«هنگامی که توده های کارگر آذرخش اندیشه انقلاب اجتماعی را جذب کنند،

طوفان انقلاب جامعه را از استثمار و ستم پاک خواهدکرد. »

برای تحقق خواست های مان مبارزه می کنیم !

شاید کمتر کسی باشد که نام « عسلویه و پارس جنوبی » را نشینده باشد . هرکس براساس منافع طبقاتی خویش از نام و جایگاه اقتصادی ( و سیاسی ) پارس جنوبی سخن می راند . برای سرمایه داران و حاکمیت آنها عسلویه سفره گسترده ای است که هرگوشه ی آن « نعمت های وعده داده شده از سوی بارگاه سرمایه » تجلی یافته و با چپاول و به یغما بردن این خوان گسترده است که ، سودهای سرشار بر سرمایه های کلان سرمایه داران حکومتی و غیرحکومتی افزوده می گردد . هرچه بر آوازه این منطقه « زرخیز» برای شرکت های سرمایه داری داخلی و خارجی و شرکای بین المللی شان ( پترو پارس ، POGC – توتال – شل – هیوندای – هالیبرتن – دایلم و ....) افزوده می گردد ، چهره کریه ظلم و ستم طبقاتی که از سوی نظام سرمایه داری و جمهوری جهل و جنایت ، برما کارگران و زحمتکشان روا داشته میشود نیز عریان تر می گردد .

کارگران و زحمتکشان !

اینجا عسلویه است ، اردوگاهی که قانون سرمایه بر آن حاکم است !

اینجا سرزمین قراردادهای موقت و سفید امضاء و قراردادهای یک هفته ای و حتی یک روزه کار است !

اینجا سرزمین پیمان های زورسرمایه داری برای عدم پرداخت چندین ماهه مزد کارگران است !

اینجا جایگاه بیش از 50 هزار نفر کارگر است که از ملتها و اقوام مختلف ( ترک – کرد – شمالی – بلوچ – عرب – فارس – لر و....) و حتی کشورهای مختلف ( کره – ژاپن – افغانستان – پاکستان – هند و ....) گسیل گشته اند تا وحدت بین المللی طبقه کارگررا که در مراکز کارگری و چندین فاز از پروژه ها و پالایشگاه ها و پتروشیمی و صنایع بالادستی و پایین دستی پارس جنوبی ، تجلی یافته ، به نمایش بگذارند .

از سوی دیگر سرمایه داران حاکم به منظور مصون نگه داشتن سرمایه و سودهای نجومی خویش از هرگونه گزند ، همواره با انگیزه تفرقه افکنانه و دامن زدن به اختلافات ملی - قومی – دینی – زبانی ، بومی و غیر بومی و ایرانی و خارجی ، سعی دراخلال و تضعیف روحیه برادری و وحدت بین کارگران داشته اند تا به جای آن ستیزه جویی و کینه توزی را حاکم گردانند و مهمترین سلاح در مبارزه یعنی اتحاد طبقاتی را از دست کارگران خارج کنند و آنها را با تسلیم وپذیرش شرایط غیر انسانی حاکم ، به عقب برانند . جمهوری اسلامی باید بداند که تنها مرگ قادر است میان ما کارگران فاصله ایجاد نماید .

اینجا سرزمین هولناک ترین و ظالمانه ترین قراردادهای اسارت بار جمهوری اسلامی با شرکت ها و سرمایه داران جهانی و امپریالیسم است !

ما در اینجا خود شاهد عریان ترین نوع استثمار ، بی حقوقی ، نابرابری و ستم طبقاتی هستیم . همه ی این مظالم طبقاتی و سیاسی در جایی به وقوع می پیوندند که حاکمان رژیم ، آب و خاکش را نیز به توبره کشیده و به حراج گذاشته و برای خود بهشتی بر بستر مخازن عظیم گاز و نفت و جهنمی بنا نهاده بربهره کشی ظالمانه ، آلودگی ، بیماری ، و مرگ تدریجی برای ما ، رقم زده اند .

رفقای کارگر !

