Print  |  close
۰۴ سپتامبر ۲۰۱۸ سه-شنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۷ برابر با 
 سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) 
  ѐی - ی
معلمان عدالت‌خواه

گزارش جلسه دیدار

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران

با وزیر آموزش و پرورش

 

اول : محور اصلی حق تشکل یابی مستقل

 

:روز چهارشنبه، ۷؍٦؍۹۷ جلسه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با وزیر آموزش و پرورش در ساختمان اصلی وزارتخانه برگزار گردید. این جلسه نتیجه رایزنی و هماهنگی کانون صنفی معلمان استان تهران و اصفهان به نمایندگی از شورای هماهنگی بود که بعد از سه ماه برگزار شد. اگر چه وزرا در گذشته همواره جلساتی منظم با تشکل های سیاسی منتسب به معلمان داشته اند این دیدار اولین نشست یکی از وزاری آموزش و پرورش با تشکل های صنفی در طی 6 سال اخیر بود

 

اعضای شورای هماهنگی پیش از دیدار در یک جلسه هم اندیشی به میزبانی کانون تهران گرد هم آمدند تا محورهای گفتگو را مشخص نمایند

" وضعیت معلمان زندانی بخصوص محمد حبیبی "

و " مساله حق تشکل یابی مستقل"

از محورهای اصلی این دیدار بودند همچنین

" وضعیت کمی و کیفی نظام آموزشی و مدارس" ،

"وضعیت حقوق و دستمزد معلمان"

و " نقد سیستم مدیریتی آ.پ "

از دیگر محورهای مورد بحث این دیدار بود.

 

در این جلسه نمایندگان تشکل های صنفی از قزوین, خوزستان , خمینی شهر, سقز، مریوان، سنندج، آذربایجان شرقی، همدان، زنجان، مازندران، گیلان، خراسان شمالی، تهران، الیگودرز و اصفهان حضور داشتند و مواضع شورای هماهنگی در بعد سراسری و برخی مشکلات منطقه ای را مطرح نمودند.

 

این جلسه راس ساعت پانزده با حضور محمد بطحایی و مشاور وزیر در امور تشکل ها ، عادل عبدی ، شروع شد و تا ساعت هجده و سی دقیقه ادامه یافت وزیر طبق قرار قبلی ساعت هفده و سی دقیقه جلسه را ترک نمود و جلسه با حضور آقای عبدی ادامه یافت.

جلسه شورای هماهنگی با وزیر با خیرمقدم مشاور وزیر آغاز شد وی در ابتدا گزارشی از روند تغییرات در ماده 10 احزاب ارایه نمود سپس آقای ایمان زاده از کانون تهران اداره جلسه را به عهده گرفت و ضمن تشکر گفت این جلسه باید زودتر برگزار می شد و خواستار برگزاری دیدارها به صورت مرتب گردید در ادامه پیش از شروع بحث از سوی نمایندگان شورای هماهنگی آقای بطحایی به نمایندگان شورا خیرمقدم گفت.

 

سپس آقای رمضانزاده به نمایندگی از انجمن صنفی معلمان خراسان شمالی و و ریاست دوره ای شورای هماهنگی ضمن قدردانی از وقت اختصاص یافته به این دیدار، به نقد سیاست های دولت های قبلی و فعلی در قبال تشکل های صنفی پرداخت و گفت : حق نیست شورای هماهنگی فرهنگیان که درحال حاضر متشکل از 22 تشکل صنفی است با چنین ظرفیتی برای یک دیدار رسمی ماهها پشت درهای بسته بمانند.

 

تشکلهای صنفی فرهنگی برخلاف سایر احزاب و گروهها هیچگاه دنبال اهداف و منافع شخصی نبوده اند و هرگز در پی کسب قدرت نیستند بلکه بدنبال اعتلای جایگاه فرهنگیان و ایجاد بستری مناسب و مطلوب برای آموزش بهینه مبتنی بر آموزش برابر و رایگان فرزندان وطن میباشند.

 

وی در مورد مطالبات صنفی ادامه داد : متاسفانه هیچ وزیری نتوانسته آنگونه که شایسته است در برآوردن مطالبات و حقوق فرهنگیان و دانش آموزان اقدام موثر داشته باشد و به همین دلیل وزیری خوشنام برای این مجموعه به یادگار نمانده است. جادارد که با اجرای مصوباتی از جمله نظام پرداخت هماهنگ برای بازنشستگان بزرگوار و شاغلین و جلوگیری از پولی کردن آموزش قدمی در راه برآورده شدن مطالبات فرهنگیان برداشته شود.

 

به اعتقاد کنشگران صنفی وزیر آموزش پرورش باید مقتدرترین دولتمرد باشد چرا که پشتوانه عظیمی چون خانواده ی بزرگ فرهنگیان و دانش آموزان را همراه دارد و همه اینها نیازمند جسارت در جلسات هیات دولت و... است تا برای کسب بودجه و تغییر نگاه حاکمان اقدام کند و بی شک اگر وزیر آموزش و پرورش ازین جایگاه در نگاهها می نشست امروزه شاهد توهین و تهمت به همکاران، ضرب و شتم معترضان فرهنگی ، بازداشت و زندان منتقدان و مطالبه گران نبودیم و بهترین عزیزان ما از جمله بهشتی گرامی، عبدی بزرگوار و حبیبی نازنین در زندان ظلم نبودند. معلمان از حرف و سخن و وعده به ستوه آمده اند و منتظر اقدام عملی موثر هستند و زمزمه های مهر نامهربان در روزگار سرد. بی مهری از سوی معلمان معترض به گوش میرسد. انتظار میرود قدمی مثبت را شاهد باشیم. در ادامه ایشان تاکید نمودند اگر قرار باشد روال چون گذشته بی توجهی به مطالبات صنفی با وعده های پوچ و برخورد با فعالان صنفی باشد مهری نامهربان دور از انتظار نیست. تشکلهای صنفی چون بال پرواز برای پرنده ی آموزش وپرورش به بلندای اهداف متعالی آموزش پرورش هستند.

 

در ادامه وقت در اختیار نمایندگان تشکل های اصفهان و مازندران قرار گرفت تا دیدگاههای خود در مورد تشکل یابی مستقل بیان نمایند

آقای فرحبخش از کانون اصفهان چگونگی روند شکل گیری تشکل های صنفی از سال 77 تاکنون را تشریح نمود و خلا قانونی برای صدور مجوز مجمع و پروانه فعالیت را نقد کرد. متاسفانه آقای وزیر از تعداد و وضعیت تشکل های صنفی اطلاع نداشت.

نماینده اصفهان در این دیدار گفت : آقای بطحایی وزیر محترم آموزش و پرورش، کانون های صنفی بنابه ضرورت دفاع از حقوق به حق فرهنگیان که سال ها مغفول مانده بود توسط جمعی از فرهنگیان دلسوز و آینده نگر تشکیل و مجوزهای لازم برای انجام فعالیت را از کمیسیون ماده ۱۰ قانون فعالیت احزاب و جمعیت های وزارت کشور دریافت کردند و دارای شناسنامه و اساسنامه هستند. موضوع دریافت مجوز ، داشتن پروانه فعالیت و همچنین تمدید پروانه فعالیت مقوله های متفاوت هستند‌ که باید مورد توجه قرار گیرد. تشکلهای صنفی فرهنگیان، تشکل های صنفی ، علمی ، اجتماعی ، غیرسیاسی و غیرانتفاعی هستند و وابسته به هیچ حزب و گروهی نیستند و ‌متعلق به همه فرهنگیان ، چه شاغل و چه بازنشسته هستند.

