Rahe Kargar
O.R.W.I
Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
دوشنبه ۵ آبان ۱۳۹۹ برابر با ۲۶ اکتبر ۲۰۲۰
 
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس   orwi-info@rahekargar.net   و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
 
تاریخ انتشار : جمعه ۱۶ دی ۱۳۹۰  برابر با ۰۶ ژانويه ۲۰۱۲

وضعیت تدافعی جنبش کارگری و نقش کمیته های اقدام در عبور از وضعیت

 

 

رضا سپیدرودی

 

تعطیلی و ورشکستگی پی در پی واحدهای تولیدی، تجمع اعتراضی کارگران در برابر فرمانداری ها، استانداری ها و گاهی مجلس، تومار نویسی و شکایت و درخواست دریافت حقوق معوقه از اصلی ترین تم های اخبار و رویدادهای کارگری هفته های اخیر در ایران است. این اعتراضات پراکنده است، انسجام ندارد، معمولا به نتیجه ای که بتوان گفت به سود کارگران است منتهی نمی شود و خصلت تدافعی دارد. عبور از این وضعیت و برداشتن گامی به پیش نیازمند توجه به چند نکته کلیدی است.

 

نخست این که با گسترش تحریم ها، سقوط شدید ارزش پول و قرار گرفتن در آستانه اجرای فاز دوم برچیدن یارانه ها، چشم انداز بلافصل در برابر کارگران و زحمتکشان وخامت وضع معیشتی، گسترش دامنه تعرض به ابتدایی ترین حقوق بنیادی کار، عمومیت یافتن بیشتر شکل های هر چه وحشیانه تر و برده دارانه تر کار و انبوه تر شدن لشکر بیکاران است.

 

دوم این که فروپاشی اقتصاد ایران و گسترش محاصره اقتصادی آن توسط آمریکا و متحدانش، که اکنون به تحریم نفت و بانک مرکزی رسیده نه فقط کارگران و زحمتکشان و بخش های بسیار محروم و حاشیه نشین که علاوه بر آنها وضعیت لایه های میانی جامعه را به شدت وخیم و بی ثبات کرده و از نظر طبقاتی آنان را به کارگران نزدیک کرده است. به عبارت دیگر پایه های یک همسویی گسترده و بخشی از الزامات یک آرایش سیاسی متناظر با آن در بخش بزرگی از جامعه پدید آمده است و نقدا وجود دارد.

 

سوم این که با فروکش جنبش ضد دیکتاتوری و برجسته شدن عنصر خلا هدایت سیاسی همگرا با خواست توده های مردم در برچیدن بساط دیکتاتوری، در پیش گرفتن راهکارهای منطبق با توازن قوا در پر کردن این خلا اهمیت بیشتری یافته است. در فضای دو قطبی تحمیلی که نتیجه گسترش تنش های سیاسی میان رژیم اسلامی از یک سو و آمریکا و متحدانش از سوی دیگر است، اگر نتوان از موقعیت هم سرنوشتی بخش بزرگی از جامعه در جهت ایجاد یک آرایش سیاسی عدالتخواهانه و دمکراتیک به سود اکثریت مردم ایران بهره برد، با توجه به انزوای رژیم، خطر رشد گرایشات گریز از مرکز و سناریوهای سیاه موجود تشدید می شود و احتمال چرخش اوضاع به سمت فروپاشی کشور بیشتر می شود. موج سواری اردوی نیروهای مدافع سلطه طلبی خارجی روی سرخوردگی پدید آمده در بخش هایی از جامعه در اثر سرکوب جنبش ضد دیکتاتوری 88 در ترکیب با سیاست ماجراجویانه "تهدید در برابر تهدید" از جانب رژیم اسلامی از یک سو و محکم تر کردن حلقه محاصره اقتصادی ایران از سوی دیگر، می تواند عواقب و پیامدهای فاجعه باری بر جای گذارد.

 

در شرایطی که حس اجتناب ناپذیر شدن تغییرات و چرخش های تند و ناگهانی فضای سیاسی کشور را انباشته است، حرکت در مسیر شکل دادن به آرایش سیاسی منطبق با موقعیت کنونی به نفع مردم از اهمیت اساسی برخوردار است. تجربه مثبت همکاری و همسویی طیف متنوعی از نیروها در تشکیل کمیته دفاع از رضا شهابی و وفاق تقریبا عمومی در میان فعالان کارگری بر لزوم حرکت های مشابه در دفاع از سایر فعالین کارگری اسیر نشان می دهد که با وجود سرکوب شدید و بی وقفه رژیم، ظرفیت های قابل توجهی در حرکت جمعی تر در چهارچوب کمیته های فراحزبی و فراگروهی اقدام وجود دارد که هنوز فعال نشده است.

 

این شیوه اقدام اگر تقویت شود؛ عمومیت بیشتری پیدا کند و علاوه بر فعالین کارگری، اعتراضات کارگری بر محور حادترین مطالبات بی واسطه کارگران را هم دربرگیرد، پایه ای برای اقدام بیشتر بر مبنای بسط و گسترش عناصر متفاوت درونی آن که نقدا فقط خصلت جنینی دارند، فراهم می سازد. مثلا روشن است که اقدام در دفاع از حق یک زندانی سیاسی اعتصابی صرفنظر از موقعیت و خاستگاه وی و خارج از زمینه ها و بسترهای معینی که بخشی از حدود و ثغور اقدام و نیروهای محرک آن را تشکیل می دهد، حاوی یک عنصر مدنی و دموکراتیک است که در شرایط مساعد و منطبق با توازن قوا می تواند بسط یابد و فراگیرتر شود، بدون این که مانعی برای نیروهای همسو و فعال در اقدام مورد نظر برای حرکت در حوزه اقدامات دیگر فراهم سازد. همچنین روشن است که اقدام مشترک و همسویی گسترده، خواه در چهارچوب تشکیل کمیته اقدام یا شکل های دیگر برای مبارزه مشترک در جهت اصلی ترین فقرات مطالبات بی واسطه کارگران، در شرایط مساعد می تواند بسرعت مطالبات بی واسطه لایه های هم سرنوشت با کارگران را نیز فراگیرد.

 

نمونه ای از توجه به این بستر اقدام و درک اهمیت آن، برنامه هفت ماده ای فعالین کارگری در جریان گرامی داشت اول ماه سال گذشته است؛ موادی که هر بند آن می تواند به شیوه ای گام به گام و متوازن با وضعیت توازن قوای موجود از طریق تشکیل کمیته های مستقل اقدام مشترک پیگیری شود. حرکت های واقعی و ثمربخش، ولو کوچک و گام به گام بر سر موارد مشخص است که می تواند مسیر پیشروی را بگشاید. مجموعه این گام های کوچک است که شرایط تکوین آرایش سیاسی جدید به سود مردم را فراهم می سازد. و آرایش سیاسی جدید است که می تواند مقدمات عبور از موقعیت تدافعی به موقعیت تعرضی را برای جنبش کارگری پدید آورد. هم تجربه عملی، هم عناصر عینی سازنده موقعیت سیاسی کنونی کشور، جای تردیدی باقی نمی گذارند که کمیته های مستقل اقدام آن حلقه واسطی هستند که اکنون برای عبور از وضعیت دشوار فعلی باید در دست گرفت.

 

 

جمعه ۱۶ دی ۱۳۹۰ برابر با ۰۶ ژانويه ۲۰۱۲

مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های اجتماعی زیر که عضوآن هستید ارسال کنید:  

© 2020 Copyright: All rights reserved