O.R.W.I.
Organization of Revolutionnary Workers of Iran (Rahe Kargar)
Organization of revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
پنجشنبه ۲۸ تير ۱۳۹۷ برابر با ۱۹ جولای ۲۰۱۸
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس   orwi-info@rahekargar.net   و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
  شنبه ۲۱ شهريور ۱۳۹۴ برابر با ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵  
    گرچه از دور، اما در کنار یاران،

 

گرچه از دور، اما در کنار یاران،

 

سخنرانی اکبر معصوم بیگی از اعضا و نیز عضو هیئت دبیران کانون نویسندگان در ایران در مراسم افتتاحیه ششمین گردهمایی سراسری درباره کشتار زندانیان سیاسی در ایران

 

درود بر یاران و رفیقان همدل ام،

 

از بودن در کنار شما، گرچه به طوری مَجازی و از راه دور، از حال و هوای رفاقت و همدلی و همگامی با شما، به راستی که احساسی جز شوق و سرمستی ندارم. حالِ خودم را در این لحظه های حضور در میان همگنانِ بند و زندان تنها می توانم به لحظه ای تشبیه کنم که پس از ساعت ها و گاه روزها بازجویی جان فرسا در اتاق های بازجویی ۲۰۹ ، تو را به اتاقت در بند عمومی بازمی گردانند: پنداری از پسِ زمستانی سرد و یخ زده در بهاری شکوفان چشم بازکردهای، از دوزخِ درد به بهشتِ گرما و رفاقت گام نهادهای .

 

از نخستین گام ها که در راه زنده نگاه داشتن میراث درخشان مقاومتِ ستم کُشتگان دهه ی شصت برداشته اید تا جایی که مقدورم بوده است اهتمام شما نازنینان را در استمراربخشیدن به سنت تابناک ایستادگی در برابر سیاهی و شرارت و تبه کاری دنبال کرده ام و کوشش های بی دریغتان را از بُن دندان ستوده ام .

 

خوب می دانم که در افشای رازهای نهانِ جنایتِ بزرگِ نسل کشیِ ۱۳۶۷ قدری درنگ افتاد، ودریغ: در آن هنگامه ی کشتار، از یک سو مردم ایران، خاصه مردم تهران، هنوز از منگی و گیجی زاده ازموشک باران بی وقفه ی تهران بیرون نیامده بودند، و از سوی دیگر، معدود بازماندگان این فاجعه ی هولناک، این جنایت ضد بشری، چنان دستخوش اندوه ازدست دادن عزیزترین رفیقان و یاران خود و تکانه ی هول انگیزقتل عام بودند که باید مدتی می گذشت تا به خود آیند وگوشهای از ابعاد این جنایت تاریخی را بر آفتاب افکنند و زمزمه ها به فریاد دادخواهی راه َبَرد. با این همه، آن چه در سال های سیاه دهه ی شصت گذشت چنان دامنه ی فراخ و گسترده ای دارد، عمق دردانگیز فاجعه چنان است که به یقین این تازه آغازِ کاراست، آغازِکاری کارستان. اگرهمه ی همت خود را به یاری طلبیم، اگر خرده کاری ها را کنار بگذاریم، اگر به خُرده اختلاف ها نپردازیم، اگر در قبال نسل جوان که تشنهی دانستن و آگاهی بر تاریخی خون بار است احساس مسئولیت کنیم، اگر خود را متعهد به جان های پاک و رعنایی بدانیم که بی دریغ و با گردن فرازی سر در راه آزادی و برابری و خوش بختی مردم نثار کردند، باری آن گاه بی گمان خواهیم توانست در آینده ای نه چندان دور هم تمامی ابعاد و گوشه های ناپیدای این جنایت ضد بشری را آشکار کنیم، هم خونِ جوشان یاران از دست رفته را وثیقه ی آینده ای به دور از شکنجه و زندان وآزادی کُشی، فارغ از ستم و بهرهکشی به هر شکل و گونه ای سازیم و هم، بدین گونه، سهمی در تحقق آرمان های یزرگ و انسانی ستم کُشتگان دهه ی شصت داشته باشیم که به گمان من هیچ بزرگ داشتی بالاتر از این نیست. و چنین باد!

جمعه ۲۰ شهريور ۱۳۹۴ برابر با ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۵

 
  facebook   twitter   بالاترين   مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های اجتماعی زیرکه عضوآن هستید ارسال کنید:  
O.R.W.I.   Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)