سلطنتطلبان؛
طاعونی برای
جنبش مردم!
از
تحریف صدای
اعتراض
آبدانان تا
مصادره جنبش
مردم
نوید
مؤمن زاده
گزارش
راستیآزمایی
بیبیسی
فارسی درباره
اعتراضهای
آبدانان،
نمونهای
روشن از تلاش
برای دستکاری
صدای مردم و
نسبتدادن
شعارهای سیاسی
به آنان است؛
تلاشی که هدف
آن میتواند
مصادره
اعتراض مردم و
جا زدن خواست یک
جریان سیاسی
بهجای خواست
عمومی باشد.
اما
برای فهم دقیق
ماجرا، باید
به دو گزارش بیبیسی
توجه کنیم.
بیبیسی
فارسی در روز ۱۷
نوامبر، در
اخبار روزانه
و گزارش تلویزیونی
خود درباره
اعتراضهای
آبدانان،
شعارهایی در
حمایت از پهلوی
را به مردم
نسبت داد؛ از
جمله «پهلوی
برمیگرده» و
«هرچی آدم
حسابیه،
طرفدار پهلویه».
این در حالی
است که در
گزارش نوشتاری
این رسانه، اشارهای
به رضا پهلوی
نشده بود.
روز
بعد، بیبیسی
در گزارشی با
عنوان
«اعتراضات
آبدانان؛ ویدئوها
به ما چه میگویند»
به بررسی تصاویر
منتشرشده از این
اعتراضها
پرداخت. این
گزارش نشان
داد که دو
نسخه از یک ویدئو
با تصاویر یکسان،
اما صداهای
متفاوت منتشر
شدهاند. در
نسخه اصلی،
صدای شعار «علیرضا
روحت شاد» شنیده
میشود؛ شعاری
در گرامیداشت
علیرضا سیدی،
نوجوان
شانزدهساله
اهل آبدانان
که در اعتراضهای
دیماه ۱۴۰۴
جان باخت. اما
در نسخه دیگر،
صدای شعار «این
آخرین نبرده،
پهلوی برمیگرده»
جایگزین شده
بود.
بررسی
صدای محیط،
واکنش
حاضران، حرکت
لبها و دیگر
جزئیات ویدئو،
بیبیسی را
به این نتیجه
رساند که صدای
شعار طرفداری
از پهلوی به
نسخه اصلی
افزوده شده
است. بنابراین،
دستکم در این
مورد، با یک
دستکاری
آگاهانه در
صدای اعتراض
مردم روبهرو
هستیم.
اعتراض
مردم، ابزار
تبلیغات
سلطنتطلبان
نیست!
اعتراض
مردم آبدانان
در پی جانباختن
سیزده کارگر
در سانحه
واژگونی
اتوبوس شکل
گرفت. این حادثه
بار دیگر
مسئله ناامنی
جادهها،
فرسودگی وسایل
نقلیه و بیتوجهی
مسئولان به
جان کارگران
را به میان
آورد. مردم
برای اعتراض
به این وضعیت
و بیان خشم و
مطالبات خود
به خیابان
آمدند.
در
تصاویر
منتشرشده از
اعتراضها،
شعارهای
گوناگونی شنیده
میشود؛ از
اعتراض به بیکفایتی
مسئولان و
مطالبه
استعفا گرفته
تا شعارهای دیگر.
نمیتوان
انکار کرد که
در برخی از
تجمعها و ویدئوها
شعارهایی در
حمایت از پهلوی
نیز سر داده
شده است. اما این
واقعیت، نه به
معنای آن است
که همه
معترضان چنین
خواستی داشتهاند
و نه مجوزی
برای دستکاری
صدا و تصویر و
نسبتدادن
شعارهای جعلی
به مردم است.
مسئله
دقیقاً همینجاست:
یک جریان سیاسی
میکوشد
اعتراضهای
متنوع و
مطالبات واقعی
مردم را به
سود خود
مصادره کند؛
گاه با برجستهکردن
گزینشی
شعارها و گاه
با تحریف و
دستکاری
تصاویر و
صداها. وقتی
صدای واقعی
مردم برای تبلیغات
سیاسی کافی نیست،
صدایی دیگر به
جای آن مینشانند
تا تصویری
دلخواه از
اعتراضها
بسازند.
این
رفتار را نمیتوان
صرفاً اختلافی
در تفسیر سیاسی
دانست. دستکاری
صدای مردم،
تعرض به حق
آنان برای بیان
آزادانه
خواستهایشان
است. هیچ جریان
سیاسی حق
ندارد خود را
مالک اعتراض
مردم بداند یا
از زبان آنان
سخن بگوید.
جنبش
مردم، ملک شخصی
هیچ جریان سیاسی
نیست.
جنبش
آزادیخواهانه
مردم ایران از
گرایشها،
خواستها و
صداهای
گوناگون تشکیل
شده است. آینده
این جنبش را
نه رضا پهلوی
تعیین میکند،
نه هیچ رهبر
خودخوانده دیگری.
مردم برای رهایی
از استبداد و
دستیابی به
آزادی و
دموکراسی
مبارزه میکنند؛
حق دارند خود
درباره سرنوشت
و شکل حکومت آیندهشان
تصمیم بگیرند.
سلطنتطلبانی
که با تحریف
صدای اعتراض
مردم، حذف
صداهای
متفاوت و تبلیغ
بازگشت سلطنت
میکوشند
جنبش را به
نام خود
مصادره کنند،
در عمل به
تکثر و
استقلال این
جنبش آسیب میزنند.
این همان خطری
است که باید بیپرده
درباره آن سخن
گفت.
مردم
ایران برای
رهایی از
استبداد دینی
مبارزه میکنند؛
قرار نیست از
دل این
مبارزه،
استبدادی دیگر
سر برآورد.
🌹🌍🌹