 

در مورد اهمیت تشکل یابی مستقل ، آقای سلامی از مازندران ، تشکل های مدنی را اسکلت ساختار اجتماعی قلمداد نمود و بر نقش تشکل ها در توسعه تاکید کردند و گفتند : انتظار بود و هست در کشوری که دم از دمکراسی می زند ، از شکل گیری کانون های صنفی و فعالیت آنها استقبال شود .

نهاد های مدنی و صنفی به عنوان پایگاه اجتماعی می توانند چون ستون ساختار اجتماعی را حفظ کنند.خلأ پایگاه های استوار و مستقل در سراسر تاریخ این سرزمین آسیب زا بوده‌است. پرداختن به کارهای فوری ، مسؤولین را از کارهای ضروری دور داشته است ، این همه جلسات شما در این سال ها چه اثری در کلاس درس من معلم داشته است ، اگر وزرات خانه و اداره کل ها را از میان بر می داشتند ، تفاوتی هم می کرد؟! شما می دانید ولی ما باور داریم که برای اجرای دمکراسی نیاز به ابزاری است که مهمترین آنها ، نهادهای مدنی و آزادی بیان است .

 

قسمت دوم : محور اصلی وضعیت معلمان دربند

 

در ارتباط با وضعیت معلمان دربند، علی اکبر باغانی ضمن یادآوری اسامی معلمانی که تاکنون دچار رنج زندان و تبعید شده اند بر مستقل بودن تشکل های صنفی از قدرت تاکید نمود و گفت: اینکه ما در دولت های خاتمی و احمدی نژاد و روحانی محاکمه و زندانی شده ایم نشان صنفی بودن و مستقل بودن ماست و اسماعیل عبدی و محمود بهشتی و محمد حبیبی نیز که الان در حبس هستند بخاطر مطالبات صنفی بازداشت شده اند و باید آزاد شوند وی با تشریح شرایط غیر انسانی در زندان ها به وضعیت نگهداری اسفناک محمد حبیبی اشاره نمود و خواستار آزادی وی شد.

 

در ادامه رضا مسلمی از کانون معلمان همدان با تاکید بر اینکه وزیر باید آموزش و پرورش باید این توانایی را داشته باشد که در هیات دولت بجنگد تا بودجه مناسب برای آ.پ تخصیص یابد و از همه مهمتر اینکه بتواند حاکمیت را به این باور برساند که آ.پ در اولویت نظام قرار گیرد، تصریح نمود که معلمان دربند بخاطر تلاش برای بهبود نظام آموزشی زندان هستند، اینها کمبودها و فساد را نشان داده اند واگر کسانی که فساد را نشان میدهند در زندان باشند، جامعه پیشرفت نخواهد کرد.

وی با اشاره به سخنان علی لاریجانی رییس مجلس که گفته است ما آشکارا می گوییم به فلسطین کمک می کنیم گفت آیا معلمان ایران اندازه فلسطینی ها نیستند؟! که حقشان را نمی دهید و بهترین معلمان را راهی زندان می کنید؟ وی از وزیر پرسید فرق روحانی با رییسی چیست؟ و تاکید کرد باید پیش از مهر اسماعیل عبدی و محمود بهشتی به مرخصی بیایند رسول بداقی و عبدالرضا قنبری به سر کار برگردند و محمد حبیبی در زندان تهران بزرگ نباشد و آزاد گردد.

 

در ادامه بحث معلمان دربند جعفر ابراهیمی تاکید نمود: که ما اینجا نیامدیم که فقط گلایه کنیم ما آمده ایم که از موضع افراد صاحب حق و حقوق ، حقوق معلمان و دانش أموزان را مطالبه کنیم. وی با انتقاد از نحوه معارفه ادامه داد ما نمایندگان جمعی از تشکل ها نیستیم ما اعضای شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران هستیم.

بازرس شورای هماهنگی با اشاره به عدم اطلاع وزیر از کم و کیف تشکل های صنفی از وزیر پرسید: مگر در کنار دست شما مشاورتان در امور تشکل ها ننشسته است؟ چرا شما تشکل های صنفی که دارای پایگاه در بین معلمان هستند را نمی شناسید؟ وظیفه مشاور شما چیست؟ و ادامه داد به نظر، مشاور شما ، مشاور در سرکوب تشکل هاست شما سیاسی کاری می کنید و زمینه های برخورد با فعالان صنفی را فراهم می کنید چرا که الان معلمان دربند عبدی، بهشتی و حبیبی بخاطر اتهام واهی "عضویت در تشکل غیر قانونی کانون" در زندان هستند و اتهامی که متوجه آنهاست را دولت به راحتی می تواند رد کند اما دولت چنین نمی کند و تشکل ها را سرکوب می کند برای ما اعضای شورا وضعیت معلمان دربند و وضعیت محمد حبیبی خط قرمز است.

 

قسمت سوم : نقد عملکرد سیستم مدیریتی در اداره کل ها و ادارات

 

در این دیدار عزیزقاسم زاده سخنگوی کانون صنفی معلمان استان گیلان با اشاره به عملکرد حراست ها و هیات های تخلفات اداری بر نقش زیرمجموعه دولت و وزارتخانه در پرونده سازی علیه معلمان اشاره نمود و گفت : آقای بطحایی آیا حراست ها و هیات های تخلف زیر نظر اراده ی شما انجام فعالیت نمی کند؟چرا حراست ها و هیات های تخلف هیچ تناسبی با نتایج معنادار رای مردم و جامعه ی معلمان در انتخابات ندارد؟ حراست ها و هیات تخلفات پیش در آمد برخورد با معلمان را طوری تنظیم می کنند که چهار مضرابشرا نیروهای امنیتی و اطلاعاتی بنوازند و در نهایت قوه قضاییه رنگ محکومیتبا آنان را. این نیروهای فالانژ را از این ارکان بیرون کنید.او در ادامه گفت:

راهکار ما برای خروج از این وضعیت انتخابی بودن مدیران مدرسه و انتخاب مدیر کل ها با نظر کانون های صنفی و داشتن نماینده ای از تشکل ها در اداره کل است تا در نهایت انتخاب مسئولان هیات تخلف ها و حراست ها با نظر معلمان انجام گیرد.او خطاب به وزیر گفت:جناب وزیر در هیات تخلفات دستگاهی که شما در راسش هستید بنده را که خواننده ای حرفه ای هستم و کنسرت های متعددی برگزار کرده ام و در رادیو و تلویزیون رسمی کشور هم اجرا داشته ام،به اتهام خواندن آواز در کلاس و اشاعه ی آن در فضای مجازی به تبعید محکوم می کند.او در پایان گفت:جناب بطحایی در نگاه غالب معلمان کشور وزیر آموزش و پرورش کارگزار دولت و حکومت است برای خاموش کردن صدای معلم.

 

آقای گودرزی از کانون صنفی الیگودرز با اشاره به مدیریت سیاسی در وزارتخانه بر مشارکتی شدن و غیرسیاسی شدن مدیران تاکید نمود و گفت : ما خواهان اصلاح نظام مدیریتی آ، پ از مدیریت سیاسی به مدیریت غیر سیاسی و مدیریت انتصابی به انتخابی هستیم و حمایت وزیر، مدیر کل و روساي اداره در تسهیل و برگزاری مجمع عمومی کانون های صنفی و پرهیز از بیان غیر قانونی بودن کانون های صنفی با توجه به وجود مجوز تاسیس و پروانه فعالیت کانون ها یکی دیگر از خواسته های ماست. در استان لرستان مدیران مرتبا اعلام می کنند که کانون صنفی غیرقانونی است به کارگزاران خود که نماینده شما هستند و ما قبولشان نداریم این موضوع را تذکر دهید که کانون صنفی معلمان الیگودرز قانونی است.

