O.R.W.I.
Organization of Revolutionnary Workers of Iran (Rahe Kargar)
Organization of revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۶ برابر با ۱۶ دسامبر ۲۰۱۷
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس   orwi-info@rahekargar.net   و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
  دوشنبه ۳ شهريور ۱۳۹۳ برابر با ۲۵ اگوست ۲۰۱۴  
    استقلال اقلیم کردستان و اپوزوسیون ما

 

استقلال اقلیم کردستان و اپوزوسیون ما

 

سالار افشانی نقده

 

در چند وقت اخیر، درگیری بین حکومت مرکزی عراق و اقلیم کردستان و سپس ظهور داعش و عوارض ناشی از آن ، " کردستان مستقل " را در صدر برنامه های کردهای عراق قرار داده است. تردیدی نیست که دور ماندن مردم کرد از شرایط جهنمی عراق و تشکیل کردستان مستقل حق آنهاست. با معیارهای بین المللی هم مغایرتی ندارد. آنها می توانند با توسل به اهرم های قانونی ، آینده ی بهتری را برای خودشان رقم بزنند.

 

اما به ناگاه تمامیت ارضی عراق و تجزیه ی عراق ، اپوزوسیون های ایرانی را که دموکرات و حقوق بشری هستند پریشان و نگران ساخته و تا می توانند بر طبل ضدیت با حق تعیین سرنوشت خلق ها می کوبند . عده ای ترجیح می دهند در کنار سرکوب جمهوری اسلامی قرار بگیرند تا از هرگونه حقوق ملی خبری نباشد. برخی چپ ها که مبارزه و پافشاری مردم کرد بر خواسته های ملی و دموکراتیک شان را به جنگ طلبی تعبیر می کنند ، نقض آشکار و بی رحمانه ی حقوق کردها از سوی حکومت ایران را مبارزه ی ضد امپریالیستی می دانند !! همچنین ملی گرایانی که خود را رهروان دکتر مصدق می دانند ، هرگونه خواست ملی و دموکراتیک را با رنگ تجزیه طلبی تحقیر می کنند. اصلاح طلبان هم که پس از پیروزی روحانی ، امید بازگشت به دولت و مجلس را در سر می پرورانند ، نگاهشان به مسئله ی اقوام چندان تفاوتی با خط و مشی رسمی جمهوری اسلامی ندارد.

 

از یکسو اپوزوسیون های تمامیت خواه که تنوع فرهنگی و حقوق ملی را بر نمی تابند و از سوی دیگر آشفتگی سازمان ها و فعالان ملی - مدنی اقوام ایرانی ، چشم انداز نا روشنی را در برابر جنبش دموکراسی خواهانه ی ایران باز می کنند. احزاب و سازمان های سیاسی کرد ، خود را در افکار و اندیشه های تنگ نظرانه ی ناسیونالیستی محصور کرده اند ، از جنبش دموکراتیک مردم ایران مدت هاست فاصله گرفته اند و دیوار جدایی خود با اقوام دیگر را هر روز قطورتر می کنند. فعالین آذربایجانی هم سازمان و تشکیلاتی ندارند و هر کس ساز خود را می زند. بقیه ی اقوام هم به همین شکل...

 

امروزه دیگر به جهان ثابت شده ، مجاری ناسیونالیسم و شوونیسم ، راهی به جایگاه رفیع دموکراسی و حقوق بشر ندارند. اصرار و پافشاری بر قوم گرایی ، نه تنها اسباب زحمت همسایگان ، بلکه بلای جان خود آن ملت ها هم بوده است.

 

اظهار نظر شوونیستی و ستیزه جویانه ی آقای لطفی پور از اعضای کادر رهبری حزب دموکرات کردستان که استان آذربایجان غربی را سرزمین کردها نامید و ترک های ساکن آن را " میهمان " خواند ، درست در راستای چنین مسیر انحطاطی هدایت می شود. طرف مقابل هم با ابزار مشابه به مقابله می پردازد و کردهای استان را " اشغالگر " می نامد. میهمان یا اشغالگر ، در فرهنگ و ادبیات تجاوزگری یک معنا دارد ؛ حذف دیگری.

این دو خلق سالیان سال است که در کنار هم زندگی می کنند و توأمان تحقیر و سرکوب شده اند ، منافع و خواسته هایشان به هم گره خورده و در جنبش دموکراسی خواهی ایران یک واحد محسوب می شوند.

