اطلاعیه اتحادچپ کارگری

زنده باد اول ماه مه

اول ماه مه، بیانگرمبارزه روزمره کارگران و ستمدیده گان جهان برعلیه سیستم استثمارگرانه سرمایه داری است . بیش از۱۰۰ سال است که دراین روز مبارزه بر علیه استثماروفقروتبعیض؛ جنگ و خشونت و دفاع ازحق کاروزندگی شایسته ی انسانی تجسم جهانی یافته و همبستگی طبقاتی میلیونها تن را درسراسرجهان به نمایش درمی آورد . چراکه اول ماه مه روزهمبستگی مبارزاتی زنان و مردانی است که جزءبافروش نیروی کارو دریافت مزد قادربه ادامه زندگی نبوده و هرروزبیش ازگذشته دراثرتعرض کارفرمایان و دولت های سرمایه داری سطح زندگی شان در معرض تهدیدهای متعدد منجمله کاهش دستمزدها، ازدست دادن محل کار، بیکاری و فقرمزمن قرارگرفته اند.

درجهان پرتضادکنونی چنین کشمکش ومبارزه ای دائمی و روزمره ، ناگریزبوده و هرروزبیش ازگذشته میلیونها نفرناچاربه مبارزه برای خروج ازوضعیت فلاکت باری می گردندکه طبقات حاکم و مدافعین نظم کنونی مسبب اصلی آن می باشند. اما سرمایه داری با وجود خشونت و بی رحمی که به اشکال متفاوت برعلیه ساکنین قاره های متفاوت ازآفریقا تا آمریکای لاتین وآمریکای شمالی تا اروپا وآسیا بکارمی بندد وشرایط زندگی بردگان خودرا با جنگ و گرسنگی و تخریب محیط زیست تنگ ترمی نماید، دردل خود زمینه ی درک راه حل اصیل جنبش کارگری و سوسیالیستی برای تغییراین جهان ورسیدن به زندگی شایسته ی انسانی رادرتجربه ی روزمره برای ساکنین چهارگوشه ی جهان فراهم آورده است و شاهدیم بعد از چندین دهه تعرض بی وقفه ی جهان سرمایه داری به آرمانهای انسانی چپ و سوسیالیستی ، امروزجنبش سوسیالیستی کارگری جهان بربسترخاک و خون پیکارطبقاتی بر خمودی ها غلبه کرده ،نفس تازه کرده و با نقد سرمایه، گام های جدی برای خود سازمانیابی طبقاتی بعنوان تنها سلاح موثربرعلیه دشمن طبقاتی می پردازد. چنین نیزهست که برای جوانان بدون چشم اندازدست یابی بیک زندگی بهتردراین نظام کنونی ، برای بیکاران که درابعاد میلیونی به سوی فقررانده می شوند، برای زنانی که قربانی تبعیض جنسیتی بوده ودربازارکارناچارا بعنوان ارزان ترین نیروی کار،تن به سخت ترین کارها دهند و شلاق استثمارشدید را مدام برگرده ی خود دارند، برای دهقانان فقیرکه دیگر حتی قادربه کشت اولیه ترین مایحتاج روزانه ی خانواده خود نیزنیستند و برای لایه ی وسیعی از کارگران که دربی حقی کامل ، محروم ازتشکل ها ی واقعی شان هستند، آری برای همه ستم دیدگان امروزه پاسخ بیک سوال اساسی دوران یعنی "سوسیالیسم یا بربریت " که سوسیالیست ها مبتکرآن هستند بیک ضرورت حیاتی مبدل شده است و آنان را با یک انتخاب سرنوشت سازمواجه نموده است . درکشورما ایران نیزبا همه خود ویژه گی ها منجمله مبارزه ی فوری برای دفاع ازسطح زندگی، مبارزه بر علیه تورم و افزایش دستمزدها ومبارزه برای آزادی ها ی سیاسی و حق تشکل یابی مستقل، هم برای کارگران و هم سایر جنبش های اجتماعی است همچنان سوال اساسی پیش روچیزی جز مبارزه برای فراتررفتن از سرمایه داری بجای ماندن درقعربربریتی است که طبقه ی حاکم و دولت و کارفرمایان و عوامل شبه کارکری هر یک به نوعی از پاسداران آن هستند.

کارگران مبارز

اول ماه مه درکشورما بمعنای واقعی کلمه سالهاست تداعی همبستگی طبقاتی ، همبستگی برای آزادی کارگران زندانی ، همبستگی برای ایجاد سازمانیابی مستقل و کمک رسانی به کارگران اعتصابی وکارگران اخراجی و بیکاراست . برای

تقابل با بی حقی مطلق کارگران در تعیین نرخ دستمزدها و امروز قرارداد های موقت کارگری ، برای مقابله با توحش دیوانه وار سرمایه داران و کارفرمایان بخش دولتی وخصوصی وبرای دفاع اززندگی وحرمت وکرامت انسانی، برای تقویت همبستگی لایه های مختلف جنبش کارگری و تشکل یابی درهرسطح ممکن و مهمترازهمه گسترش شبکه ی ارتباطی با کارگاه ها وکارخانه ها ی صنعتی و تولیدی و همچنین تحکیم رابطه و اتحاد فعالین کارگری سوسیالیستی با جنبش های مختلف یک ضرورتی حیاتی است . پاسخ به این ضرورت ها چیزی جزادامه ی سنت اول ماه مه و برداشتن گامهای تعیین کننده کنونی درپاسخ به بربریت سرمایه داری نیست .

اول ماه امسال را به روزمبارزه برای آزادی کارگران زندانی منجمله منصوراسانلوومبارزه برای دفاع ازحق تشکل مستقل کارگری ، بر علیه قراردادهای موقت ، تعیین دستمزدها متناسب با هزینه سبد زندگی خانواده های کارگران مبدل نماییم.این مبارزه ی عملی وواقعی درمحیط زیست وکار یکایک ما، پبام بین المللی اول ماه مه بوده وخواهد بود.

زنده باد تشکل مستقل کارگری – مستحکم ترباد همبستگی جهانی کارگران

اردیبهشت۱۳۸۷، آپریل ۲۰۰۸

www.etehadchap.org