در دفاع از حق حیات ارغوان فلاحی

 و دیگر زندانیان زیر حکم اعدام

حکم اعدام ارغوان فلاحی، دختر معترض ۲۴ ساله، در دیوان عالی جمهوری اعدامی تائید شد. این زندانی سیاسی محبوس زندان اوین پیش تر توسط قاضی مرگ نظام ولائی، ابوالقاسم صلواتی، به اتهام «بغی» و عضویت در گروه‌های مخالف نظام و «اقدام مسلحانه» به اعدام محکوم شده بود. ارغوان فلاحی در اوایل بهمن ۱۴۰۳ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و ماه‌ها تحت  شکنجه‌های شدید جسمی و روانی قرار گرفت. او در آبان ۱۴۰۱ در جریان خیزش شکوهمند «زن، زندگی، آزادی» نیز همراه با پدرش بازداشت شده بود. ارغوان در آن پرونده توسط ایمان افشاری (یکی دیگر از قضات بیرحم و مرگ آفرین نظام) به دو سال حبس بابت اتهامات «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» و «عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران»محکوم شده بود که پس از پایان دوران محکومیت آزاد شد.

با تایئد حکم قتل حکومتی ارغوان فلاحی در دیوان عالی نظام ولائی، شمار زنان زیر حکم اعدام به شش نفر افزایش یافت. پخشان عزیزی (مددکار اجتماعی کُرد)، زهرا شهبازطبری (فعال مدنی و زندانی سیاسی گیلک)، مهناز چاردولی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴)، مریم هداوند (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴) و نسیمه اسلام‌زهی* پنج زندانی دیگر در معرض اجرای حکم شنیع اعدام هستند. حکم اعدام وریشه مرادی (زندانی سیاسی کُرد) و بیتا همتی (از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ ) دو زن زندانی سیاسی دیگر گرچه نقض شده است ولی باز در خطر صدور حکم  اعدام قرار دارند. سرنوشت هر هشت زن زندانی سیاسی با خطر قتل عمد حکومتی با طناب دار گره خورده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، پخشان عزیزی در نامه  ای که در تاریخ ۲۰ خردادماه ۱۴۰۵ از بند زنان زندان اوین نگاشته، نوشته است: «چیزی تغییر نکرده، مگر دخالت‌های برخی از انسان‌های منفعت‌طلب و انسان‌های به اصطلاح سیاسی که از درون و برون زندان به خاطر منافع شخصی یا سازمانی به دور از اخلاق سیاسی، درصدد حذف و به حاشیه رانده شدنم برآمده‌اند. ... سه سال حبس و ۲ سال زیر حکم ناعادلانه و ظالمانه‌ای بوده‌ام و تا جایی که اطلاع دارم تنها زن زندانیِ سیاسی محکوم به اعدامی هستم که حکمم ۴ بار تاکنون تأیید شده است و حتی یک بار، احکامم نه نقض خورده و نه نقض شده. تا حال نیز هیچ توقفِ حکمی که از آن گفته می‌شود، چه به من و چه به وکیلم، جناب رئیسیان ابلاغ نشده است. ضمن این‌که توقف حکم هم به معنای شکستن آن نیست. ...

من آنی‌ام که برای زندگی می‌میرم، نه آنکه برای مرگ زندگی کنم. »

این نامه پخشان خطاب به وجدان های بیدار جامعه است که مخالف حکم شنیع اعدام به هر دلیل و برای هر کسی هستند، نه آنهائی که بی شرمانه حقوق بشر را گزینشی به بیزنسی برای ارتزاق شان تبدیل کرده‌اند و نامی از پخشان عزیزی نمی برند.

بنا به گزارش ها، در سال ۲۰۲۵ دست‌کم ۴۸ زن در ایران اعدام شدند؛ آماری که سازمان‌های حقوق بشری آن را بالاترین شمار ثبت‌ شده اعدام زنان در جهان اعلام کرده‌اند. هم‌اکنون ده‌ها زندانی سیاسی و عقیدتی و هزاران زندانی قربانیان آسیب های اجتماعی زیر حکم اعدام هستند.

گرچه سیاست حکومت اسلامی در صدور احکام اعدام برای معترضان و اجرای آن در مدت زمان کوتاه برای ارعاب جامعه ملتهب است ولی با این وجود نه تنها هرگز نتوانسته جامعه را به سکوت وادارد و ترس را حاکم کند بلکه حتی مخالفت و اعتراض به اجرای این حکم شنیع و مغایر با کرامت انسانی  نیز در جامعه افزایش یافته است. تداوم کارزار «سه شنبه های نه به اعدام» در ۶۰ زندان کشور، اعتراضات مردم اصفهان و سنندج برای جلوگیری از اجرای حکم اعدام، تجمع اعتراضی شماری از خانواده‌ای زندانیان محکوم به اعدام در مقابل زندان قزلحصار کرج و همچنین شعارهای بازنشستگان در تجمعات هفتگی شان در کف خیابان علیه اعدام، همه نشانگر آن است که مخالفت با اعدام دارد به یک مسأله عمومی جامعه تبدیل می‌شود. هر چند که حکومت اسلامی بقایش به سرکوب و کشتار و اعدام گره خورده است ولی می‌توان مخالفت با اعدام را در سطح جامعه گسترش داد و این جنایت شنیع توسط حکومت را برایش پرهزینه ساخت. امید است این اعتراضات برای برچیدن چوبه های دار به سرانجام برسد و ما در ایران نیز شاهد لغو مجازات اعدام باشیم.

آغاز سخن در مورد زنان زیر حکم اعدام بود و در پایان جا دارد یادی هم بکنیم از زینب جلالیان، تنها زن زندانی سیاسی محکوم به حبس ابد، که نوزده سال بدون حتی یک روز مرخصی، در زندانهای مخوف جمهوری اسلامی مقاومت را زندگی می کند.

ح. روشن

يكشنبه ۲۳ اگوست ۲۰۲۶  /  ۱ شهريور۱۴۰۵

 پانویس ….......................................

* نسیمه اسلام‌ زهی، ۴۱ ساله، زندانی عقیدتی بلوچ و مادر دو فرزند، در شهریور ۱۴۰۲ در شهرستان ملارد استان تهران بازداشت شد. او در مهر ۱۴۰۴ به همراه همسرش ارسلان شیخی و یک متهم دیگر، حسن، در پرونده‌ای مشترک توسط ابوالقاسم صلواتی به اتهام «محاربه» از طریق عضویت در داعش به اعدام محکوم شد. حکم اعدام همسر او، ارسلان شیخی، در ۴ بهمن ۱۴۰۴ در زندان قزلحصار کرج اجرا شد.

کانال تلگرامی اتحاد فراگیر چپ انقلابی
https://t.me/etehadefaragir

سایت اتحاد فراگیر چپ انقلابی
https://etehadefaragir.org/