O.R.W.I.
Organization of Revolutionnary Workers of Iran (Rahe Kargar)
Organization of revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
چهارشنبه ۲۳ آبان ۱۳۹۷ برابر با ۱۴ نوامبر ۲۰۱۸
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس   orwi-info@rahekargar.net   و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
  شنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۶ برابر با ۰۴ نوامبر ۲۰۱۷  
    فراپیش

 

تاًملی دیگربار بر طرح خاورمیانه ی سوسیالیستی

 

وزیر فتحی

۳۰ اکتبر ۲۰۱۷

 

بیست و سوم نوامبر 2014 برابر با دوم آذر ماه 1393 طرح خاورمیانه ی سوسیالیستی در قالب گفتگویی اختصاصی با عنوان خاور میانه و بدیل ِ ما با تلویزیون دریچه انتشار یافت .(1) زمان ، زمانی بود که دولت اسلامی در عراق و شام داعش پرچم خلافت را در قلب و پهلوی سرزمینهای عراق و سوریه فرو برده و کوفته بود و خلافت را در پسا مرگ ِ ناسیونالیسم عربی و درهم کوبیده شدن افعانستان و عراق و لیبی توسط امپریالیسم ترانس آتلانتیک ؛ همچون راه حل نهایی خاورمیانه ؛ بر می کشید . ابرهای تیره و تار ، آسمان ِ خاورمیانه را فراگرفته بود و بر زمین خونین اش یاًس و نومیدی می بارید . خاورمیانه را از سویی ترکیبی از گردباد ِ جنگ های نیابتی فی مابین ِ قدرت های نوظهور منطقه ای و رقابت های جغرا- سیاسی قدرت های جهانی و پیشرویهای امپریالیسم ترانس آتلانتیک در هم می نوردید واز سوی دیگر الزامات پیشبرد طرح خلافت داعش از جمله : محو و حذف تنوعات قومی مذهبی ِ منطقه با توسل به زور عریان و کشتار وحشیانه و بیرحمانه وبه تسلیم واداشتن غیر مسلمانان و به اسارت و انقیاد درآوردن زنان و سلب تمامی دست آوردهای مدنی ِ مردمان آنجا ؛ منطقه را به جهنمی غیر قابل تحمل تبدیل میکرد که آینده ی تاریک و سیاهی بیش در انتظارش نبود .

 

بازتاب و پیامد های چنین وضعیت فاجعه باری نه تنها سیل مهاجران و پناهندگانی بود که دل به دریا می زدند و تن به امواج خروشان می سپردند تا به همان جوامعی بگریزند که سر کردگان و حاکمان و دست اندر کارانشان خود در بوجود آوردن چنین فاجعه ای دست داشتند ؛ بلکه مات و مبهوت و میخکوب شدن بسیاری از رادیکالترین و دلسوز ترین و متعهد ترین عناصر چپ و انقلابی را هم به همراه داشت . صرفنظر از باندهای تبهکار چپ نمایی همچون حکاکا که همواره هم آن زمان و هم اکنون ابواب جمعی ِ پیشبرد سیاستهای امپریالیستی صهونیستی بوده اند و همچنان و هنوز هم هستند ؛ وصرفنظر از جریانات چپی که کودتاهای فاشیستی را انقلاب میخواندند و کجدار و مریض با دموکراسی سرمایه داری غرب معاشقه و باجنبش سبز و اصلاح طلبان مغضوب ِ جمهوری اسلامی مغازله میکردند ؛ نزدیکترین رفقای ما هم یگانه میدان نبرد واقعاً موجود برای رهایی را شرق اکراین ومنظقه ی دنباس می دانستند و مشعل سوسیالیسم را در آنجا میجستند و در خاورمیانه نیرویی نمی دیدند که چنین پرچمی برافرازد ودر برابر فراخوان مابرای به پیش کشیدن بدیل ِ اتحادیه ای از خاورمیانه ی سوسیالیستی به صراحت میگفتند که در خاورمیانه زمینه اش نیست .

