Print  |  close
۰۹ جولای ۲۰۱۴ چهارشنبه ۱۸ تير ۱۳۹۳ برابر با 
 سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) 
 ی
اهرم و بازتاب رسانه ها در تضعیف حقوق نوع بشر

اهرم و بازتاب رسانه ها در تحریف حقوق نوع بشر

 

بهنام چنگائی

 

به دور از وسواس ها و چگونگی نگاه و برداشت های گروهی، سیاسی و طبقاتی خویش به بحران های فزاینده ی خاورمیانه، بیائید با هم بپذیریم که شیوع، رواج و رشد جهشی قارچ های سمی در منطقه ناآرام ما با همه ی زشتی و ناگوارهای خونبارشان تو گوئی می بایست اینچنین مقدر باشند که می بینیم شان و هستند؛ همچنانکه پیشینیان و خود ما فجایع این "مصیبت کاران شیعی" را چه در اعصار صحرانشینی ـ برده داری ـ فئودالی و چه در انقلاب 57 ملاخور شده و تا به همین امروز تباه، نسل ها بارها اشکال این جنایت ها و انتقامگیری ها و خودکامگی های هولناک شیعی علیه غیر و مخالفان را تجربه کرده اند و کرده ایم. ریشه ی تشویق این همنوع کشی ها ابتدائأ در تحریف مذاهب از حقوق نوع بشر است که سپس خوراک میدیای فریبکار داخلی و جهانی، آنرا بازتاب سودآور رسانه ای خود می کند و هر بار در سوئی دیگر مردمان محروم تری را به سان ما و یا دیگران درگیر، دچار شبیخون های جنگ 1400 ساله می کند.

 

جنگی واپسگرا و تکراری به سود فرقه ها و نظام جهانی سرمایه در عصر ترفند های نئولیبرالیزم و جار و جنجال های رسانه ای آنها که بی شرمانه و پیوسته هنوز هم مدعی یافتن راه حل بحران های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و بیداری نوع مردمی می باشند! در حالیکه همیشه دروغ گفته و می گویند و جهان آدمیزادی را روز بروز از مهر تکیده تر و زندگی نوع بشر را در سراسر جهان با این جنگ های زرگری ناآمن تر ساخته و می سازند. حالا نوبت تفرقه و تجزیه مردم عراق و سوریه است که احتمالا هر دو کشور و دیگر کشورهای منطقه و حتی مذاهب و ملت های ایران را این رویدادها می تواند بیش از گذشته رودر روی هم گذارده و سرزمین شیعه زده ما را به ویرانی بکشانند تا رهبران کشورهای فرقه ای و تجزیه شده را به سود تحرک میلتاریسم و تشویق خرید سلاح ناچار سازند و آسان تر همه را مطیع آمال جهانخوارانه خود قرار دهند.

 

اهرم تحمیق و خواب ماندگی اغلب ملت های اسیر و فقیر مسلمان موتور مقتدر این جنگ هاست، که دریغا که بهترین آبشخور سیرابی میلتاریسم جهانی شده است و مردم همنوع ما در گوش تا گوش منطقه اغلب ناتوان از درک این واقعیت آشکار می باشند! بی سبب نیز نیست که آنها ناگزیرند هر از چندگاه در گوشه ائی از سرزمین های سوخته و وحشتزده شان با هراس و لرز شاهد اشغال و دخالت خونخواران در دیار و خانه خود شوند؛ آن سان که شهروندان سنی مذهب ما طی 35 سال در اقصی نقاط ایران زهر این تبعیض ها و سرکوب های فراوان را از رژیم شیعه بارها چشیده اند . آیا این بازتاب های شنیع نشانه ی پسرفت شعور انسان و حقوق بشر او نیست؟

 