 

در ادامه لطیف روزیخواه عضو هیات مدیره کانون صنفی معلمان استان آذربایجان شرقی به نقد عملکرد مدیران کل پرداخت و با اشاره به تجمع بیستم اردیبهشت گفت : بعد از برگزاری تجمع 20 اردیبهشت و بازداشت تعدادی از همکارانمان از جمله محمد حبیبی شما در مصاحبه ای با روزنامه شرق اظهار داشتید اگر معلمان از ما درخواست می کردند ما مکان مناسب در اختیارشان می گذاشتیم و خودمان هم حاضر می شدیم و به نکته نطرات و درخواست هایشان را می شنیدیم و بازداشت ها نیز اتفاق نمی افتاد ولی متاسفانه کانون آذربایجان دقیقا همین درخواست را از اداره کل متبوع خود کتبا انجام داده است .

متاسفانه هر درخواستی که از طرف کانونها به ادارات آموزش و پرورش داده می شود بجای اجابت درخواست یا پاسخگویی مسولین نامه ها به حراست ارجاع می شود . در مورد همین درخواست ما ( برگزاری همایش ) به حراست ارجاع شد و حراست نیز خواستار حذف همایش و همینطور کانون صنفی شدند در واقع خواهان تبدیل درخواست ما به یک شیر بی یال و دم شدند .که این برای ما قابل قبول نیست . بیش از سه ماه است که با این درخواست موافقت نشده است

آقای روزیخواه بعد از خواندن درخواست رو به وزیر ادامه داد : یا حرفهایی که شما در مصاحبه فرمودید شعار بوده است که بعید است چنین باشد و یا اینکه مدیران کل اطلاعی از نیت شما ندارند با توجه به نزدیکی روز جهانی معلم قطعا ما مراسمی را به همین مناسبت برگزار خواهیم کرد پس بهتر است به مدیران کل بفرمایید همکاریهای لازم را با کانونها انجام دهند .آقای بطحایی ضمن تاکید مصاحبه خود گفت : روز شنبه با مدیران کل جلسه داریم در این خصوص صحبت خواهم کرد.

 

همچنین خانم زندوکیلی از انجمن صنفی معلمان کردستان- سنندج در این دیدار به وضعیت و جایگاه زنان در ساختار نظام آموزشی اشاره نمود و گفت: زنان در آموزش و پرورش بصورت ویترینی در ادارات حضور دارند و این وضعیت در اداره کل و مناطق هم وجود دارد وی در ادامه پرسید چرا آموزش و پرورش یک سد برای پیشرفت زنان است؟ و با اشاره به وضعیت زنان معلم مجرد خواستار تجدید نظر در احکام آنان و برقراری حق مهد کودک گردید.

 

قسمت چهارم : وضعیت بودجه و حقوق معلمان

 

در ادامه آقای ابطحی از کانون صنفی معلمان خمینی شهر به تشریح وضعیت بودجه پرداخت و گفت : با توجه به سند تحول ۱۴۰۴ آموزش و پرورش، ایران باید تا سال ۱۴۰۴ یعنی هفت سال دیگر در منطقه رتبه اول را داشته باشد ، درحالیکه در سال جاری از نظر سرانه آموزشی نه تنها در منطقه بلکه در کل آسیا رتبه آخر بعد از میانمار را به خود تخصیص داده است.

با تقسیم بودجه آموزش و پرورش در سال ۱۳۹۷ به تعداد دانش آموزان برای هر دانش آموز دو و نیم میلیون تومان سرانه در نظر گرفته شده که با احتساب دلار ۴۲۰۰ تومان حدود ۶۰۰ دلار و با احتساب دلار ۱۰۰۰۰ تومان ۲۵۰ دلار سرانه آموزشی کشور بدست می آید در حالیکه سرانه دانش آموزی هیچکدام از کشور های منطقه کمتر از هزار دلار نیست

وی سرانه آموزشی در ایران را با کشورهای منطقه مقایسه نمود و گفت : در امارات ، قطر و عربستان سرانه آموزشی بیش از ۸۰۰۰ دلار است و در ترکیه با تعداد دانش آموزان تقریبا برابر با ایران، سرانه آموزشی حدود ۳۸۰۰ دلار است اگر شما نمی توانید سرانه دانش آموزی در ایران را به کشورهای عربی یا حتی ترکیه برسانید ، لااقل سعی نمایید سرانه آموزش ایران را به سرانه کشورهایی چون افغانستان ، عراق ، سوریه و یمن برسانید.

نکته دیگر آنکه سهم آموزش و پرورش در سال ۱۳۵۶ از تولید ناخالص ملی ۶ در صد بود و پوشش آموزشی حدود ۵۵ در صد بعد از گذشت چهل سال سهم آموزش و پرورش از تولید ناخالص ملی به نیم درصد یعنی یک دوازدهم کاهش یافته درحالیکه پوشش آموزشی بالای ۹۰ درصد شده است . برای برقراری ثبات در برنامه ریزی آموزشی لازم است سهم ثابتی از تولید ناخالص ملی برای آموزش و پرورش در نظر گرفته شود تا فعالیت این نهاد تحت تاثیر نوسانات بهای ارز مختل نگردد ، همان کاری که تمام کشورها انجام می دهند.

 

با توجه به ارتباط حقوق معلمان با وضعیت بودجه آقای علی کروشات نماینده کانون صنفی معلمان استان خوزستان به تشریح عملکرد دولت در این زمینه پرداخت و گفت : صدور احکام کارگزینی بر خلاف مصوبه مجلس مبنی بر افزایش حقوق بین 12تا 20درصد بصورت پلکانی بوده است اما دولت در یک دهن کجی آشکار بین 6 تا 10 درصد حقوق معلمان را افزایش داد چرا شما در برابر این اجحاف مقاومت نکردید؟

وی به نارضایتی گسترده فرهنگیان از بیمه تکمیلی اشاره نمود و ادامه داد : بدهکاری بیش از 4 ماه بیمه تکمیلی آتیه سازان به معلمان با وجود کسر ماهیانه از فیش حقوقی باعث شده است که بین فرهنگیان نارضایتی گسترده به وجود آید.

آقای کروشات با توجه به انتخاب نماینده معلمان در صندوق ذخیره فرهنگیان بر لزوم افزایش تعداد نمایندگان معلمان در صندوق ذخیره فرهنگیان به حداقل یک نماینده از هر استان تاکید نمود.

وی همچنین خواستار اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری و ضرورت همسان سازی حقوق کارمندان و رفع تبعیض های موجود اشاره نمود و خواستار اعطای مرخصی به کنشگران صنفی دربند به منظور پیشگیری از اخراج آنان شد.

 

در ادامه آقای عبادی فر از کانون خوزستان به مشکلات منطقه خود اشاره نمود و گفت : ما از استان ریزگردها و بی آبی هستیم وی با اشاره به 12 هزار کودک بازمانده از تحصیل به نگاه نژادپرستانه در نظام آموزشی انتقاد نمود و نسبت به واگذاری و تاسیس مدارس غیرانتفاعی در استان انتقاد کرد.

 

آقای کبوتری از کانون صنفی معلمان استان قزوین در سخنان کوتاهی از سیاست های حاکم بر هسته های گزینش انتقاد نمودند و خواستار نظارت بر آن شدند همچنین وی در انتقاد از عملکرد مدیرکل استان قزوین گفتند : فروش خدمات آموزشی به ملک شخصی کارمندان سازمان تبدیل شده است.