ما اکنون از کم ترین حقوق حقه خویش بی بهره ایم و در بدترین شرایط زیست و سخت ترین شرایط جسمی و روحی و بدون هیچ گونه امکانات رفاهی بدور از خانه و دیار و زن و فرزندان خود به سر می بریم و ماه هاست که از دستیابی به مزد خویش محرومیم . گویی پرداخت نکردن چندین ماهه مزد کارگران در جمهوری اسلامی به رسم و قانون این رژیم مبدل گشته است !

کسانی که بهره وری از دسترنج ما را وثیقه راحتی و اندوختن سرمایه های میلیاردی خود قرار داده اند باید مورد اعتراض قرار بگیرند . ما کارگران باید با مبارزه متحد همه ی کارگران شاغل و فصلی و بیکار ، آنان را تسلیم خواست های خود گردانیم . ما برای دستیابی به حقوق و خواست های خویش قادریم آرامش سرمایه داران و زمینداران را برهم زنیم و بهشت شان را بر سرشان خراب کنیم . همانگونه که بارها با اتحاد وهمبستگی خود ، در گذشته و تاکنون ، در همه ی فازهای پارس جنوبی ، پالایشگاه ها و پتروشیمی های منطقه ، برای مقابله با ظلم و تعدی پاسداران سرمایه و « حراست مستقر در منطقه ویژه » و در نمایش قدرت خویش به هنگام یورش بر نیروهای انتظامی و امنیتی و اعتصاب های متعدد کارگری برای دستیابی به خواسته ها و دستمزدهای معوقه خود ، حماسه آفریده ایم .

ما کارگران پروژه های پارس جنوبی ، با درس آموزی از تجارب گذشته خود و دیگر رفقای کارگرمان در شرکت واحد اتوبوس رانی تهران ، نیشکر هفت تپه ، پالایشگاه آبادان ، صنایع فولاد اهواز ، گروه ملی و لوله سازی اهواز ، یخچال سازی لرستان ، کارخانجات نساجی ، کارخانه پرریس و کارگران خاتون آباد و ایران خودرو ، با اتکا به نیروی همبستگی و برادری طبقاتی خود باید به مقابله با سیاست های ضد کارگری حاکمان و عوامل مزدور آنها برخاسته و با مبارزه ای آگاهانه فرمان توقف چرخ های عظیم صنایع را تا دستیابی به درخواست های زیر صادر گردانیم :

1 – پرداخت کامل حقوق معوقه و پرداخت به موقع مزد کارگران .

2- برخورداری از بیمه تأمین اجتماعی و بیمه بیکاری و خوابگاه و حمام مناسب و امکانات رفاهی و تفریحی متناسب با شأن انسانی و تأمین ایمنی کار.

3- به رسمیت شناختن حق مرخصی و منظم نمودن دیدار کارگران اقماری با خانواده های خود .

4- آزادی تشکل های مستقل کارگری ( مستقل از کارفرمایان – دولت – احزاب و نهادهای دینی )

5- بستن پیمان های جمعی کار با تشکل های مستقل کارگری و نمایندگان واقعی کارگران در باره ی حداقل مزد ، چگونگی افزایش مزد ، مزایا ، آموزش ، شرائط کار و غیره .

6- کوتاه کردن دست شرکت های تأمین نیروی انسانی و هرگونه واسطه از استخدام : هرگونه قرارداد کار باید بین شرکتی که واقعاً کاربرای آن انجام می شود و کارگر بر اساس پیمان دسته جمعی کار و قانون کار صورت گیرد .

7- لغو قوانین ضد کارگری و قراردادهای موقت و سفید امضاء .

8- حق اعتصاب و عدم پیگرد قضایی و امنیتی کارگران و فعالان کارگری .

9- افزایش دستمزد کارگران متناسب با شرایط تورم اقتصادی و رشد بارآوری کار.

10- احتساب 35% حق اضافه کاری .

با اتحاد کارگران شاغل و فصلی و مهاجر خارجی ساکن در ایران و بیکاران ، صفوف خود را فشرده تر سازیم .

« کارگران انقلابی پروژه های پارس جنوبی »

بهمن 86