پس، در صورت پذیرش چنین بازگشتی به گذشته های مرده! آیا نباید تأکید و تثبیت کنیم که (تکوین داعش ها و دیگرانِ کم و بیش مذموم ترِ قدیمی) هر کدام آنها و دهن گشادی های متعفن شان تنها نشانه ی(غیاب آگاه انسان و نقطه ی مقابل و مفقود دیالکتیک هوشیاری و بیداری ضروری و توده ای ست) که امروزه در این بین خون و شمشیر و مذهب موجود نیست؛ و یا اگر اندکی هست مورد سوء استفاده ی رسانه ها در منطقه ی و جهان بلا زده ما گرفتار می باشد. زیرا امپراطوری های رسانه ای امروزه جز به تحریف حقوق نوع بشر به سود مطامع حیاتی خود و مذاهب جنگ برانگیز و پولساز، هیچگاه مفید به حال تحول بنیادی و انسانگرا نبوده اند. فقدان نوعدوستی و ناچیزی پذیرش حقوق مدنیت و عدم تحمل غیر، خود این ها نمود آشکار آن می باشند، که مادر دشمنی ها ناآگاهی ست. پرسش پایه در برابر علل پیدایش آنها آیا این نیست که پندار اغلب آدم های عامی و فقرزده هنوز غریزی و پائین بوده و دلیل آن اینکه در اسارت جابران و جاهلان و جنگ طلبان فرقه ای و ساختارهای غارتگر جهان مانده است؟

 

چرا که ما می دانیم: جنگ مذاهب با کانون بنیادگرائی اسلامیِ بر محور"خدا و قرآن" استوار می باشد. تعارضات مذهبی مشاجره آمیز بوده و ریشه مشترکی با هم دارند و دعاوی و سوء استفاده های هر یک آنها نیز توسط نام خدا و قرآن، از تعابیر و تفاسیرشان بر می خیزد که ( به اصزلاح امت های هر سو بی چون و چرا می بایست تبعیت مطلق از فرمان خدا و کتاب او داشته و به تبع غیاب، مومنان خلافت زمینی خمینی ها، بن لادن ها و البغدادی را بیعت می کنند. تاکنون این فرقه ها، بدون استثناء دشمن اراده ی آزاد انسان، مزاحم زندگی مدرن شهروندی و مانع شناخت همه جانبه حقوق نوع بشر و وجدان بیدار تاریخی مسلمانان بوده است، و تفاسیر نجاتبخش رهبران شان جز ایستائی و پسرفت زندگی نبوده و همه جا تک تک شان سمبول ارتجاع و قهقراء بوده اند. همه مذاهب مریدان و جاهلانی را پرورده اند که هر کدام با نام خدا دشنه تیز و کور سران را با یقین و باور بر تن و قلب هستی بیمار مردم ندار در کشورهای استبدادی و فقرزده فرو برده و بارهای بار شکم های گرسنه همدیگر و معترضان را فقط به خاطر حرمت دین دریده اند و طبعا از خمینی تا البغدادی همه منشأ گسترش جنایت ها علیه حقوق نوع بشر بوده و می باشند.

 

با این وجود و در کنار آنهمه فریبکارهای چشمخراش مذاهب اما، چرا ما نباید این عوارض پلید و دردآور عصر بربریت را حقیقی ندانیم؟ مگر شبیخون و عواقب ویرانگر امروز با نتایج جنگ های تاکنونی مذاهب که ما آنها را توسط تاریخ شناخته ایم تفاوتی دارند؟ آیا نوع نگاه مذهبی مسلمانان از دیروز تا به امروز با وجود این همه تحولات فرهنگی و فراز و فرود های تجربه برانگیز دگرگونی لازم و کافی جهت انطباق خود با زمانه داشته و یافته است؟ پاسخ روشن و مسلم نه است! و بنا بر این همه (رویدادهای سرسام آور اخیر و خونین نیز برای ما می بایست عادی باشد) و در آینده هم می توانند (همچنان یکسان بمانند و بی مضایقه در دست مستان فرقه ای برنده تر و قهارتر نیز بگردند. پیدایش و وجود رنگین همه آنها در این بی پناهی ها و سرخوردگی های انسان نادان و متعصب مذهبی و زمینگیر شده در زیر چکمه امپریالیست های چپاولگر و دست نشاندگان داخلی آنها و روحانیت فاسد و وابسته، وقوع اینگونه بی رحمی ها و درندگی ها هیچگاه جای تعجب ندارد.