 

ما در آن زمان معتقد بودیم و هنوز هم هستیم که این خاورمیانه است که گره گاه اصلی سرنوشت عصر جدید جهان است و اگر زمینه ای نیست ، میبایست آن را فراهم ساخت و اگر همچنان برآنیم که سرانجام دو راه درپیش است : یا سوسیالیسم و یا بربریت ! ما معتقد بودیم و دوسال بعد یعنی درست در 21دسامبر2016برابربا اول دی ماه 1395 هم بر این باورمان پای فشردیم که :

 

شکست خلافت اسلامی و داعش ، قطعی ست و این شکست پیش و بیش از آنکه شکستی تشکیلاتی نظامی باشد ، شکستی استراتژیک و ایدئولوژیک برای داعش بوده و پایانی ست بر نوزاد نامشروعی به نام طرح خلافت . مردم سوریه و عراق و کل خاورمیانه به این آلترناتیو جعلی نه گفته اند . آری شکست داعش قطعی ست دوران ناسیونالیسم عربی هم چه در هیئت ناصریسم و چه در اشکال بعث ایسم ، دیری ست که سپری شده است و اساساً ظهور داعش و صعود پرچم خلافت حتی برغم سقوط ِ محتوم اش خود ، مبیّن آنست که ناسیونالیسم عربی پاسخگوی مطالبات خاورمیانه و الزامات دگرگونی های آن نیست . ناسیونالیسم ترکی هم اگر امروزه کارایی می داشت ، بورژوازی ترکیه سکان مناسبات مسلط را به حزب عدالت و توسعه ی اسلام اردوغانی نمی سپرد . (2)

 

ما درآن زمان معتقد بودیم و هنوز هم هستیم که :

 

یگانه آلترناتیو مردمی و انسانی یی که میتواند متضمن همزیستی مسالمت آمیز و با حقوق برابر و برادری طبقاتی باشد ، خاورمیانه ای سوسیالیستی ست و بهترین و آسیب ناپذیرترین شکل تحقق آن هم اتحادی از جمهوریهای سوسیالیستی است که پیوست ِ داوطلبانه و حقوق برابر و آزادی زبان ها و مذاهب برای همه ی ملل و اقوام تشکیل دهنده ی آن ، ارکان وستونپایه های ساختمان ِ آنند (3)

 

تاًکید بر نقاط قوت طرح

 

امروز و در سالگرد طرح آن مبحث لازم است در تاملی دگر بار ، بر نقاط قوت آن تاً کید ، و به کاستی های آن نیز اشاره کنیم و پیمان ببندیم که به آن ها نیز درآینده بپردازیم اگرچه برآنیم که که این کاریست کارستان و ورود همه ی نیرهای متعهد و انقلابی و سوسیالیست و کمونیست را می طلبد چرا که طرح این بحث و به پیش کشیدن این آلترناتیو نه به معنای اینست که ما مبدع و مخترع بلافصل آنیم و نه بدان معناست که لزوماً خود تمام کننده ی آن خواهیم بود ؛ این کاریست که حرکتی جمعی ودر سطح خاورمیانه می طلبد .

 

و اما گذری بر آنچه گذشت :

 

1-خاورمیانه ی سوسیالیستی ، بدیلی ست در برابر نظام سرمایه داری و طرح های امپریالیستی

 

2-خاورمیانه ی سوسیالیستی بدیلی ست در برابر طرح های شکست خورده ی سوسیالیسم واقعاً موجود شوروی و بلوک شرق و سوسیالیسم ِ چینی

 

3-خاورمیانه ی سوسیالیستی بدیلی ست در برابر طرح های شکست خورده ی ناسیونالیسم عربی و سوسیالیسم بعثی

 

4-خاورمیانه ی سوسیالیستی بدیلی ست در برابر جمهوری اسلامی و مناسباتی که این رژیم حامل و پاسبان آنست

 

ما در همان گفتگوی مورد اشاره موارد زیر را تصریح و بر آنها تاًکید کردیم :

 

الف : بدیل ما برغم شباهت ها در عنوان ، بکلی با تمام تجربیات تاکنونی و مشخصاً با تجربه ی اتحاد شوروی متفاوت و از آن متمایز است

 

ب- آزادی و برابری از نظر ما جدائی ناپذیرند . جائیکه آزادی نباشد ، برابری ممکن نیست .

