آزادی محمود صالحی این چهره مبارز جنبش کارگری را

 

به نجیبه صالح­زاده عزیز و فرزندانش

 

تبریک می­گوئیم

 

 

 

آزادی محمود صالحی شور فراوانی در دل کمونیست­ها، فعالین جنبش کارگری، انسان­های آزاده و رسانه ­های خبری مردمی و مترقی که در پیوند گسست ناپذیری با این مبارزه کوشا بودند به ارمغان آورد.

 

بی ­تردید سبب این شور و شعف، خشم و کینی ست که علیه نظم سرمایه و مناسبات حاکم در جمهوری اسلامی به ­عنوان حکومتی بحران­زا، ستمگر، بهره ­کش، تولید کننده فقر و فلاکت وجود دارد و انگیزه دیگرآن، مبارزه ای­ست که طبقه کارگربرای لغو مالکیت خصوصی و الغای نظام کارمزدی، و برقراری جامعه ­ای عاری از ستم و سلطه به پیش می­برد.

 

از این چشم انداز، محمود صالحی فقط نماینده نانوایان شهر سقز و سخنگوی کمیته هماهنگی نیست؛ بلکه نمونه­ای از اراده و وفاداری کارگری به آرمان سوسیالیسم و پایداری در راه اهداف مبارزات طبقاتی است که در آن، خِرد و روحیه کار جمعی در جریان پراتیک اجتماعی عینیت یافته است.

 

نگاهی به شرایط  زیستی و مبارزاتی پیکارگران عرصه کار، نشان می­دهد که رنج و آزاری که در میدان مبارزه نصیب آنان می­شود؛ تنها به خودشان محدود نمی­ماند و بی درنگ به درون خانواده و نزدیکان­شان نفوذ می­کند. کم نیستند همسران کارگرانی که مانند شوهر و یا زن مبارز و زندانی خود شکنجه می­بینند، خود را در بند و زندان احساس می­کنند و محرومیت و درد می­کشند. به ویژه رنج فرزندان و درغالب موارد، کمبود مالی و روحی بر آنان فشاری دوچندان وارد می­سازد و ناچارند خود به تنهائی همۀ باراین ستم را به­دوش بردارند.

 

برای نمونه، آیا می توان در عرصه این کارزار شگرف، به رنج و محرومیت نجیبه صالح­زاده، همسر محمود صالحی آیا میتوان نقش او را در ایجاد شرایط تداوم مبارزۀ همسرش که عیناً مبارزه خود او نیز هست، با اهمیت به شمار نیاورد؟ توجه نکرد؟

 

افشاگری، روی­کرد به مراجع کارگری و آزادی­خواه و مردمی، جلب توجه به وضعیت مبارزان دربند، تآثیرگذاری، تلاش و پیگیریِ کسانی مانند نجیبه صالح­زاده، درمقاومت و پایداری کسانی مانند محمود صالحی و دادن روحیه به آنان و ایجاد حس پشتیبانی و تکیه ­گاه مبارزاتی برای­شان، نتیجه بی­درنگی ست که مبارزان کارگری، در وجود یار و همسر مبارزاتی خود می­بینند و بدان دل­گرم می­شوند.

 

چهره دلاورانه نجیبه صالح­زاده با استقامت و شکیبائی ­اش درهر دور مبارزاتی بعنوان یک فعال کارگری زن، تلاشگر و پیکارگر پیگیر و ایستاده برپاهای استوار، برای هر فعال کارگری آموختنی است.

 

رفقای گرامی، نجیبه ومحمود

 

تلاش و کوشش و همت بلند شما درراه اهداف بزرگ مبارزه کارگری و در راه برپائی جهانی فارغ از استثمار و  ستم ستودنی ست.

 

 

 

دست­های گرم­تان را می­فشاریم.

 

 چهارم ماه می 2008 – 15 اردیبهشت ماه 1387

 

 

 

تعدادی ازفعالین کانون­ها ونهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران:

 

مجید ارژنگ، بهزاد بارخدایی، احمد بخردطبع، پروانه بکاه، عزیزبی­کس، نصرت تیمورزاده، حسن حسام، ، یدالله خسروشاهی، محسن خوشبین، علی خدری، فرهاد دانشور، علی رسولی، محمد تقی سیداحمدی، شمسی، بهروز فراهانی، حمید قربانی، اروند صفایی، وحید صمدی، سیامک نویدزاده،علی مبارکی، سیاوش محمودی، حسین مقدم، بهرام مهین، هنریک، علیرضا یاوریان.