Rahe Kargar
O.R.W.I
Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
دوشنبه ۱۳ تير ۱۳۹۰ برابر با  ۰۴ جولای ۲۰۱۱
 
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس  orwi-info@rahekargar.net  و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از;  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
 
تاریخ انتشار :دوشنبه ۱۳ تير ۱۳۹۰  برابر با ۰۴ جولای ۲۰۱۱
گزارشی از اعتصاب و تظاهرات روز پنجشنبه ۳۰ ژوئن در انگلستان

گزارشی از اعتصاب و تظاهرات روز پنجشنبه ۳۰ ژوئن در انگلستان

 

معلمان مدارس، استادان کالج ها و دانشگاه  ها و تعداد زیادی از کارکنان بخش خدمات عمومی  انگستان در روز پنجشنبه  30 ژوئن  دست به  اعتصاب و تظاهرات زدند.  دراین روز 750.000 نفردر  اعتراض به طرح دولت ائتلافی  محافظه کار – لیبرال دموکرات  در مورد حقوق بازنشستگی دست از کار کشیدند و دهها هزار نفر به تظاهرات پرداختند. 

 این اعتصاب و تظاهرات توسط اتحادیه سراسری معلمان   National Union of Teachers (NUT) ، انجمن معلمان و استادان، Association of Teachers and Lecturers (ATL)  ، اتحادیه کالج ها و دانشگا ها،  University and College Union (UCU) ، و اتحادیه  خدمات عمومی و تجاری Public and Commercial Services (PCS) فرا خوانده شده بود.  در نتیجه این اعتصاب 11000 مدرسه عملا تعطیل شدند، اکثر کالج ها و دانشگا ها بصورت نیمه تعطیل در آمدند و در کار  بسیاری از ادارات و سازمانهای  بخش خدمات عمومی اخلال بوجود آمد.  برای نمونه به دلیل اعتصاب  کارگران و کارکنان در  سرویس تلفن های اضطراری 999، دولت مجبور شد که از  نیروی پلیس برای جواب دادن به تلفن ها استفاده کند.

 

 همزمان با اعتصاب،  تظاهرات هایی نیز در چندین شهر برگزار شد.  در لندن تظاهرات کنندگان بعد از راهپیمایی در خیابان های مرکزی شهر در برابر پارلمان تجمع کردند و مخالفت خود را با طرح دولت اعلام داشتند.  اعضا و فعالین "شورای همبستگی با مبارزات مردم ایران" و "اتحاد بین المللی در حمایت ازکارگران در ایران – واحد بریتانیا" نیز فعالانه در این تظاهرا ت شرکت کردند.  رسانه های عمومی تعداد شرکت کنندگان در تظاهرات لندن را بیش از بیست هزار نفر اعلام کردند.

 

طرح باز نشستگی  کارگران و کارکنان بخش خدمات عمومی، جزیی از سیاست ریاضت اقتصادی است که  از سال 2008 و بعد از وقوع بحران اقتصادی، توسط دولت حزب کارگر در دستور کار قرار گرفت. این سیاست با روی کار آمدن  دولت ائتلافی احزاب محافظه کار و لیبرال دمکرات  در سال گذشته با شدت  بیشتر و ابعاد گسترده تری دنبال شده است.  بر اساس این طرح سن بازنشستگی افزایش می یابد، میزان پرداختی کارگران و کارمندان برای بازنشستگی اضافه خواهد شد، و حقوق دریافتی در هنگام باز نشستگی  کاهش خواهد یافت.  در رابطه با مقدار حقوق بازنشستگی باید گفت که در حال حاضر میزان حقوق باز نشستگی بر اساس سال های پرداخت بازنشستگی و آخرین حقوق دریافتی محاسبه می شود. اما در طرح دولت، حقوق بازنشستگی بر مبنای متوسط حقوق دریافتی محاسبه خواهد شد که بسیار کمتر از آخرین حقوق است.  همچنین   بر اساس این طرح، افزایش سالیانه حقوق باز نشستگی بر مبنای نرخ پایین تورم محاسبه خواهد شد. ( در انگلستان دو شاخص تورم وجود دارد: شاخصی که قیمت همه کالا های مصرفی از جمله مسکن را در بر میگیرد و شاخص دیگری که قیمت مسکن را به حساب نمی آورد. میزان  شاخص اول معمولا بیش از شاخص دوم است و در حال حاضر حقوق بازنشستگی  طبق شاخص اول افزایش می یابد) . علاوه بر اینها دولت قصد دارد که مبلغی  را که کارگران و کارمندان در هنگام رسیدن به سن باز نشسگی بطور یک جا  دریافت میدارند، حذف کند.

