Rahe Kargar
O.R.W.I
Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
چهارشنبه ۱۸ تير ۱۳۹۹ برابر با ۰۸ جولای ۲۰۲۰
 
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس   orwi-info@rahekargar.net   و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
 
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱ مهر ۱۳۸۹  برابر با ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۰
معلمان، دانشجویان، جوانان و کودکان قربانیان اصلی برنامه شوک تراپی و برچیدن یارانه ها

معلمان، دانشجویان، جوانان و کودکان قربانیان اصلی برنامه شوک تراپی و برچیدن یارانه ها

 

رضا سپیدرودی

 

سال تحصیلی جدید فردا در شرایطی آغاز می شود که خبرها و نظرها و ارزیابی ها جای تردیدی باقی نمی نهد که نظام آموزشی کشور یکی از قربانیان اصلی برنامه شوک تراپی و برچیدن یارانه هاست. در شرایطی که تورم به اعتراف خود مقامات دو رقمی است دستمزد معلمان تنها حدود ۵/۶ درصد افزایش یافته و با برچیدن یارانه ها که با ارسال قبض های کمرشکن آب و برق و گاز برای مردم عملا کلید خورده وضعیت معیشتی این بخش از مزدبگیران کشور بیش از پیش دشوار خواهد شد. تاثیر مستقیم این دشواری سقوط باز هم بیشتر کیفیت و کمیت آموزش و افزایش ضایعات نظام آموزشی است. اما تصویر این فاجعه فقط همگامی کامل می شود که فقر و تهیدستی معلمان و چند شعله بودن آنان در کنار سیاست های ویرانگرانه ضد آموزشی دولت احمدی نژاد دیده شود. درست در شرایطی که آموزش و پرورش با کسر بودجه شدید روبروست و به همین بهانه از استخدام ۶۰ هزار نيروی حق‌التدريسی و آموزشياران نهضت سوادآموزی سرباز می زند، طرح دیوار کشی در مدارس دخترانه، ایجاد ۱۰هزار مدرسه قرآنی در چهارچوب تاسیس پنجاه هزار مدرسه قرآنی در سه سال، طرح مغزشویی دانش آموزان مدارس از طریق اجباری کردن کتاب درسی "تربیت سیاسی"؛ طرح اعزام آخوندهای حوزه علمیه به مدارس؛ طرح نصب دوربین های مدار بسته و طرح کنترل دانش آموازان دختر و پسر از سوی نیروی انتظامی؛ فقرات مهم سیاست آموزش و پرورش بوده است.

نظام آموزشی اما تنها از ناحیه طرح های ضد آموزشی و اختناق آفرین وزرات آموزش و پرورش دولت احمدی نژاد و تشدید فقر و تهیدستی معلمان ضربه نمی خورد. طرح برچیدن یارانه ها با افزایش شدید حجم مصرف ضروری خانوارهای فقیر و زحمتکش آموزش را از سبد هزینه های ضروری این خانوارها به اجبار کنار می گذارد و آموزش به قربانی درجه اول تهیدستی تبدیل می شود. گسترش بیسوادی، کم سوادی و سقوط سطح دانش عمومی، افزایش شدید محرومیت از تحصیل در میان کودکان واجب التعلیم؛ و طبقاتی شدن هر چه بیشتر آموزش از پیامدهای مستقیم اجرای طرح برچیدن یارانه هاست. در عوض لشکر کودکان کار و خیابان و نسلی از دستفروشان و کودکانی که لابلای زباله ها غذای روزانه خود را به دست می آورند باز هم گسترش می یابد. از سال ۱۳۸۵ به این سو آمار تازه ای در باره میزان کودکان واجب التعلیم که به علت فقر خانوارها راهی خیابان ها شده اند وجود ندارد، اما مقایسه آمار سرشماری سال ۸۵ و سال ۸۰ نشان می دهد که در فاصله پنج سال از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۵ شمار دانش آموزان در سطح کشور حدود دو میلیون نفر کاهش یافته و از ۱۷ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر در سال ۸۰ به ۱۵ میلیون و ۳۰۰ هزار نفر در سال ۸۵ رسیده است

با وجود یک دولت سرکوبگر مذهبی که به نسل جوان به عنوان ماده خام مغزشویی جهت بهره برداری در پیاده نظام سرکوب خود نگاه می کند و همه امکانات نظام آموزشی را در این مسیر جهنمی به کار گرفته است، با وجود معلمان و فرهنگیانی که در جستجوی لقمه ای نان ناچارند شب و روز کار کنند و درآمدشان از محل تدریس حتی کفاف هزینه های ضروری زندگی شان را هم نمی دهد، با وجود جمعیت چهل میلیونی که زیر خط فقر دست و پا می زند، با وجود بیکاری گسترده جوانان و زنان، با وجود میلیونها کودک محروم از تحصیل، هیچ راهی برای برون رفت از بحران نظام آموزشی؛ احیای پایه ای ظرفیت علمی کشور و تامین زیرساخت اساسی انسانی برای پیشرفت و توسعه متوازن در جامعه ما وجود ندارد. برای توده معلمان، برای نسل جوانی که از هم اکنون آینده اش از سوی رژیم ولایی و دولت امنیتی / نظامی احمدی نژاد به سرقت رفته است جز اعتراض به این نابسامانی ها راهی باقی نمانده است. سال تحصیلی جدید با سیاست های تهاجمی رژیم در حوزه سرکوب ایدئولوژیک و با طرح برچیدن یارانه ها و به افلاس کشاندن هر چه بیشتر لایه های زحمتکش جامعه می تواند سال تلفیق مبارزه علیه شبیخون ضد فرهنگی رژیم، و مبارزه برای خواست های رفاهی و صنفی معلمان؛ دانشجویان و جوانان کشور در حوزه نظام آموزشی از سطح پایه تا آموزش عالی باشد.

 

 

مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های اجتماعی زیر که عضوآن هستید ارسال کنید:  

© 2020 Copyright: All rights reserved