 

قسمت پنجم : وضعیت کمی و کیفی آموزش

 

در ادامه جلسه شورای هماهنگی با وزیر آموزش و پرورش آقای لطفی بازرس شورای هماهنگی با تاکید بر عدم پیگیری دایره حقوقی وزارتخانه در مورد معلمان دربند، ضمن اعتراض به شرایط معلمان زندانی خواستار پیگیری جدی از سوی وزارتخانه شد وی با انتقاد از وضعیت آموزش در مدارس کشور پولى سازى آموزش، مافياى كنكور را از جمله مشکلات نظام آموزشی عنوان نمود و گفت : شما آ موزش پیش دبستانى را اجباری و از طرفی پولی کرده اید که این تعرض آشکار به سفره فرودستان است.

وی کمبود سرانه آموزشی بخصوص در مناطق محروم را مطرح نمود برای نمونه به سرانه آموزشی در شهرستان مریوان اشاره کرد و گفت :

وضعيت اسف بار فضاى آموزشى خاصه در شهر مريوان در حاليكه نرم فضاى آموزشى در كشور ٥/١ است در مريوان فقط ٥/. متر فضاى آموزشى هست كه محصول مديريت غير بومى ساليان گذشته در اين شهر است

 

وی با اشاره به بومی گزینی ادامه داد : بومی گزینی در دانشگاه، ظلم آشکار به دانش آموزان کردستانی در حالیکه در نتیجه زحمات دبیران توانمند کردستان رتبه علمی حدود ۱۲ و۱۳ کشور اما پذیرش در دانشگاه رتبه ۲۷ و۲۸ کشور است یعنی دانش آموزی با تراز علمی پایین تر از دانش آموز کردستانی در رشته ای به مراتب با کیفیت تر پذیرش می شود

 

آقای لطفی به فعال نبودن شورای آموزش و پرورش مناطق مرزی و عدم استفاده از ظرفیت های این شورا برای توسعه آموزش وپرورش استان به مانند استان های سیستان و بلوچستان و گلستان انتقاد کرد و خواهان فعال نمودن این شوراها شد.

 

در ادامه بحث کیفیت آموزشی آقای قادری از انجمن صنفی کردستان- سقز به تهیه و تدوین کتب درسی با در نظر گرفتن شرایط جغرافیایی و ملی و زبانی اشاره نمود و گفت :در کشورهای پیشرفته که چند ملیتی هستند تهیه و تدوین کتب درسی به صورت غیر متمرکز است، تحقیقات نشان داده که در کشورهای چند ملیتی آموزش به صورت متمرکز با شکست مواجه شده است بر این اساس در کشورهای پیشرفته تدوین کتب به صورت غیرمتمرکز است، اما در ایران چند ملیتی پس از گذشت چهل سال از عمر انقلاب به این امر مهم توجه نشده و تهیه و تدوین کتب به صورت متمرکز می باشد.

وی با توجه به اهمیت تدریس زبان مادری ادامه داد : باید اشاره کرد که تدوین کتب بر اساس زبان مادری زمینه پیشرفت را در زمینه های مختلف علمی، فرهنگی ، اجتماعی و ... فراهم می کند. همچنان که شیر مادر برای رشد و نمو بدن لازم و ضروری است زبان مادری هم برای پیشرفت در زمینه های علمی، فرهنگی، هنری و ... لازم و ضروری است. چگونه باید انتظار داشت کودک ٦ ساله ای که وارد مدرسه می شود و تا لحظه ورود به مدرسه با زبان مادریش تکلم کرده و با آن زبان گفتگو نموده؛ به محض ورود با یک زبان "بیگانه" تکلم نماید، بخواند و بنویسد و پیشرفت هم نماید!! همچنانکه از لحاظ بهداشتی شیر مادر را از نوزاد بگیرند بدنش به طور کامل رشد نمی کند و با مشکل روبرو می شود، زبان مادری را هم از انسان بگیرند در زمینه های علمی و اجتماعی و ... به طور کامل رشد نخواهد کرد. بنابر این لازم است در تهیه و تدوین کتب درسی این مهم در نظر گرفته شود و اصل ۱۵ قانون اساسی که به صراحت به زبان مادری و اهمیت آن اشاره می کند اجرا گردد.

 

قسمت ششم : سخنان آقای بطحایی

 

آقای بطحایی در ادامه‌ی نشست، پس از پایان یافتن سخنان معلمان به تشریح نظرات خود پرداخت و گفت :

بسیار خوشحالم از اینکه این فرصت پیدا شده که یک بار مسائل آموزش و پرورش را هر چند به دلیل نبودن وقت کافی به طور خلاصه با هم مرور کنیم.

 

ای کاش بنده را به جای وزیر ، معلم خطاب می کردید همکار خطاب می کردید و افتخار دارم که معلم بودم و معلمی کردم و توی کلاس درس دادم و مدیر مدرسه بودم‌ و مسائل اداره‌ی مدرسه را می دانم و در کتاب ها نخواندم ‌و از افراد نشنیدم.

من برقراری انضباط داخل کلاس را می فهمم. اولیا و خانواده هایی که به‌مدرسه مراجعه می کنند و توقعاتی که دارند را متوجه‌ هستم و مسائل بسیار بسیار زیادی که شما برخی از آنها را اشاره کردید و بسیاری را به دلیل کمبود وقت از آنها گذشتید. بنده توضیحاتی در مورد مطالبی که فرمودید دارم که البته پاسخ نیست اما به دلیل کمبود وقت به چندتا از آنها اشاره می کنم.

 

وی در مورد اهمیت تشکل یابی گفت :

در مورد تشکل ها و ضرورت و اهمیت آنها شما کاملا درست می گویید. به خصوص در آموزش و پرورش با یک میلیون و هفتصد هزار کارمند شاغل و بازنشسته که واقعا دارای ویژگیهای منحصر به فردی نسبت به سایر وزارت خانه ها هستند. ۷۲ درصد نیروی آموزش و پرورش لیسانس و بالاترند و میانگین سنوات خدمت حدود ۲۲ سال است.

عموم معلمین به دلیل ماهیت کارشان و ماموریت شان و وظیفه شان آدم های اهل مطالعه اند و اهل رصد کردن مسائل و اخبار هستند.

در چنین فضای نیروی انسانی ، واقعا وجود تشکل های صنفی و حرفه ای و تخصصی بدون هیچ مبالغه ای یک فرصت ازرشمند برای آموزش و پرورش است.

اگر بتوانیم سازمان دهی مناسبی ایجاد کنیم و از این ظرفیت برای حل مسائل مزمن آموزش و پرورش استفاده کنیم واقعا بسیاری از این مسائلی که امروز در این زمان یک ساعت و نیم مرور گردید با سرعت بیشتری حل می شود.

تلاش هایی در این رابطه جهت استفاده از ظرفیت های تشکل ها انجام‌داده ایم اما این تلاش ها خیلی کند جلو رفته بنا به ملاحظاتی درونی که آقای عبدی توضح خواهد داد.

فضای کشور ما متاسفانه با حزب و استفاده از تشکل ها سازگاری ندارد و این فقط مربوط به آموزش و پرورش نیست

فرهنگ حاکم کشور ما دائما تشکل ها را پس می زند و تشکل ها را تهدید می داند.

تهدیدی که دائما نگران مدیریت کردنش است که این تشکلی که دارد شکل می گیرد مبادا مدیریتش از دست ما خارج شود و اقداماتی انجام دهد که صدمات بیشتری داشته باشد.

