یک پرونده، ده حکم اعدام دیگر!

اعدام، چهره‌‌ای عریان از سرکوب است که قدرت‌های مستبد پس از گرفتن آزادی، کرامت و اختیار انسان، به آن متوسل می‌شوند. هنگامی که حکومتی چوبه‌ی دار را در اختیار می‌گیرد، جنایت به ابزار حذف، ارعاب و خاموش کردن انسان‌ها تبدیل می‌شود.

کانون نویسندگان ایران

آسیاب نظام ولائی با خون چرخیده است. این نظام خونریز و خون آشام تشنه خون جوانان وطن است و مادامی که در مسند قدرت است هرگز از آن سیراب نخواهد شد. در هنگامه ای که جنگ تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل علیه ایران چون مائده آسمانی به کمک این رژیم درمانده آمده و آن را تقویت کرده است، نظام ولائی در هراس از خیزش دوباره مردم کارد به استخوان رسیده، می خواهد با برپائی چوبه های دار بقایش را تضمین کند. از این رو، در خیابان جوی خون راه می‌اندازد و در شکنجه گاه هایش بازداشت شدگان را یا زجرکش می کند و یا به اعترافات اجباری وا می دارد. و این روند جور و جنایت را در بیدادگاهایش با صدور حکم اعدام یا احکام طولانی زندان برای هر معترض بازداشت شده تکمیل می کند. در تازه ترین اقدام جنون جنایتکارانه نظام برای انتقام گیری از جوانان معترض، بیدادگاهی در اصفهان روز ۸ شهریورماه ۱۴۰۵ برای ده نفر از متهمان پرونده موسوم به «میدان شهدای اصفهان»* که در ارتباط با  اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ این شهر بازداشت شده اند، در مرحله بدوی حکم اعدام صادر کرده است. برای شش متهم دیگر این پرونده نیز احکام سنگین حبس (از پنج تا ۲۵ سال) صادر شده است. ستایش ساعدی کم سن ترین متهم این پرونده خونین هنگام بازداشت هفده ساله بود که به پنج سال حبس محکوم شده است.

ترانه رحیمی یکی از متهمان محکوم به اعدام این پرونده است که در زندان ۲۰ ساله شد. او مربی تربیت اسب و سوارکار اهل اصفهان است که زندگی‌اش در کنار اسب‌ها و میدان‌های سوارکاری می‌گذشت. ترانه  با عشق زندگی می‌کرد ولی ماشین سرکوب حکومت حالا زندگی او را نشانه گرفته است. ترانه با وجود آسیب شدید در ناحیه پا و زانو و همچنین مشکلات جدی ریوی، از اعزام به بیمارستان و دریافت خدمات درمانی تخصصی محروم مانده است. و بدتر و دردناکتر اینکه در پی  درخواست ترانه برای رسیدگی به وضعیت جسمی و درمان پای آسیب‌دیده‌اش، یکی از مسئولان بخش درمان زندان خطاب به او گفته است: «تو که قرار است اعدام شوی، حالا از درد پا بمیری یا اصلاً فلج بمیری.» چنین قساوت و بیرحمی در حق یک دختر مجروح محبوس، تنها از عهدۀ گزمگان قسی القلب این نظام خونریز برمی آید که در راس دستگاه قضایی اش هیولای آدمخواری به نام محسنی اژه ای قرار دارد. البته هرگز از حافظه تاریخی مردم پاک نخواهد شد که تاریخ رژیم جمهوری اسلامی آکنده از شقاوت و جنایت بی شمار است. برای نمونه، فراموش نمی‌کنیم که این نظام ولائی در اعدام های دسته‌جمعی زندانیان سیاسی در دهه شصت حتی نوجوانان را نیز تیرباران کرد.

پیش از این نیز در یک پرونده خونین دیگر در ارتباط با بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» ۱۲ نفر از متهمان به اعدام محکوم شده بودند که علیرغم اعتراضات مردم اصفهان علیه اجرای حکم شنیع اعدام، پنج  نفر از متهمان را در سه نوبت به دار آویختند**. هم اکنون جان هفت زندانی*** دیگر این پرونده همچنان در خطر جدی قتل عمد حکومتی (اعدام) است. رژیم جنایتکار که قصد داشت با اجرای حکم اعدام در ملاعام اقتدار پوشالی خود را به نمایش بگذارد و جامعه را مرعوب سازد ولی با اعتراض مردم مواجه شد. اکنون مترصد آنست که در فرصتی مناسب یا چه بسا در خفا جنایت خود را تکمیل کند.

اگر حکومت اسلامی بقایش را به طناب دار و سر به دار کردن جوانان رعنای این سرزمین گره زده است، مخالفت و اقدام عملی علیه این حکم شنیع ضدانسانی وظیفه هر انسان عدالتخواه و آزادیخواهی است. اعتراضات مردم اصفهان، سنندج و بابِل در کف خیابان علیه اجرای حکم اعدام نویدبخش است. یک‌صد و سی و شش هفته تداوم کارزار شکوهمند «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۶۲ زندان جهنمی نظام ولایی الهام بخش است. فراخوان «شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران» با عنوان «نه به اعدام؛ آری به حق حیات» شورانگیز است. تجمع اعتراضی شماری از خانواده‌ای زندانیان محکوم به اعدام در مقابل زندان قزلحصار کرج و همچنین شعارهای بازنشستگان در تجمعات هفتگی شان در کف خیابان علیه اعدام، همه اقدام‌های عملی درخشانی علیه اعدام هستند. و این همه نشانگر آن است که مخالفت با اعدام دارد به یک مسأله عمومی جامعه تبدیل می‌شود. با بیداری تاریخی مردم ایران، امید است که ما روزی سرزمین چوبه های دار را بی دار کنیم. آن روز دیر نیست.

ح. روشن

يكشنبه ۰۶ سپتامبر ۲۰۲۶  /  ۱۵ شهريور۱۴۰۵

پانویس.............................

* ترانه رحیمی، نوید الیاسی، ابوالفضل دادگستر، مهدی منصوری، احمدرضا سعیدی، مهرداد بوئری، محمدمهدی اسدی، آرمین غلامی، پارسا جعفری و مهدی جعفری معروف به مهدی خسروی به‌ اعدام محکوم شده‌اند. رومینا رحیمی (خواهر دوقلوی ترانه) و میلاد بوئری هر یک به ۲۵ سال حبس، حامد مهرعلیان به ۱۵ سال حبس و ستایش ساعدی، سجاد عابدی و علی بوئری هر کدام به پنج سال زندان محکوم شده‌اند.

**عرفان اسفندیاری و گل محمد محمدی در ۲۸ تیر، ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری در۶ مرداد و قائم حسینی در۲۹ مرداد ۱۴۰۵ اعدام شدند.

***علیرضا سپاهی، علیرضا رئیسی، امیرحسین ملکی، علی دشتی، امیرحسین ابراهیمی انالوجه، ابوالفضل ابراهیمی و شروین باقریان هفت متهم زیر حکم اعدام هستند.