مثلث شوم جنایتکاران برای نابودی ایران

در تاریخ جنایتکاران زیادی بودند که در دوره حکمرانی شان سرنوشت شومی را برای میلیون ها نفر رقم زدند و از این رو نامشان تا ابد مترادف ننگ و نابودی و تباهی در تاریخ ثبت شده است. اما همزمانی زمامداری سه هیولای جنایتکار، سیدعلی خامنه‌ای، بنیامین نتانیاهو و دونالد ترامپ، در سه کشور ایران، اسرائیل و آمریکا، فاجعه ای را برای کشورعزیز ما رقم زده است که در تاریخ معاصر خاورمیانه غرق در سیاهی و تباهی یکی از ننگین ترین و ویرانگرانه ترین رویداد برای ده ها میلیون‌ نفر است. فاجعه‌ای چنان دهشتناک که نوشتن از آن هرگز نمی تواند عمق فاجعه را نشان بدهد. چگونه می توان خون و تباهی و نابودی را با کلمات توصیف کرد؟ چگونه می‌توان از نابودی زندگی هائی نوشت که با «مداخلات بشردوستانه» درعرض چند ثانیه پودر می شوند؟ دریغا و درد که این فاجعه سی و چند روز است ادامه دارد و هر روز و هر ساعت هم بر ابعاد آن افزوده می شود. هم‌اکنون که این کلمات نگاشته می شود ایران عزیز ما را جنایتکاران متجاوز امپریالیستی - صهیونیستی دارند شخم می‌زنند و استبداد سیاه حاکم هم اینترنت را قطع کرده است تا پرده کاملاً تاریک شود. درهمین حال هم جماعتی نیز با پرچم متجاوزان بر روی جسد کشته شدگان و ویرانی زیرساخت های کشور دارند پایکوبی می کنند و از دو جنایتکار جنگی متجاوز، ترامپ و نتانیاهو، تشکر می کنند. و این بخش دیگری از هولناکی ماجرا در زمان فاجعه است که توصیف ناپذیر است.

علی خامنه ای، خلیفه کشته شده نظام سیاه ولائی، ضلع اول این مثلث شوم ویرانگر بود. او در همان مقطعی که با حیله و ترفند رفسنجانی می خواستند قبای رهبری را بر دوش او بیاندازند خود گفته بود:«باید خون گریست به حال جامعه اسلامی که حتی احتمال [رهبر شدن] کسی مثل بنده در آن مطرح بشود.» اما وقتی رهبر نظام ولائی شد در سی و هفت سال خلافت خود خون دهها هزار نفر را ریخت و کشور ثروتمند ایران را به قهقرا برد. ولی با این وجود زبانش دراز بود و با وقاحت تمام گفت که داریم به قله نزدیک می شویم. او جنایتکاری بود که بیش از دو تریلیون دلار از ثروت ملی مردم ایران را در نکبت قمار هسته‌ای بر باد داد و با سیاست‌های ویرانگرش کشور را رساند به جائی که اکنون در آن قرار داریم. این رهبر نظام سیاه ولائی که در یکی از افاضات سفیهانه اش در سال ۱۳۹۷ گفته بود: "جنگ نخواهد شد و مذاکره هم نخواهیم کرد"، حالا برای مریدانش قائد شهید مسلمانان در جنگ با اسکتبار شده است. و این بزرگترین هدیه امریکا و اسرائیل به چنین جنایتکاری بود تا مریدانش در موردش افسانه سرایی کنند. دریغ که او توسط جنایتکارانی دیگر کشته شد قبل از آنکه در پشت میز عدالت پاسخگوی جنایات خود باشد. نیاز به گفتن نیست برای آنکه دیکتاتورهائی را به قدرت نرسانیم که جز مرگ از اریکه قدرت کنده نمی شوند باید چرخه استبداد را نابود کرد تا دیگر کسی نتواند مادام العمر در مقام دیکتاتور حکمرانی کند. کاری که مردم ایران در قیام شکوهمند ژینا در پی آن بود.

ضلع دوم این مثلث شوم هیولای آدمخواری به نام بنیامین نتانیاهو است. او در مقام نخست وزیر اسرائیل که به خاطر جنایات هولناک و فجیع اش در غزه در دادگاه کیفری بین المللی محکوم شده و با وجود اینکه حکم بازداشت توسط دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) در نوامبر ۲۰۲۴ صادر شده است، اما هنوز در مقام خود پابرجاست و به جنایات جنگی خود ادامه میدهد. این ننگ بشریت، سبعیت هر جانور درنده ای را هم تحت الشعاع قرار داده است. نتانیاهو متهم اصلی جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت در غزه چنان با شقاوت و قساوت تمام ده ها هزار کودک و زن و پیر و جوان را کشت و غزه را به تلی از ویرانه تبدیل کرد که در تاریخ کم سابقه است. اگر جامعه بشری این اقتدار را داشت که این هیولای آدمخوار را به سزای اعمال ننگین اش می‌توانست برساند، هرگز نمی توانست آنچه در غزه با مردم فلسطین کرده را بار دیگر در ایران تکرار کند. شرم بر ما که نتوانسیتم  جنایتکارانی چون نتانیاهو را به پشت میز عدالت بکشانیم تا تاوان جنایات هولناکش را بپردازد. اما راستی، چه مکافاتی برای چنین جنایتکارانی می‌توان صادر کرد؟