این وهنی که در فرهنگ کشورمان وجود دارد مهمترین مانعی است که نتوانیم از ظرفیت تشکل ها استفاده کنیم.

در تشکل های کارگری و احزاب همین شرایط وجود دارد ولی در آموزش و پرورش ، زمینه برای ما بازتر است و راحت تر است و مقدماتی دارد و شما سعی کنید که این مقدمات فراهم شود.

 

شاید از روزهای اولی که جدیدا آمدم وزارت خانه ، خود آقای عبدی شاهد هستند که خود بنده مرتبا می گفتم چرا جلسه با تشکل ها دیر شده؟

چرا فاصله افتاده است؟

ما در آموزش و پرورش تشکل اصولگرا و اصلاح طلب نداریم چون‌ حرف آنها یکسان است و همه‌ی آنها دغدغه‌ی آموزش و پرورش دارند.

اتفاقا فصل مشترک‌ بین تشکل ها خیلی خیلی زیاد است.

بنابراین بنده کاملا فرمایش شما را در اهمیت و ضرورت وجود تشکلها تایید می کنم.

 

در مورد کانون‌های صنفی ، مهمترین کاری که باید انجام دهید همین‌شورایی که اسم بردید باید یک مقداری منسجم تر عمل کند. اگر ما جلسه ای با تشکل های صنفی و حرفه‌ای و تخصصی خواستیم داشته باشیم بدانیم‌مثل سایر تشکل ها با ۵ نفر یا تعداد خاصی طرف هستیم که نماینده‌ی کانون های صنفی هستند.

[در اینجا به آقای وزیر یادآوری میکنیم که شورای هماهنگی دارای هیات مدیره و کارگروه های تخصصی است.]

 

نکته دوم در مورد کانون‌ها، به عنوان‌ یک همکار با شما صحبت می کنم. واقعا شما خودتان را آن ور میز و من ‌را این ور میز ندانید.

من‌ هم‌ عین شما و کنار شما یک معلم هستم. افتخارم این است که تلاش کردم و حقوق من هم مثل حقوق معلمی است و نمی توانستم ماشین شاسی بلند داشته باشم نمی توانستم وضعیت اقتصادی بهتری داشته باشم.

این‌ چیزهایی که عرض می کنم از زبان یک همکارتان بشنوید نه از زبان یک وزیر.

باید وزارت کشور این تناقضی که شما در فرمایشتان درباره‌ی مجوزها و برخوردها اشاره کردید حل کند.

اگر تشکل های صنفی قانونی است باید وزارت کشور مثل سایر تشکل ها عمل کند. وقتی از ما اجازه می خواهند و وقتی از ما امکانات می خواهند و وقتی از ما کمک ‌ می خواهند ما از روی میل و رغبت به آنها کمک می کنیم شما آن مسیر را طی بکنید.

من‌ می توانم کمک‌کنم و توقع شما از ما توقع درستی است

من‌ می توانم‌ با وزیر کشور صحبت کنم. با معاون سیاسی امنیتی وزارت کشور ، با هم جلسه بگذاریم.

من ‌ می توانم به عنوان یک معلم تضمین بدهم که کانون های صنفی هم مثل سایر تشکل ها در چارچوب اساسنامه شان راه خروج را رعایت می کنند و مثل سایر تشکل ها اگر از حدود آنطرف تر رفتند فردی که مسئول تشکل است باید پاسخگو باشد. این ها را من می توانم کمک کنم و کمک خواهم کرد بنابراین ما باید این مسئله را در مورد کانون های صنفی حل کنیم.

در اینجا ، علیرضا قربانی از مازندران ، خطاب به وزیر گفت که برای این پیگیریها زمان مشخص کنید. وزیر گفت :

زمان با شما. هر تاریخی که شما آماده باشید من در خدمتم.

 

سپس ، وزیر سخنانی درباره‌ی شرایط حساس کنونی کشور و دلایل به وجود آمدن آن گفت.

و گفت که از شما معلمان که دارای دانش و مدرک و درک بالا هستید ، میخواهم که شرایط را درک کنید.

علیرضا قربانی گفت که چرا چهل سال است که همیشه ما باید شرایط حساس کنونی را درک کنیم و نه مسئولان ؟!!

وزیر پاسخ داد ، منظورم درک هر دو طرف است. همه باید درک کنند.

وزیر ادامه داد :

شما اکثرتان معلم هستید (در اینجا ، اعضای شورا گفتند که همگی معلم هستیم و اداری نیستیم) و از منظر یک معلم بسیاری از مسائل آموزش و پرورش را بیان داشتید و بسیار خوشحال شدم که تمرکزتان فقط مسائل معیشتی نبود و مشکلات فضای آموزشی را گفتید مشکلات درسی را گفتید مشکلات آموزشی را گفتید مشکلات نیروی انسانی را گفتید و واقعا جای افتخار دارد.

بنده به عنوان یک همکار شما به این بحث شما افتخار می کنم و شما در ضمن اشاره به اینکه معیشت معلم به فنا رفته و در کنار معیشت ، مسائل دیگر آموزش و پرورش را تحلیل می کنید و میگویید.

این شرایط خطیر را باید متقابلا درک بکنیم.

 

ادامه‌دار بودن دیدار :

ایمان زاده در اول جلسه از وزیر خواست که این جلسه ، در پایان هر فصل ، تکرار شود.

وزیر هم گفت که موافقم.

 

اتاق جلسات تشکلها :

وزیر گفت که از دیگر تشکلها حمایت میشود و برای تشکلها ، اتاق جلسات گذاشته‌ایم که به زودی افتتاح میشود. این ها اتاق فکرمان هستند.

شما که از استان های مختلف آمدید وزارت خانه و مسائل مختلف آموزش و پرورش را گفتید بنده باید کلی پول خرج می کردم تا محققینی را جمع کنم تا این موارد را بیان کنند و شما رایگان و با پول خودتان آمدید اینجا و مسائل آموزش و پرورش را رایگان بیان کردید. این ها همان گروه های فکری آموزش و پرورش هستند.

 

در مورد مجوز تشکلهای صنفی و تجمعات ،

وزیر گفت :

این شرایط حساس است و باید آن را درک کنیم.

باید تلاش کنیم که شما هم مانند دیگر تشکلها داری مجوز بشوید و اینگونه نباشد که یکی بگوید قانونی هستید و یکی بگوید نیستید.

در قدم اول آقایان ایمان زاده و فلاحی که تهران هستند و رفت و آمد آنها راحت تر است با کمک آقای عبدی و من هم کمک خواهم داد و تلاش کنیم که مسیرش را هموار کنیم.

برای حل این موضوع شما به من وقت بدهید. اگر لازم باشد جلسه با وزیر کشور بگذاریم و وزیر دادگستری آقای دکتر آوایی و با دادستان کل آقای منتظری.

تلاش کنیم این مانع را برداریم. مثل سایر تشکل ها شما در چارچوب اساسنامه که به تایید وزارت کشور رسیده مسئولیت ها و وظایفی که دارید بتوانید انجام دهید و در قبال مسئولیت ها ، اختیارهایی هم داشته باشید.

در این جا ، سلامی اعتراض کرد و گفت که شما به دلیل شرایط کشور و حالت امنیتی دارید ما را تهدید می کنید. که وزیر بیان داشت که :

شما موضوع را اشتباه متوجه شدید.

شما بهتر از من به شرایط خاص کشور آشنا هستید و این شرایط اقتضا میکند که در چارچوب و به شکل نظام مندتری فعالیت کنیم. این ، به این معنا نیست که شما هیچ فعالیتی نکنید و سکوت کنید.

