O.R.W.I.
Organization of Revolutionnary Workers of Iran (Rahe Kargar)
Organization of revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۶ برابر با ۱۸ اکتبر ۲۰۱۷
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس   orwi-info@rahekargar.net   و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
  جمعه ۱۲ آذر ۱۳۸۹ برابر با ۰۳ دسامبر ۲۰۱۰  
    بيانيه کانون نويسندگان ايران

بيانيه کانون نويسندگان ايران

به مناسبت

دوازدهمين سالگرد قتل محمد مختاری و محمدجعفر پوينده

آن شب که شهر را از تابوت بيرون کشيدند

گودال دسته جمعی ما را ستاره ها نشان کردند

مردم آزاده!

دوازدهمين سالگرد قتل تبهکارانه ی زندهيادانِ عرصه ی انديشه و بيان، محمد مختاری و محمدجعفر پوينده، فرا میرسد. اما نه تنها هنوز آمران و عاملان واقعی اين جنايات هولناک را معرفی نکردهاند بلکه کماکان سکوت تنها پاسخ به خانواده های قربانيان و مردم ايران است.

اکنون همگان میدانند که قتلهای سياسی سال ۷۷ موسوم به قتلهای زنجيرهئی جريانی برای حذف فيزيکی دگرانديشان و آزادیخواهان بود. اين جنايت با قتل ددمنشانه ی فعالان سياسی داريوش فروهر و پروانه اسکندری آغاز شد و با ربودن و خفه کردن دو يار سربلندِ کانون نويسندگان ايران، محمد مختاری و محمدجعفر پوينده، به اوج رسيد و برای جانيان آدمکش چيزی جز نفرت و خشم مردم ايران و جهانيان در پی نداشت. چنانکه از آغاز انتظار میرفت اين قتل ها سراسر ايران را به لرزه درآورد، پرده از بسياری از مرگ های مشکوک ديگر برگرفت، روزنامه نگاران و نويسندگان و مورخان و فعالان اجتماعی و سياسی را به بازنگری در تاريخ قتل ها و سرکوب های دو دهه ی پيش از آن واداشت، و دانشجويان و فرهيختگان را به دادخواهی طلبيد. هنگامی که پرده اندکی کنار رفت آشکار شد که عاملان خونآشام در گذشته ی نه چندان دور از ريختن خون ده ها آزادیخواه ديگر هم چون زنده يادان احمد ميرعلايی، غفار حسينی، حميد حاجیزاده، پيروز دوانی، مجيد شريف و . . . هراسی به دل راه نداده بودند. اما طی سال هايی که از اين جنايت می گذرد نه تنها ابتدايی ترين خواسته های انسانی ناديده گرفته شد، بلکه با سرکوب و دستگيری و حبس و سانسور فضايی سربی بر جامعه حاکم کردند و گوی سبقت را از خودکامگان قرون وسطايی ربودند. اکنون اعمال زور و سرکوب، شيوه ی رايج در چهارگوشه ی کشور است. يورش به خانه ها، دستگيری های گسترده، دادگاه های عدالت ستيز و محکوميت های طولانی ابعادی وسيع میيابد. بسياری از منتقدان اجتماعی بدون ارايه ی کوچکترين مدرکی در زندان ها به سر میبرند و کار به جايی رسيده است که وکلای مدافع حقوق زندانيان سياسی نيز دستگير و زندانی میشوند.

ولی افزون بر آنچه گذشت، پديده ی قتل های زنجيره ئی حديث ديگری نيز دارد که از لزوم عزم و اراده ی نيرومندترِ آزادیخواهان برای ريشه کنی آن حکايت میکند. در آغاز تصور میشد طنابی که سرکوبگران آدمکش به گردن مختاری و پوينده انداختند به دست و پای خودشان پيچيده است و چندی نمیگذرد که آمران و عاملان اين قتل ها به سزای عمل ننگين خود میرسند. چنين نشد. از يک سو، سعيد امامی را از ميان بردند، و با صدور قرار موقوفیِ تعقيب و بدينسان حذف همه ی اقارير او از پرونده، رابطه ی بالا و پايين در آمريت و اجرای اين قتل ها يکسره گسسته شد. سپس پرونده را از طول و عرض و ارتفاع مثله کردند و سرانجام مشتی عوامل اجرايیِ خرده پا را به محاکمه ای کشيدند که جريان دادرسی آن ماهرانه از پيش تعيين شده بود. و سرانجام ناصر زرافشان، يکی از وکلای خانواده های قربانيان، محاکمه و به "جرم" دفاع از موکلان خود به پنج سال زندان محکوم شد. اما، از سوی ديگر- و اين همان حديثی است که بايد بازگفته شود و مورد تأکيد قرار گيرد- در فضای فروکشِ سريع اعتراض و التهاب مردم و بر بستر جبن و ناتوانیِ به اصطلاح اصلاح طلبانی که نخست برای جراحی اين "غده ی سرطانی" عزم جزم کرده بودند اما در نهايت عقب نشستند، آمران و عاملان قتل های زنجيره ئی طنابی را که موقتاً به دست و پايشان پيچيده بود باز کردند و دست به کار تدارک توطئه های تازه بر ضد آزادیخواهان شدند، که کشتار سال گذشته ی جوانان در کهريزک از آن جمله است. راه افتادن چندباره ی ماشين قتل های زنجيره ئی و تکرار چرخه ی کشتار آزادیخواهان اين حقيقت را يادآوری میکند که بهای آزادی در اين سرزمين همچنان سنگين است و زدودن ننگ آزادیکُشی از جامعه ی ما عزم و اراده ی به مراتب نيرومندترِ مردم آزادیخواه را میطلبد.

کانون نويسندگان ايران، ضمن گرامیداشت ياد محمد مختاری و محمدجعفر پوينده و اعتراض به محروميت خود از برگزاری مراسم بزرگداشت برای اين دو عزيز، همچون گذشته خواهان معرفی و محاکمه ی آمران و عاملان قتل های زنجيره ئی، آزادی همه ی زندانيان سياسی، و حذف سانسور از تمامی زمينه های اجتماعی و فرهنگی و تأمين آزادی انديشه و بيان برای همگان است

کانون نويسندگان ايران

۱۱ آذر ۱۳۸۹

 
  facebook   twitter   بالاترين   مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های اجتماعی زیرکه عضوآن هستید ارسال کنید:  
O.R.W.I.   Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)