دونالد ترامپ فاشیست ضلع سوم این مثلث شوم است. او هم برای لاپوشانی گند و کثافت فساد اخلاقی و هرزه گی اش در پرونده ایپستین و هم برای استیلای جهانی، جنون آمیز به دیگر کشورها حمله می کند. این مردک بیمار خودشیفته در تهاجم به دیگر کشورها چنان سبعیتی از خود نشان می‌دهد که تاریخ کمتر سراغ دارد. او با وقاحت و بی‌شرمی تمام بيان کرده است که «ما آن‌ها (ایران) را به عصر حجر بازمی‌گردانیم، جایی که متعلق به آن هستند.» واقعیت تلخ این است که چنین آدم کودن و فاشیستی با این شناخت از کشور ایران و مردمانش در مقام رئیس جمهوری قدرتمندترین کشور جهان است و در همراهی با نتانیاهو جنایتکار به کشور ما تجاوز نظامی کرده است. و ننگین تر و شرم آورتر این که جماعتی بی وجود به چنین جنایتکارانی متوسل شده‌اند که با بمباران و نابودی ایران، آن‌ها را به مسند قدرت بنشانند.

این سه مثلث شوم قدرت در راس سه حکومت با شقاوت و قساوت و بلاهت تمام کار را به اینجا رساندند که  با شعله‌ور کردن جنگی خانمانسوز اکنون زیر ساخت های ایران و حتی موجودیت کشوری به نام ایران را دارند ویران و نابود می کنند. جنگی که دست به نقد رژیم حاکم ولائی را تقویت کرد و سنگین ترین ضربه را به جنبش مطالباتی مردم ایران وارد ساخت. و ترامپ جنایتکار هم با تبخترمنزجر کننده ای می‌گوید:«ما شکست کاملی به ایران وارد کردیم و اکنون از نظر نظامی، اقتصادی و از همه جهات ویران شده است.» و در یاوه سرائی بی پایانش به فایننشال تایمز گفته است که می‌خواهد«نفت ایران را در اختیار بگیرد». البته این جنگ ویرانگر بازیگران دیگری دارد که نقش آن‌ها گرچه کم اهمیت نیست ولی حاشیه‌ای است که از  آن‌ها در این مطلب کوتاه می گذرم.

در این میان مردم رنجدیده ایران چگونه از آوار سهمگین این ویرانی و نابودی برخواهدخاست نامعلوم است. اما یک چیز مسلم و قطعی است: اینکه مردم ایران بار دیگر ققنوس وار از خاکستر خویش بر خواهد خاست. مردمی که جنبش شکوهمند «زن، زندگی، آزادی» را رقم زدند که جهان را به تحسین و حیرت واداشت، بی تردید مارش دیگری را آغاز خواهد کرد. اما روایت رنج‌ها و دردهای کنونی اش پایان ناپذیر خواهد بود. واقعیت این است که اکثریت عظیم مردم ایران در میانه این آتش و خون جهنمی نه خواهان بقای حکومت اسلامی هستند و نه دلبسته تهاجم و تجاوز خارجی. تاریخ مبارزات مردم ایران در بیش از یک قرن اخیر، از نهضت مشروطه تا کنون، همواره مبارزه توامان با استبداد داخلی و استیلای خارجی بوده است. چه بسا، این تهاجم وحشیانه امپریالیستی-صهیونیستی به کشور بلادیده ما برای انتقام گیری از چنین بیداری عظیم مردم ایران است نه حکومت آن.

اما در مورد جنایتکاران نیز که هزینه‌های بس گزاف و سنگین و جبران ناپذیر برچندین نسل تحمیل کردند، گرچه هیچ مکافات و مجازاتی برای این جنایتکاران هرگز نمی‌تواند متناسب میزان جرم و جنایاتشان باشد، ولی برای عبرت تاریخ  باید چنان کرد که درس آموز باشد. باید این ننگ از دامن بشریت زدوده شود که جنایتکاران ازعقوبت جنایات هولناکشان گریخته اند و از مجازات مصون مانده اند.

در پایان یک نکته را هم در مورد رضا پهلوی و اراذل و اوباش حامی او که بر روی جنازه های کودکان معصوم می رقصند و برای ویران شدن کشور عزیزمان توسط متجاوزان دست افشانی و پایکوبی می‌کنند باید خاطر نشان کنم. این پیر کودک تفاله سلطنت که در پیامی گفته بود: «کمکی که رئیس جمهور ایالات متحده به مردم شجاع ایران وعده داده بود، اکنون رسیده است. این یک مداخله بشر دوستانه است» حالا بر ویرانه ها نظاره کند که ایران را چگونه ویران می کنند. اگر درتمام وجود این مفلوک بی وجود فقط جوئی شرف بود باید از غصۀ این ننگ و عار می مرد. اما گویا این تفاله سلطنت دلخوش به زدیلانه ترین نقش دریوزگی جنایتکاران برای توجیه رهائی بخش بودن جنگ تجاوزکاران است. واقعیت این است که چنین نقش منزجر کننده ای از این پیر کودک حسرت السلطنه در واقع نشانه‌ی یک گسست عمیق اخلاقی و سیاسی بین مدعی رهبری از پشت نشسته در ساحل امن آمریکا با مردمی است که در ایران زیر بمباران متجاوزان و سرکوبگران داخلی هر لحظه بین مرگ و زندگی دست و پا می زنند. ننگ ابدی تاریخی هرگز از دامن اینها زدوده نخواهد شد.

یاشار جاوید

يكشنبه ۱۶ فروردين ۱۴۰۵  / ۰۵ آوريل ۲۰۲۶