   

اتحادیه  سراسری معلمان NUT اهداف  طرح دولت در مورد بازنشستگی را چنین توصیف می کند: " آنها (محافظه کاران و لیبرال دمکرات ها) می خواهند که شما مبلغ بیشتری برای بازنشستگی بپردازید، سالهای بیشتری کار کنید و حقوق بازنشستگی کمتری بگیرید."

 

در سال 2006 دولت حزب کارگر  تلاش کرد که در ارتباط با بازنشستگی  طرحی مشابه را پیاده کند اما آن طرح به ویژه با مخالفت و اعتراض معلمان مواجه شد و درنتیجه به تعویق افتاد.

  

اعتصاب  روز پنجشنبه 30 ژوئن  از زمان اعتصاب عمومی سال 1926 تاکنون از نظر تعداد شرکت کنندگان یکی  از بزرگترین اعتصاب های تاریخ معاصر انگلستان به حساب می آید.  طرح دولت در مورد بازنشستگی،  زندگی و حقوق حدود شش میلیون نفر از کارگران و کارکنان بخش خدمات عمومی را شدیدا  تحت تاثیر قرار می دهد.  به همین دلیل نگرانی  دولت از عکس الملل  کارگران و کارمندان بخش دولتی  بعد از اعلام اعتصاب کاملا مشهود بود؛  در آستانه اعتصاب، دولت و رسانه های دست راستی سخت تلاش کردند که  اعتصاب را ناموجه جلوه دهند و افکار عمومی را بر علیه اعتصاب کنندگان و اتحادیه های کارگری که اعتصاب را فراخوان داده بودند،  تحریک کنند.  این تاکتیک اما چندان موفق نبود. طبق یک نظرسنجی بیش از 50 درصد از پاسخ دهندگان از اعتصاب حمایت کردند. بعلاوه میزان مخالفت با طرح بازنشستگی دولت در میان کارگران و کارمندان بخش دولتی و بویژه در بین اعضای  اتحادیه ها بسیار گسترده بوده است.  برای نمونه  در رای گیری برای اعتصاب اخیر، 92 در صد از اعضای اتحادیه سراسری  معلمان به نفع اعتصاب رای دادند که این امر در 20 سال اخیرسابقه نداشته است.

 

 در این میان  اما حزب کارگر که  در اپوزیسیون بسر می برد از اعتصاب حمایت نکرد و آن را نادرست دانست. توجیه حزب کارگر این بود که اعتصاب باعث می شود که دولت شکست برنامه های اقتصادی اش را به حساب اعتصاب و نا آرامی ها بگذارد.

 

 اعتصاب روز 30 ژوئن در حالی بصورت گسترده  به وقوع پیوست که دو اتحادیه دیگر یعنی Unite  و Unison   که به ترتیب از بزرگترین اتحادیه ها در بخش خدمات عمومی در  انگلستان هستند در این  اعتصاب شرکت نکردند.  در صورت عقب ننشستن دولت و یا تن ندادن به سازش توسط سران اتحادیه ها، انتظار می رود  که این دو اتحادیه نیز در آینده به دیگر اتحادیه ها بپیوندند و اعتصاب عمومی در بخش دولتی را فرا بخوانند. هم اکنون برخی از رسانه های عمومی انگلستان از احتمال نارامی های گسترده و اعتصاب عمومی  کارگران و  کارمندان  بخش خدمات عمومی در پاییز امسال خبر می دهند.  دولت ائتلافی حاکم  از چنین چشم اندازی سخت نگران است. اعضای  دولت اینجا و آنجا می گویند که  دولت قصد دارد با تصویب قانون جدید شرایط اعتصاب را سخت تر کند.

 

  بنا به گزارش های رسمی، سال 2010  در تاریخ انگلستان سالی بود با  کمترین تعداد اعتصاب ها.  شواهد نشان می دهد که 2011 سال کاملا متفاوتی با سال پیش است. در ماه مارس امسال 500 هزار نفر در لندن  علیه سیاست ریاضت اقتصادی دولت یعنی علیه  اخراج سازی های، کاهش بودجه های رفاهی و خدمات عمومی و کاهش دستمزد ها دست به تظاهرات زدند. اعتصاب 30 ژوئن از  گسترده ترین اعتصاب های  دهه های اخیر بوده است و پاییز احتمالا پر تلاطم  امسال نیز یک بار دیگر نشان خواهد داد که کارگران و کارمندان انگلستان حاضر نیستند که هزینه بحران سرمایه داری را بپردازند.

 

شورای همبستگی با مبارزات مردم ایران

اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران- واحد بریتانیا

سوم جولای ۲۰۱۱

 

مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های جتماعی زیر که عضوآنها هستید ارسال کنید:  

تمامی حقوق برای سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) محفوظ است. 2023 ©