 

خصوصا در حال حاضر و با این (تشویق و تبلیغ تقابل منافع ملی و مذهبی توسط امپریالیست آمریکا، اسرائیل و دول دشمن مسلمان منطقه با هم) البته که این "همنوع کشی های موجود پاسخی نه غلط برای توده های تنگدست کار و ستم، بلکه درست، فریضه ای بسیار واجب، طبیعی و الهی ست که نمی باید مسلمان بیچاره از آن چاه غفلت بدرآید." چرا که (هنوز هم همچون سده های گذشته، تحولی بایسته، شایسته و نوعگرا در میان زندگی و افکار سنتی پا نگرفته و قوانین و ساختارهای مدرن فرهنگی، سیاسی در کل منطقه بیرون از دوایرِ بسته ادیان و مذاهب می باشند و هنوز به سود اراده ی مستقل ملت های اسیر و عقب مانده تسری نکرده و جوامع، دگرگونی مستلزم) را نیافته اند.

 

در خلاء دادرسی قانون، نبود اهرم رسانه های آزاد جهت بیدارسازی و همزمان سرکوب استبدادها از نیروهای مستقل، پیشرو و آگاهی رسان چپ، لاجرم میدان خالی برای بازتاب و اشتلم فرقه ای و گروهی رسانه ها در تحریف حقوق برابر نوع بشر باز است، و اینگونه نیز می بایست بازتاب تحریفگرانه داشته باشد و سطح آگاهی عمومی ناچیز و پذیرش تبعیت کور توده های کم شعور و بی دانش از داعش ها چنین بالا رود. خصوصا: واماندگان و سرخوردگان در جهان به اصطلاح مساوات اسلامی، در این گمراهی ها می بایست تشجیع شوند. گرسنگان و ستمزدگانی مستاصلی که نادانسته از راه نان و آزادی واقعی خود به در آمده اند و همچون سرسپردگانی سوگند خورده، ناتوان و امیدوار دنباله روی چنین فرقه های وحشی و ضدبشری می شوند. همانگونه که بخش بزرگی از مردم ما گول خمینی را خورد. آیا: در نبود آگاهی طبقاتی رویدادهای کنونی منطقه، هنوز هم امری اجتناب ناپذیر نبوده و نیستند؟

 

زیرا: اغلب کارگران و مردم مسلمان منطقه همچون میلیاردها همدرد و همنوع جهانی خود نه نان کافی دارند و نه حق و حقوق آزاد خود را می شناسند؛ نه اصولا دانش فهم علل بدبختی ها و نه رسانه های مستقل و روشنگر را وجود دارند که آنان را یاری رسانند و نه فرصت کسب دانش اجتماعی را در طول تاریخ استبدادهای رنگین و بلند داشته اند! در چنین دیارانی ارتجاع زده ای جز آنچه بر بهار عربی و انقلاب 57 ما رفت راهی و نویدی به سوی اراده مردمی و ساختارهای خودمدیریتی هرگز متصور نیست. در اغلب این کشورهای عقب مانده یا تا حالا شاه ها و ملک ها و ابَر قهرمان ها حکم رانده اند و یا مکلا های کلاش با یاری روحانیت نمایندگی خدا را در زمین داشته اند.