 

قطعا خلق کرد با داشتن رهبرانی چون آقای لطفی پور که با عدم درک الفبای مبارزات سیاسی و دموکراتیک ، دردسر ساز و مصیبت بار می شوند ، شرمنده هستند. در سال های اخیر وزارت اطلاعات ایران ، جهت به انحراف کشیدن جنبش دموکراتیک مردم ایران ، صداهایی از ترکها و کردهای آذربایجان غربی از نوع و تیپ ایشان را آموزش داده و بنام مبارزان هویت طلب وارد صحنه کرده است. هر دو طرف سر و ته یک کرباسند. در نبود فضای باز سیاسی و عدم حضور احزاب و سازمان های مترقی ، نبض مبارزه ی ملی گرایی را در دست دارند ، ضدیت قومی را تقویت می کنند و نیروی محرکه ی دشمنی های قومی در منطقه هستند.

در سوی دیگر فعالان دوآتشه و هویت طلب آذربایجانی حضور دارند. اینان عملا با جمهوری اسلامی کاری ندارند ، برخی هایشان حتی کارمند دولت می باشند ، با مقامات حکومتی و سپاهی استان که اغلب ترکزبانند و در ضدیت با کردها و اهل تسنن می باشند روابط حسنه ای دارند ، از تعقیب و تهدید عوامل اطلاعاتی رژیم مصون هستند ، تفکر و اندیشه ی بشر دوستانه را برنمی تابند و آن را متهم به طرفداری از کرد و کردستان می کنند.

 

این ترک پرستان افراطی که زیر نقاب فعال مدنی و هویت طلب پنهان شده اند ، ملا حسنی را قهرمان ملی آذربایجان و قتل عام زنان و کودکان بی دفاع قارنا را عملی قهرمانانه ، در پاسخ به کشته شدن نیروهای جنگی خود به شمار می آورند. قتل عام زنان و کودکان بی دفاع حتی نزد عقب مانده ترین ملت ها ، عملی ننگین و شرم آور است و از نظر حقوقی ، جنایت علیه بشریت محسوب می شود. ادبیات آذربایجان سرشار از عشق به انسان ها و کرامت انسانیست. از شاعران معاصر آذربایجان ، علیرضا نابدل(اوختای) و محمد بی ریا ، اشعاری در وصف مبارزات و قهرمانی های خلق کرد سروده اند. مبارزه علیه ستمگری و دفاع از حقوق پایمال شده ی انسان ها ، شاخصه ی اصلی تاریخ مبارزاتی مردم آذربایجان است. جنایت قارنا و توجیه این جنایت با ادبیاتی پر از نفرت از سوی فعالین افراطی آذربایجانی ، جایی در فرهنگ و ادبیات مردم آذربایجان ندارد.

 

این فعالین افراطی آذربایجانی که در تقابل با کردها ، " شیعه بازی " شان هم گل کرده است ، حتی روایت ها و احادیث مذهی را هم فراموش کرده اند و یا به عمد نادیده می گیرند. یزید با آن همه قساوت ، بی رحمی و پلیدی ، به زنان و کودکان واقعه ی کربلا امان می دهد ، ملاحظه ی بیماران را هم می کند و زینب اجازه می یابد آن سخنرانی غرا را علیه یزید انجام دهد آن هم در آن عصر بی قانونی. این فعالین افراطی برای اثبات مزدوری خود و بی آبرو کردن مبارزات دموکراتیک مردم آذربایجان ، به شرم آورترین شیوه ها متوسل می شوند.

 

فضای آشفته ی منطقه ای ، اوضاع داخلی ایران و اپوزوسیون های خارج کشوری ، مجموعه ی پیچیده ای است که مسیر جنبش دموکراتیک مردم ایران را ناهموارتر می کند. حرجی بر مردم عادی نتوان داشت اما نمی توان قصور و کوتاهی سازمان ها و احزاب سیاسی را در انجام رسالتشان نادیده گرفت. تصور اتحاد و همبستگی اقوام ایرانی و پیوند آن با نیروهای دموکرات و آزادیخواه سایر نقاط ایران ، برای ارتجاع ، اپوزوسیون تمامیت خواه و شوونیسم فارس کشنده است تا چه برسد به تحقق ان.

 

سالار افشانی نقده

منبع :

http://www.kare-online.com/index.php/article/article-a-suite/arti/4119-2014-08-19-21-57-06

 
  facebook   twitter   بالاترين   مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های اجتماعی زیرکه عضوآن هستید ارسال کنید:  
O.R.W.I.   Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)