 

ج سوسیالیسم برای ما یک سیستم تولید و توزیع ِ صرف نیست بلکه پیش و بیش از هرچیز یک مناسبات انسانی ست

 

ش- مناسبات مد نظر ما آنیست که در آن مالکیت خصوصی بر ابزار تولید ، ملغی ؛ و مالکیت اجتماعی جایگزین آن میشود و بدین ترتیب اساس استثمار و نابرابری برچیده میشود

 

د- نظام کارمزدی در این مناسبات لغو میشود ، نظامی که از ارکان برده داری نوین است

 

ر- اتحاد جماهیر مورد نظر ما اتحادیه ای ست از خاورمیانه که داوطلبانه و اگاهانه تاً سیس می شود

 

خ مذاهب و بی مذهبی در این اتحادیه آزاد اند و پیروان آنها از حقوق برابر و بی تبعیض برخوردارند و همزیستی مسالمت آمیز قانوناً و عملاً تضمین میشود.

 

ک- مردمان خاورمیانه به زبانها و گویش های گوناگونی صجبت میکنند . کلیه ی زبان ها و گویش ها در این طرح و مناسبات جایگزین ، آزاد اند و همه گی رسمی تلقی می شوند .

 

ق- سین ِ سرآغاز تاسیس این اتحادیه ، سرنگونی همه ی رژیمهای موجود و مانع منطقه و خلع ید از بورژوازی ست

 

ی- سنگ بنای این اتحادیه میتواند از هر و در هر جایی بنا شود که مردم آنجا به پیشاهنگی و رهبری کارگران و زحمتکشان ، بورژوازی را خلع و سکان هدایت کشتی جامعه ی خویش را بدست گیرند .

 

همچنین از دیگر نکات درست بحث ، تاًکید ما در رد ناسیونالیسم کردی ست که در متن بیانیه ی ایران و جهان ؛ چشم اندازها و مواضع ِ ما بدان پرداخته ایم :

 

ناسیونالیسم کُردی هم امروزه بر طبل جنگ می کوبد وقتی که در این گیرو دار وهنگامه ، منافغ بورژوایی اش را دربُرش و برداشتن تکه هایی ازاین منطقه ی مجروح جستجو می کند . ما بر آنیم که اکنون و اینجا دم زدن از اصل حق تعیین سرنوشت ، یعنی واپسگرایی مطلق و بر افروختن آتش جنگ بی پایانی که پیش و بیش از هرکسی خود مردم کرد را در زبانه های یش خواهد بلعید و به خاکستر خواهد نشاند ! بیش از یکصد سال است که خاورمیانه و بویژه ایران ما درگیر مبارزات مدنی و جنبش های اجتماعی و انقلاب سیاسی ست . اکنون که به مرحله ای پا نهاده ایم که در انقلاب اجتماعی ِ آتی به نتائج ایثار یکصد سال گذشته مان امیدوار شویم ؛ تبدیل این نبرد تاریخی طبقاتی ِ ما به جنگ ها و منازعات قومی ؛ عین واپسگرایی و حتی جنایت علیه بشریت است !(4)

 

بویژه امروزه و در پرتو فتنه ی رفراندم کردستان عراق می بینیم که چگونه می رفت تا این رفراندم خاورمیانه را در دوران پسا داعش به گرداب خونین جدیدی در افکند و امکان امر انکشاف مبارزات طبقاتی و عروج سوسیالیسم و برابری در این منطقه را با چالشی مرگبار روبرو سازد .