 

وی در مورد کیفیت آموزشی گفت :

همانطور که قبلا هم اشاره شد ، بسیار خوشحال شدم که در صحبت های شما جنبه های مختلف آموزش و پرورش بیان شد. کانون های صنفی و کلا تشکل ها بازوی بسیار قوی می توانند برای ما باشند در زمینه‌ی تحولاتی که امروز شما به برخی از آنها اشاره کردید. آموزش و پرورش عمومی اگر آلوده به پول شود و اگر هر فردی که پول دارتر است از امکانات بیشتری برخودار باشد ، این فضای کشور را به تباهی می کشاند.

ما امروز بحث حذف رقابت های فردی را داریم دنبال می کنیم و جایگزین کردن رقابت های جمعی و گروهی به جای آنها. بچه ها نیازمند مهارت های زندگی و تحمل کردن هستند. بچه ها باید تمرین کنند چگونه همدیگر را تحمل کنند و چگونه نقد را بپذیرند چگونه یک دانش آموز در برابر بقیه بایستد و نظر خودش را آزادانه به بچه ها بگوید و همچنین نظر بچه ها را در مورد خودش صبورانه بپذیرد. این ها چیزهایی هستند که در آموزش عمومی به آنها نیاز داریم. و ما داریم دنبال می کنیم این ها همان جاهایی است که به شما محتاجیم و نیازمند هستیم ما به ظرفیت تشکل ها محتاجیم.

تشکل ها می توانند در فضا سازی و گفتمان سازی اهداف اصلی تعلیم و تربیت به ما کمک کنند یعنی کمک‌ کشورشان کنند.

خوب ما چگونه می توانیم این مسیر را هموار کنیم؟ البته من نمی خواهم از آن موضوع بسیار مهمی که دوست عزیزمان مطرح کردند موضوع معیشت معلم به سادگی بگذرم و حرف کاملا درستی است. من خودم بارها این را گفته‌ام و البته سعی کردم طوری بگویم‌ که فضا را به هم نزنیم اما معلمی که شغل دوم و سوم داشته باشد واقعا ما خودمان هم می دانیم که نمی تواند معلمی انجام دهد.

معلمی که مجبور باشد برای هزینه‌ی زندگی ، شغل دوم داشته باشد نمی تواند دغدغه اش فقط دانش آموز باشد.

 

استراتژی جدید :

استراتژی ما نه تنها برای این که معیشت معلم درست شود بلکه برای این که کلا اقتصاد آموزش و پرورش بهبود پیدا کند، آن استراتژی که در این ۴۰ سال طی کردیم نیست. ما ۴۰ سال است داریم همین مسائل را مطرح می کنیم و مشکل حل نشده است و اعتقاد داریم که این مسیر ، ما را به مقصد نمی رساند. باید مسیرمان را تغییر دهیم.

در یک جلسه ای دیگری کامل توضیح خواهم داد این استراتژی را.

 

محمد بطحایی در مورد مشارکت معلمان ادامه داد :

نکته دیگری که عرض می کنم من هم مثل شما ایمان دارم که مشارکت معلمان در حل مسائل آموزش و پرورش تنها راه برون رفت از مسائل است. ما برای عملی سازی آن قدم اول را برداشتیم:

صندوق ذخیره که شما فرمودید علی رقم همه مشکلات که قبول دارم داشته اما قدم اول را برداشتیم. باور کنید که در روزهای اولی که به دوستانم گفتم می خواهم این کار را انجام دهم تقریبا همه من را برحذر داشتند و تنها فردی که مصر بود خودم بودم و گفتم که اگر آبروی من برود باید این اتفاق بیفتد.

نمایندگان معلمان با انتخابات وارد هیات مدیره شدند.

ما نظام انتخاب و انتصاب مدیران را شروع کردیم. گفتیم باید این نظام انتخاب و انتصاب مدیران گسترش پیدا بکند و فردی که می خواهد مدیر مدرسه شود و رئیس اداره یا منطقه او را نمی شناسد و رفیق منطقه نیست باید بتواند خود را کاندیدا بکند و بعد بتوانیم روسای منطقه را از این مسیر انتخاب بکنیم.

چرا فردی که شایستگی ریاست منطقه را دارد ولی مدیرکل او را نمی شناسد ، این فرصت را نداشته باشد که نماینده‌ی این پست شود؟ این را باید شروع کرد. برای مدیران مدارس علی رقم همه کاستی ها شروع کردیم اما باید کم کم آن را توسعه اش داد.

اکنون سه نفر از اعضای شورای عالی آموزش و پرورش ، منتخبین مدیران هستند و از کل کشور با انتخاب مدیران معرفی می شوند.

 

بطحایی درباره‌ی عدم صدور مجوز برای برگزاری اعتراضات صنفی گفت :

من با وزیر کشور مفصل صحبت کردم و یک جلسه ای دیگری هم باید تشکیل دهیم و در داخل تهران یک جایی را داشته باشیم که اگر معلمان بخواهند اعتراض کنند نیایند در خیابان و تحقیر شوند و لب باغچه بنشینند. باید یک جای تمیزی داشته باشیم و بگوییم هر فردی می خواهد اعتراض کند و پیشنهاد بدهد مشخص کند و هماهنگ کنند و روز پنچ شنبه مثلا ساعت ۱۰ تا ۱۲ مثلا ۵۰۰ نفر می خواهند بیایند اینجا اعتراض خود را نسبت به نحوه‌ی مدیریت مثلا بطحایی بیان کنند و انتقادهایشان را هم بیان کنند و نروند در خیابان و لب جاده بنشینند و ماشین ها بوق بزنند و پلیس ضد شورش بگوید امنیت تهران به خطر می افتد. همین کار را هم باید برای استان ها انجام بدهیم و با مدیران کل که شنبه جلسه داریم هماهنگ خواهم کرد و زمینه هایش را باید فراهم کنیم و در این ۸ یا ۹ ماه کارهایی را شروع کردیم.

 

بطحایی ، درباره‌ی پیگیری معلمان زندانی گفت:

در روز ۲۰ اردیبهشت دو ساعت پس از این که محمد حبیبی بازداشت شد ، من وارد قضیه شدم. آدم بی ریشه و بی خیالی نیستم.

در مورد معلمانی که زندانی هستند آقای عبدی مشاور ، این را دنبال کنند. در مورد معلمانی که زندانی شدند یا محکوم هستند و هنوز حکمی برای آنها صادر نشده و یا حکمی برای آنها صادر شده ، هر گونه مساعدتی در اختیار من به عنوان وزیر است و می توانم انجام دهم چک سفید امضا می دهم که انجام خواهم داد و این کار را می کنم و هر مقامی را هم که می توانم ارتباط بگیرم بگویید تا من دنبال کنم. به عنوان همکار می توانم در مورد همکاران و دوستان خودم انجام دهم.

یکی دوتا مثال دوستان زدند مثل مرخصی بدون حقوق و بازگشت به کار. اگر این موارد از اختیارات بنده باشد ، عرض می کنم‌ که چشم بسته آن را انجام‌ می دهم. و آماده هستم‌که این کار را انجام دهم.

 

وزیر درباره‌ی ضرورت تدریس زبان مادری گفت:

درباره‌ی دیدگاه من در آموزش زبان مادری ، برداشت نادرستی شده. بنده با تدریس زبان مادری نه تنها مخالف نیستم بلکه در ارتباط با آنها کارهایی را شروع کرده‌ایم. صحبت بنده این است که آموزش کتاب های درسی باید فقط به زبان فارسی انجام گیرد.در مناطق دو زبانه که دانش آموزان به زبان مادری صحبت می کنند باید زبان فارسی که زبان رسمی کشور است در مدارس آموزش داده شود. علت آن این است که دروس مختلف به این زبان آموزش داده می شود و دانش اموزان در زمینه یادگیری دروس دیگر مثل علوم و جغرافی و .... مشکلی پیدا نکنند.