 

این جز تحریف و تحقیر و توهین آشکار نیست که اهرم رسانه های داخلی و جهانی خود نیز به سود عده ای فرقه ای شده و عمل کرده و آزادی وجدانِ بیدار و حقوق بنیادی بشر را قربانی منافع سرمایه کرده و می کنند و در برابر ارتجاع و استبداد های ایران شیعی ـ ولائی و عربستان سعودی ـ سنی به عنوان دو الگوی بدخیمِ و برجسته ی مذاهب، پیوسته سکوت مصلحتی کرده و می کنند و هرگز آنگونه که آنها و جنایات شان دهه ها جهانی شده است، افشاگری شان نکرده اند. در هر دو کشور اصلا نه آزادی و نه حقوق بشر و نه برابری زن و مرد متصور است؛ چه رسد برای غیر و مخالفان؛ زیرکه هیچگاه چنین استعداد در سران هر دو کشور وجود خارجی نداشته و ندارد.

 

جامعه جهانی رسانه ای کدامین اهرم افشاگری و قدرت رسانه ای ریز و درشت و گسترده ی مستقل خود را به عنوان ستون چهارم دمکراسی در سراسر خاورمیانه پیوسته و سیستماتیک که نه! بلکه اندکی در خدمت بیداری مردمی نهاده است؟ هیچگاه! مگر تنها در فریب، همیاری و تبلیغ تشعشات قبور، معنوی جلوه دادن اماکن پُرتلألو مسجد های فریبنده و یا زیر پوشش گذاردن تخدیر فضاهای مستولی نمازهای اجتماعی و مراسم مشابه و...که همه جا شعور آدم فقیر و گرسنه و بی دادرس را مقطعی و موقت روغنکاری و دستکاری دروغین آسمانی می کند. آیا امپراطوری های رسانه ای بی خبر از نسل کشی های دهه ی 60 و 67 خمینی در ایران و یا همین حالا غافل از کشتارهای فله ای هزارها مردم توسط داعشی ها هستند؟ هرگز!

 

مدعیان رفرماسیون دینی، مخالفان حکومت مذهبی و معترضان به سوء استفاده های کلان و طبیعی در دستگاه روحانیت فاسد و متمرکز، همان هائی که جنبش مردمی به اصطلاح سبز و از دید من رنگین را نیز به شکست و انزوا کشانیدند؛ آنها، با همه ی اختلافاتی که با ما چپ ها و نیروهای مترقی و سکولار و روشنگر دارند، آیا آنان به بنیاد تعارضات و تجاوزات حقوقی رژیم کنونی بر علیه جامعه رنگین همچون ما می نگرند که جنگ مذاهب را ناشی از تلاش برای کسب قدرت و ثروت می دانند؟ تضادهائی که که جز با زدودن این جاهطلبی ها و آن نیز جز تنها در جدائی دین از حکومت میسر نمی تواند باشد. آیا آنها چنین برداشتی را از 35 سال جنایات رژیم شیعه دارند؟ آیا این ریاکارانه نیست که رفرمیست های مذهبی همچنان به این بازی رسوا با پاسداران حماقت و سردسته ی آن خمینی و با قانون اساسی او و حکومت مذهبی اش هنوز نرد عشق و وفاداری می زند و اصولا به چنین دغلکاری ها که اراده ی توده ای را برنمی تابد؛ هنوز هم پایان نمی دهد؛ من می گوئیم دین و مذهب باید از سیاست اجتماعی و طبقاتی زدوده شوند.

