محمود صالحی و تمام زندانیان سیاسی دربند را فراموش نکنیم

زمانی که نامه ی پسر محمود صالحی را می خواندم اشک در چشمانم جمع شد. اتفاقن این چند روز در فکر  سلامتی کلیه محمود صالحی و سلامتی چشم منصور اسالو و همچنین نگران ابراهیم مددی و رضا دهقان بودم.

اتفاقن بحث آن بود که عده ای می خواهند اسالو را تبدیل به لخ والسای ایران کنند و عده ای هم می گویند این چپ ها دارند صالحی را جای اسالو جا می زنند.   اتفاقن به رفقایی نقد داشتم که چرا اسم محمود صالحی را  در کنار دیگر زندانیان سیاسی ننوشته بودند؟

اما باید به همه ی این کسانی که از موضع های اولترا راست و اولترا چپ در فکر ایجاد اختلاف در صفوف طبقه کارگر هستند گفت که اگر کارگران به نیروی متحدانه طبقاتی شان باور داشته باشند هیچ گاه نمی توانید با این بازی های سیاسی کودکانه در صفوف متحدانه ی آنان شکاف ایجاد کنید. اگر امروز برای آزادی محمود صالحی تلاش می کنیم فردا برای آزادی اسالو و مددی و  رضا دهقان و هر کارگر و انسانی که برای احقاق حقوق اش به زندان افتاده است تلاش خواهیم کرد.

به نظرم همان طوری که پسر محمود صالحی در نامه اش نوشته است بیاییم محمود صالحی را فراموش نکنیم.  ما کارگرانُ، جوانان و زنان و تمام انسان های آزاده جهان باید برای آزاد محمود صالحی و تمام کارگران زنان و دانشجویان و انسان های آزادی خواه از بند و زندان ها بکوشیم.

پیشنهاد می کنم در وبلاگ تان  متن کامل نامه پسر محمود صالحی را بگذارید. و به وبلاگ کارگر و کمیته دفاع از محمود صالحی لینک دهید.

به نقل از کارگر:

اولين باری که بياد دارم(پدرم) محمود صالحی زندانی شد سال ۷۴ بود يعنی دوازده سال پيش. همراه با يکی از دوستانش دستگير ومدتی در زندان بود! بار دوم ۷۸ و۷۹ بود که همراه با چند نفر از دوستانش مدت دوماه ونيم در سلولهای اداره اطلاعات ماندگار شد!

پايز همان سال ۷۹ بار ديگر دستگير و مدت  ۸ ماه زندانی شد. اول ماه مه ۸۳ همراه با دهها نفر از کارگران دستگير ونزديک به دو هفته زندانی اش کردند! حالا هم بار ديگر دستگير ونزديک به هفت ماه است در زندان سنندج زندانی و دارد مدت محکومیتش را میگذراند!
در اين سالها تفريح وايام شادی من وبرادرم يا ملاقاتهای چند دقيقه ای بوده و يا زمانی بوده است که از سلامتی محمود صالحی (پدرمان) مطلع شده ايم.
همیشه با دلداريهای مادرمان اين زن مبارز به آینده امیدوار شده ایم و دوری از پدر برایمان قابل تحملترشده است. مادری که مدت زيادی از زندگی مشترکش را صرف تلاش برای آزادی و کسب خبر از وضعيت شريک زندگی اش و پدر فرزندانش در زندان  شده است!
ما ، فرزندان ، محمود صالحی درک کرده ايم که چرا پدرمان زندانی شده است! همراه با ملیونها نفر از کارگران جهان که همبستگی خود را با ایشان اعلام کرده اند به وجود ش افتخار و برايش آرزوی موفقيت می کنيم!
ما خوب ميدانم پدرمان تنها متعلق به اعضای خانواده اش نيست بلکه متعلق به همگی کسانی است که برای حق انکار ناپزير کارگران مبارزه می کنند!
با این وجود ما نگران شرايط دردناکی هستيم که پدرمان در آن بسر می برد. محمود صالحی تا به حال نزديک به هفت سال زندانی شده است و اين  سلامتی ايشان را به شدت به خطر انداخته است. حالا از درد تنها کليه اش ، پروستات و نارسائی شدید قلبی  رنج می برد همين باعث شده است بار ديگر از اتحاديه ها ، سنديکاها ی کارگری در سطح جهان و از شما، کارگران، جوانان ، زنان و مردان آزاديخواه بخواهيم که محمود صالحی را فراموش نکنيد! چنين کارگر مبارزی فراموش شدنی نيست! پدر ما هيچ جرمی به جز دفاع از حقوق هم طبقه ای هايش و تلاش برای ايجاد تشکلهای آزاد کارگری نداشته است .
ما، از شما میخواهیم بار دیگر همه با هم با تمام توان برای آزادی اش از بند تلاش کنیم !

نوشته شده در  پنجشنبه یکم آذر 1386ساعت 3:53  توسط فواد شمس