 

وی در مورد افزایش حقوق معلمان گفت:

امسال در آموزش و پرورش ، میانگین ۹ درصد افزایش حقوق داشتیم که‌ مشابه افزایش حقوق سایر کارمندان است.

منظورم فقط حقوق است و نه مزایا. کارمندان دیگر نهادها، مزایایی دارند که معلمان ندارند.

میانگین حقوق معلمین شاغل دومیلیون و هفتصد هزار تومان است.

 

برخوردهای امنیتی :

وزیر ، در دفاع از دولت روحانی و در پاسخ به این انتقاد که بر خلاف وعده‌های انتخاباتی روحانی ، فضا امنیتی است ، گفت:

برخوردهای حراست ها خیلی کمتر شده و ما در برابر اعتراضات و تجمعات معلمان ، برخورد نداشته‌ایم. در اینجا ، اعضای شورا اعتراض کردند که اینگونه نیست و نمونه‌هایی گفتند، از جمله عزیز قاسم زاده جزئیاتی از برخورد حراست گیلان در مورد آواز خواندن خود در کلاس گفت و حسین سلامی برگه‌ی احضاریه‌ی هیات بدوی را نشان داد که به دلیل شکایت حراست مازندارن بود.

وزیر ، در پاسخ گفت که این برخوردها مورد تایید ما نیست و هر موردی که هست ، کتبی به ما گزارش کنید تا پیگیری کنیم.

...................................................

نمایندگان کانون‌های صنفی معلمان

به وزیر آموزش‌وپرورش چه گفتند؟

یکشنبه 11 شهریور 1397 - 14:03

دیدار وزیر آموزش و پرورش با نمایندگان کانون های صنفی معلمان از سراسر کشور

تهران (پانا) - نشست نمایندگان کانون‌های صنفی معلمان سراسر کشور با سیدمحمد بطحایی، وزیر آموزش و پرورش صبح امروز برگزار شد.

 

به گزارش روابط عمومی وزارت آموزش‌وپرورش در این نشست نمایندگانی از کانون‌های صنفی معلمان تهران، اصفهان، کردستان، همدان، خراسان شمالی، زنجان، لرستان، گیلان، آذربایجان شرقی و خوزستان حضور داشتند.

 

در این جلسه نمایندگان کانون‌های صنفی معلمان مواردی مانند تشکل‌ها و تشکل‌یابی، ضرورت پیگیری امور معلمان بازداشت‌شده، نقد مدیریت آموزش و پرورش، مسائل حقوقی و رفاهی و مسائل کمی و کیفی آموزش و پرورش را مطرح کردند.

 

در این جلسه مطرح شد که کانون‌های صنفی برای دفاع از حقوق فرهنگیان تشکیل شده‌اند و مجوزهای لازم را بین سال‌های ۷۷تا ۸۷ از وزارت کشور دریافت کرده‌اند، این کانون‌ها دارای شناسنامه و اساسنامه مجوز از کمیسیون ماده ۱۰ احزاب هستند و انتخابات مجمع عمومی جدید را انجام داده‌اند اما پروانه فعالیت‌هایشان از سوی وزارت کشور تمدید نشده است، این کانون‌ها که رابطی بین بدنه فرهنگیان با مسئولان هستند می‌توانند به انتقال افکار و نزدیک‌سازی این افکار به هم کمک کنند و موجب کاهش تنش‌های اجتماعی شوند و در آسیب‌شناسی و ارائه راهکارها به مسئولان کمک کنند.

 

مسئولان کانون‌های صنفی معلمان تاکید کردند که توقف فعالیت‌های کانون‌ها می‌تواند به انباشتگی مطالبات منجر شود و مشکلات را بهمن‌وار ایجاد کند.

 

آنها از وزیر آموزش و پرورش خواستند تا ارتباط نزدیک‌تری بین تشکل‌های صنفی و مسئولان ایجاد شود و اعلام کردند که مسئولان آموزش و پرورش را محور توسعه و پیشرفت کشور می‌دانند اما از طرفی برای رسیدن به این هدف گامی بر نمی‌دارند.

 

اعضای کانون‌های صنفی معلمان خواستار حمایت از کنش‌های صنفی شده و گفتند فعالیت‌های کانون‌ها بر‌اساس قانون اساسی است و این فعالیت‌ها به صورت یک فرصت باید دیده شود که این اتفاق نیافتاده و با وجود قبول دانشی نهادهای اجرایی بر ضرورت وجود تشکل‌های صنفی اما باور عملی به فعالیت‌های نهادهای مدنی نداشته‌ایم و از این موضوع آسیب‌های زیادی دیده‌ایم، در حالی که کانون‌های صنفی تنها نهاد مدنی هستند که از همه قومیت‌ها و مذاهب مختلف و تفکرات سیاسی مختلف یکجا جمع شده‌اند و فقط به مناسبات صنفی می‌پردازند.

 

آنها با اعلام اینکه ما خود را عضوی از مجموعه آموزش و پرورش می‌دانیم و این وزارت‌خانه را مامن و پناهگاه خود می‌بینیم، گفتند که برخی مسائل به دست وزیر آموزش و پرورش حل می‌شود و به دنبال حل مسائل خارق العاده نیستیم و از وزیر می‌خواهیم تا دولت‌مردان را به این نتیجه برسانند که تا وقتی معیشت معلم حل نشود مشکلات آموزش و پرورش حل نمی‌شود.

 

اعضای کانون‌ها از وزیر آموزش و پرورش خواستند تا با تمرکز زیاد به حل مشکلات معیشتی معلمان توجه کند چون نمی‌توان بدون حل مشکلات معیشتی معلمان سند تحول بنیادین و سایر موارد تحولی را اجرا کرد.

 

آنها همچنین خواستار بیرون‌کردن مدیران سیاسی و سیاست‌زده از آموزش و پرورش شدند و اعلام کردند که وجود این مدیران سبب ایجاد نقصان در مدیریت آموزشی شده است.

 

یکی از اعضای کانون‌های صنفی معلمان در این جلسه گفت: نامه‌هایی که کانون‌های صنفی برای پیگیری به ادارات می‌زنند به جای ارجاع به واحدهای مربوطه به حراست‌ها ارجاع می‌شود.

 

اعضای کانون‌ها خواستند که برای روز جهانی معلم در ۱۳مهر آموزش و پرورش اجازه دهد تا این مراسم‌ها در اداره‌ها برگزار شود و حراست‌ها و ادارات برخورد نکنند و تاکید کردند که از بانوان فقط به صورت ویترینی و تزیینی استفاده نشود.

 

افزایش سرانه آموزشی به سطح کشورهای منطقه، سختی کار مشکلات معیشتی معلمان و افزایش حقوق و مزایای آنها، درست کردن بیمه تکمیلی معلمان و پرداخت سریع‌تر آن، افزایش نمایندگان معلمان در صندوق ذخیره فرهنگیان، تبعیض‌آمیز بودن حقوق کارمندان دولت به ویژه تفاوت معلمان با کارمندان سایر دستگاه‌ها، پرکارتر شدن معاونت حقوقی در پیگیری مسائل حقوقی معلمان از جمله معلمان زندانی و تشکل‌ها، جلوگیری از پولی‌شدن آموزشی و برخورد با مافیای جانبی مدارس، بومی‌گزینی دانشگاه‌ها و مشکلاتی که برای دانش‌آموزان رتبه برتر درست می‌شود، افزایش سرانه آموزش مناطق کم‌برخوردار، جلوگیری از دخالت نمایندگان مجلس در مناطق و رابطه‌ای شدن کارها و توجه بیشتر به مهارت‌های تخصصی در گزینش معلمان از دیگر مواردی بود که نمایندگان کانون‌های صنفی معلمان در نشست با وزیر آموزش و پرورش خواستار رسیدگی به آنها شدند.