 

کانون کار و بازتاب های رسانه های کلان داخلی و جهانی در برابر وظایف ساده خود هرگز مسئول و مستقل نبوده و گروهی و خودمحور عمل کرده است. و هیچگاه برای بیداری نوع بشرِ تحمیق شده آگاهگرانه و زیربنائی اقدامی کافی نداشته است. به باور من رُل هیراشی رسانه های غربی تاکنون بیشتر (شبیه سازی حقوق بشر، تحریف آگاهی و آزادی ها و توهین سرراست به دمکراسی مردمی در سراسر جهان بوده است و جز تک بعدی و فرقه ای همچون مذاهب حقارت آمیز به سود بیداری انسان جهانشمول معطوف نبوده و این مهم مورد باور این سرکردگان مدیای جهانی نیست. چرا که آگاهی اکثریت نوع بشر، هنوز هم اسیر جن ها*، غول های کوچک و بزرگ مافوق بشر است و تحول شعور بی گمان خصوصی شده و البته زیر اراده چند تن صاحب قدرتمند زندانی مانده است) ـ البته منظور من از رسانه به مفهوم گسترده (پایگاه های تدارک گمراهی، تسلیم و تصاحب بیداری توده ای و تضعیف کلان شعور تاریخی و همبستگی فراملی و مذهبی و منطقه ای می باشد؛ که شناخت را فریب می دهد؛ حقوق شهروندی ملت ها را ماستمالی می کند؛ و مانع از درک درست منافع مستقل طبقاتی کارگران، مزدبگیران و فرودستان را در برابر قدرت صاحبان انگشت شمار ابزار کار و ثروت های هنگفت می شود؛ و همچنان همیشه تاریخ تضاد سازش ناپذیر کار با سرمایه را مغشوش می سازد. همانسان که ادیان در این گمراهی بلند تاریخی شریک و هموند سرمایه داران بوده و می باشند. آیا جز این است؟!

 

نوعدوستان، مدافعان حقوق بشر، برابریجویان، چپ ها و کمونیست ها تغییر این ساختار ناگوار رسانه ای را از توان نیروهای رنگین راست، امپراتوری های ادیان و مدیای های مقتدر آنها وابستگان متملق گویشان بیرون می دانند. زیرا: کوچک ترین اهرم آن تخدیر ها، تحریف ها و تحقیر ها، از هزارها مساجد، کلیسا و کنیسه های و...بیشمار در منطقه شروع می شود تا به هزارها برج الکترونیکی و صد ها ماهوارهای عظیم تلویزونی و صد ها هزار برج و بارو و گنبدهای ادیان جهانی می انجامد. نفوذ و شبکه گسترده و عمیقی که حتی مورچگانِ در اعماق هم از تأثیرات مخرب آنها در آمان نیستند؛ چه رسد به انسان ساده لوح و خسته. این فرقه ها و باندهای رسانه ها و گروه های مافیائی به سادگی بر سطح دانش، شکل آمال و افکار همگانی عصر آنچنان که می خواهند ناظم می گذارند و حکومت می کنند.

 

با نگاهی ساده به عرصه ی بازار تبلیغات آزاد رسانه های غربی، و تشعشات فریبنده مراکز کوچک و بزرگ ادیان و مصلحت همکاری پوشیده ی آنها با هم، آنگاه ما می توانیم با اندکی دقت در همه جای دنیا، به تشابهات عملی آنان پیرامون گمراهی سازی انسان از راه اش توسط زنجیره به هم پیوسته مدیای آنها پی بریم و چنین هدف صریحی را لمس کنیم. به ویژه که امپراطوری های داخلی و جهانی مانع رسیدن اطلاعات آزاد و واقعی و نوع بشری به سود بیداری همگانی می شوند. و این در حالی ست که اهرم دانش رسانه ای مستقل، متعهد و هوشمندانه هنوز توان مقابله جدی ندارد و دارای کمترین ابزار روشنگری و افشاگری سریع و کافی ست؛ و هر اطلاعات درست و سازنده پیشتر توسط نیروهای ضداطلاعات رسانه ای داخلی و خارجی منحرف و یا با کمترین هزینه برای خفه کردن آگاهی، بیداری و پیدایش انقلابات کارگری ـ مردمی بمباران فریبنده رسانه ای می شوند.

بهنام چنگائی 13 تیر 1393

 

* = واتیکان رسما اتحادیه بین‌المللی جن‌گیران را به رسمیت شناخته است.