 

خاورمیانه ی فردا در صورتی رنگ آرامش و آسایش را به خود خواهد گرفت که با پذیرش و برسمیت شناختن تنوعات قومی و مذهبی بربریت سرمایه داری را کنار زده و راهی به سمت آزادی و برابری بگشاید . راهی که ما برانیم که از سمت وسوی سوسیالیسم می گذرد .5)

 

اهمیت و ارزش چنین فرازهایی هنگامی دوچندان می نماید که ببینیم چگونه بدون داشتن چشم انداز و آلترناتیو سوسیالیستی فراگیر برای کل منطقه ؛ در مواجهه با حوادث متحدثی همچون رفراندم کرستان عراق و در مقابله با آن ممکن است به ورطه ی نگره های رئال پولیتیکی همچون حشمت رئیسی افتاد و با آن مخالفت کرد از آنرو که این کاری احمقانه است و سران اقلیم کردستان عراق موازنه قوا و مخالفت دولت های همسایه ایران و ترکیه و سوریه و قدرت های جهانی مانند امریکا و اروپا را نادیده گرفتند (6)؛ و یا همچون مرتظی محیط از سر عرق ملی به فریاد درآمد و آن را محکوم کرد(7)؛ و یا مانند مهران زنگنه رفراندم کردستان را در تحلیل سیاسی ، نادرست ارزیابی کرد و با آن مخالفت نمود اما در جهتگیری سیاسی با اعلام اینکه : کرکوک و مناطق مورد مناقشه را نیروهای دولت مرکزی عراق اشغال کردند.(8)دم خروس این آرزو از زیر ردای چپ نمایش بیرون بزند که فرودستان و سازمان‌هایشان لابد برای بدست گرفتن همان پرچم ناسیونالیسم کردی اما این بار بنام چپ و سوسیالیسم و کمونیسم باید پا به میدان بگذارند !

 

اشاراتی به کاستی های بحث

 

برغم نکات مثبتی که بر شمردیم ؛ طرح خاورمیانه ی متحد سوسیالیستی کاستی هایی دارد که میبایست بدانها پرداخت . ازجمله اینکه :

 

استراتژی ما برای تحقق این طرح چیست ؟

 

کدامیک در اولویت نخست اند و در گام اول مطرح اند : انقلاب سیاسی یا انقلاب اجتماعی ؟

 

نحوه ی اعمال هژمونی طبقه ی کارگر و خلع ید از بورژوازی

 

مسئله ی مجلس موسسان

 

وو و

 

درمسیر فراپیش

 

وظیفه ی همه ی ماست ، مسئولیت همه ی آنانی ست که به تغییر وضع کنونی می اندیشند ، و به ضرورت انقلاب معتقدند ، و آزادی و برابری را میطلبند ؛ که طرحی نو در اندازند و مباحثات آن را پیش ببرند . ما هم تلاش کرده ایم گامی بسیار کوچک و البته در حد و مقیاس توان خویش در این زمینه برداریم .

 

نه به جنگ های قومی

 

نه به منازعات مذهبی

نه به مداخلات امپریالیستی

زنده باد خاور میانه ی متحد سوسیالیستی

 

وزیر فتحی

اول نوامبر 2017

برابر با 10ام آبانماه1396

 

پی نوشت ها

 

1-

https://www.youtube.com/watch?v=SZJxJ_i3yBw&feature=youtu.be

 

2-

ایران و جهان ؛ چشم اندازها و مواضع ما

 

https://farapish.wordpress.com/2016/12/21/39/#more-39

3و4و5

همان

6-

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=E60oJyITchM&feature=share

 

7-نگاه کنید به برنامه های تلویزیونی مرتظی محیط در دوره مور بحث در باره رفراندم کردستان

 

8-مهران زنگنه : چرادرکرکوک مقاوت صورت نگرفت

 

https://mejalehhafteh.com/2017/10/26/%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%DA%A9%D9%88%DA%A9-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%88%D9%85%D8%AA-%D8%B5%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D9%86%DA%AF%D8%B1%D9%81%D8%AA%D8%9F/

Teilen mit:

 

 
  facebook   twitter   بالاترين   مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های اجتماعی زیرکه عضوآن هستید ارسال کنید:  
O.R.W.I.   Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)