 

صدور مجوزها و تمدید پروانه‌های کانون‌های صنفی معلمان در انتظار تصمیم مجلس است

 

در ابتدای نشست نمایندگان کانون صنفی معلمان با وزیر آموزش و پرورش، عادل عبدی، مشاور وزیر آموزش و پرورش به قانون جدید احزاب اشاره کرد و گفت: در این قانون فعالیت‌های صنفی دیده نشده است و مشکلاتی برای صدور مجوز و تمدید پروانه‌های کانون‌های صنفی از جمله کانون‌های صنفی معلمان به وجود آورده است و به همین دلیل در دو ماه گذشته نمایندگان مجلس طرحی دادند تا کانون‌های صنفی مجددا به ماده ۱۰قانون احزاب برگردند و من هم در این باره به کمیسیون تخصصی مجلس دعوت شدم و توضیحات لازم که چه مشکلاتی برای کانون‌های صنفی ایجاد شده است را دادم.

 

او افزود: این طرح در کمیسیون مجلس تصویب شد و به صحن مجلس فرستاده شده است و امیدواریم با تصویب این قانون مشکل صدور مجوزها و تمدید پروانه‌های کانون‌های صنفی معلمان حل شود.

http://www.pana.ir/news/850623

..........................................

تحول خواهی که مصداق ندارد

 

نقدی به ادعای رییس مرکز روابط عمومی آموزش و پرورش

 

جعفر ابراهیمی / معلم

 

آقای مرتضی نظری، رییس مرکز روابط عمومی آموزش و پرورش، در دفاع از بطحایی و در مورد هزینه تحول گرایی وزیر و در ارتباط با تشکل ها نوشته است اصولگرایان ۳ تشکل و اصلاح طلبان و معتدلان و صنفی ها ۶ تشکل فرهنگی دارند. مجموعا ۹ تشکل فعال. شاخه های فرهنگی احزاب را هم داریم که بعضاً بسیار فعالند.

اگرچه در بسیاری مواقع مرزبندی دقیقی در خیلی از مسایل کلان، میان این تشکل ها قابل مشاهده نیست، اما برآورده کردن انتظارات آنها خیلی سخت است.

این سختی پاسخ به انتظارات در دوره بطحایی خیلی بیشتر نمود دارد چون صداهای مختلف را به رسمیت می شناسد. نمونه اش نشست دو روز پیش با صنفی ها بود. و قبل تر با انجمنی ها، مجمعی ها، کانونی ها و اصولگراها هم یکبار.

 

مرتضی نظری چند تا عدد و اسم را به هم چسبانده تا بگوید وزیر اهل تعامل با تشکل هاست از تنها دیدار تشکل های صنفی هم نوشته تا بگوید وزیر چقدر علاقمند به دیدگاههای متنوع است اما نگفته که این اولین دیدار تشکل های صنفی با وزیر طی ۵ سال گذشته است و مشخص نکرده است که این تشکل ها کدام هستند و معلوم نیست چرا صنفی ها را در کنار اصلاح طلبان قرار می دهد و چگونه به ۶ تشکل می رسد؟

واقعیت این است که آقای نظری همچون وزیر، اطلاعاتش در مورد تشکل های صنفی اشتباه است و حتی به خود زحمت نداده که از مشاور وزیر در امور تشکل ها که من به وی مشاور وزیر در سرکوب تشکل ها می گویم بپرسد در دیدار صنفی ها ، در روز چهارشنبه هفتم مردادماه چند تشکل صنفی حضور داشته است.

در همین دیدار مورد اشاره آقای نظری، وقتی یکی از اعضای شورای هماهنگی در مورد روند تشکل یابی صنفی در حال توضیح بود وزیر از وضعیت و تعداد تشکل های صنفی بی اطلاع بود و این در حالی بود که مشاور وزیر، عادل عبدی، کنار دست وی نشسته بود همانجا من به آقای بطحایی گفتم شما چرا از تعداد تشکل ها اطلاع ندارید؟ وظیفه مشاور شما چیست؟و همانجا گفتم که مشاور شما بیشتر کارش سرکوب تشکل های صنفی است.

 

واقعیت این است که دولت تاکنون با بیشتر تشکلهای صنفی را سرکوب کرده و مجوزشان را گروگان گرفته است نوع مواجهه دولت بر مبنای فریبکاری و عدم صداقت بوده است و از عملکرد مشاور وزیر نیز این مطلب هویداست.

می گویم سرکوب و فریبکاری چون برایش استدلال دارم ، چرا که هم اینک مهمترین اتهام معلمان دربند ، اتهام "عضویت در تشکل غیرقانونی کانون صنفی" عنوان شده است اما دولت روحانی حاضر نیست اعلام کند که این تشکل ها قانونی هستند حتی نمی خواهد در این حد توپ را در زمین قوه قضاییه بیاندازد چرا؟ معلوم است چون امنیتی ترین دولت بعد ازانقلاب است و سکاندارش امنیتی ترین چهره نظام محسوب می شود.

 

اما در مورد جلسات وزیر با تشکل های صنفی آقای نظری باید بداند در نشست روز چهارشنبه از تشکلهای عضو شورای هماهنگی ، ۱۳ تشکل حضور داشتند تعداد تشکل های صنفی البته به بیش از ۳۰ تشکل می رسد اگر دولت موانع را بردارد و دست به سرکوب پنهان نزند.

 

در مورد دیدار وزیر با سیاسی ها که ادامه باندهای قدرت در بین معلمان هستند باید گفته آقای نظری را تایید نمود به همان اندازه که وزیر از رویارویی با تشکل های صنفی پرهیز می کند اتاقش حیاط خلوت سیاسی ها بخصوص به قول آقای نظری مجمعی ها است چرا که عادل عبدی مشاور وزیر از این تشکل است و طبیعی است اولویت باندی اش ایجاب می کند جاده صافکن اعضای باند خود باشد و تا می تواند در مورد فعالان صنفی و تشکل های صنفی سیاه نمایی کند.

 

همانطور که استیضاح وزیر ربطی به منافع معلمان و دانش آموزان نداشت و استیضاح کنندگان به دنبال منافع باندی و باج خواهی بودند منتفی شدن استیضاح را نیز باید نتیجه لابیگری و باج دهی دانست اما حالا که این نمایش سراسر مضحک منتفی شده است بهتر است مبلغان برنامه های آقای بطحایی و در راس آن آقای نظری، فراتر از رپورتاژ آگهی و شوآف های نخ نما، برای معلمان و مردم ایران توضیح دهند این تحول خواهی بطحایی خارج از شعار در کجا عینیت یافته است؟ راستی برای کودکان سیستانی میز و صندلی خریدید؟ کجا مافیای کنکور محدود شده است؟ چه برنامه عملی برای شاد بودن کودکان در مدرسه دارید؟ راستی کودکان طبقات فرودست چگونه قادرند هزینه پیش دبستانی اجباری و خصوصی را پرداخت کنند؟ کارتخوانی کردن مدارس به کجا رسید و چقدر از جیب مردم بنام کمک های مردمی به حساب دولت واریز شد؟ و ...

......................................