Rahe Kargar
O.R.W.I
Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
جمعه ۳ تير ۱۴۰۱ برابر با  ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲
 
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس  orwi-info@rahekargar.net  و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از;  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
 
تاریخ انتشار :جمعه ۳ تير ۱۴۰۱  برابر با ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲
مرز باریک فعالیت های صنفی و سیاسی معلمان

مرز باریک فعالیت های صنفی و سیاسی معلمان

 

 محمود بهشتی لنگرودی

 

 صنف یا رَسته ، انجمنی می‌باشد که از سوی گروهی از افراد دارای یک حرفه و پیشه تشکیل می‌شود ، تا به این طریق ، به بالابردن سطح کیفی مجموعه واحدها ، در کنار تعیین تدابیری برای مقابله با تخلفات و همچنین انجام وظیفه اطلاع‌رسانی درباره اتفاقات حوزه‌های مرتبط با حرفه موردنظر ، یاری رساند.

 

وجه مشترک صنوف ، خواسته ها و مطالبات آن هاست و این خواسته ها را ، عمدتا از کارفرمایان که معمولا  بخش خصوصی ست مطالبه می کنند .

 دولت ها ،  نقش موثری در ارتباطات کارگری و کارفرمایی دارند .

به طور مثال ، در رابطه با صنوفی که کارفرمایشان بخش خصوصی ست ، معمولا ، دولت ها تلاش می نمایند که به عنوان واسطه ، به توافق بین کارگران و کارفرمایان کمک نمایند ، هرچند در بسیاری از موارد ، به صورت جانبدارانه در کنار کارفرمایان قرار می گیرند اما استثناهایی هم در این رابطه وجود دارد .

 

در مواردی نیز ، خود دولت ها در جایگاه کارفرما قرار دارند ، در چنین شرایطی ، نقش دولت ها در سرکوب اصناف مستقل بسیار پر رنگ است و  تنش ها و درگیری ها افزایش می یابد.

 

  در کشورهایی که نهاد های مستقل ، از قدرت کافی برخوردار نیستند ، دولت ها با استفاده از ابزار قدرت و با سیاسی جلوه دادن مطالبات و خواسته ها ، راه های سرکوب را هموارتر می نمایند.

لذا در چنین شرایطی ، فعالیت صنفی بسیار دشوار می شود و مرز بین فعالیت صنفی و سیاسی ، تا حدودی ،  مخدوش می گردد ، تا جایی که اعضای صنوف ، به واسطه ی پروپاگاندایی که از سوی دولت ها مدیریت می شود ،  به شدت در معرض  اتهام ورود به عرصه ی سیاسی قرار می گیرند.

 

در ارتباط با صنف معلمان ، ماجرا بسیار پیچیده تر است.

از آن جا که معلمان ، به دلیل حوزه ی نفوذ و مسئولیت خود ، با تمامی اقشار و موضوعات جامعه در ارتباط هستند و نسبت به سرنوشت آحاد جامعه احساس مسئولیت می کنند ، حق خود می دانند که محدوده ی فعالیت خود را گسترش دهند و مطالبات خود را به خواسته های معیشتی محدود نکنند که  این خواسته کاملا معقول و منطقی ست.

به طور مثال ، در کشور ما ، مخالفت با آموزش ایدئولوژیک ، پولی سازی و کالایی سازی امر آموزش ،  تاکید بر اجرای اصل ۳۰ قانون اساسی ، تاکید بر صیانت از آزادی های قانونی مثل آزادی و حق داشتن و عضویت در تشکل ها ، آزادی و حق برگزاری اجتماعات و راهپیمایی ها ، آزادی و حق ارتباط با سایر تشکل ها و صنوف و اقشار دیگر و ... همه و همه در چهارچوب خواسته ها و فعالیت های صنفی تعریف می شود اما دولت ها با این ادعا که این امور سیاسی ست ، با افزایش هزینه ی اینگونه فعالیت ها ، تلاش می کنند که مانع از ورود تشکل های صنفی ( به طور خاص ) و جامعه ی فرهنگیان ( به طور عام) در این عرصه ها شوند .

 

عجیب تر این که خود همکاران هم ، ناخواسته ، با تکرار این ادعای دولت ها ، به محدود کردن فضای فعالیت صنفی ، کمک می کنند ، غافل از این که همه ی  فعالیت های ذکر شده ، در چهارچوب فعالیت صنفی تعریف می شود.

 

با این اوصاف ، ممکن است این پرسش در ذهن بعضی ها خطور کند که اگر حیطه ی فعالیت و مسئولیت بعضی صنوف ، از جمله صنف معلمان ، این قدر گسترده است « پس تفاوت احزاب با تشکل ها ی صنفی چیست؟»

 

در پاسخ به این پرسش باید گفت که ؛ *فعالیت احزاب و تشکل های سیاسی ، معطوف به قدرت بوده و تلاش آن ها تضعیف رقیب و در نهایت کسب قدرت سیاسی ست اما تشکل های صنفی ،  مطابق تعاریفی که در اساسنامه هایشان ذکر شده ، غیر سیاسی  هستند و در واقع از ورود به قدرت سیاسی منع شده اند.*

 

پس ، هر گونه فعالیت اجتماعی که در چهارچوب منافع صنفی معلمان باشد و به منظور ورود به قدرت سیاسی انجام نگیرد ، می تواند فعالیت صنفی قلمداد شود و این ، همان مرز باریک فعالیت های صنفی با فعالیت های سیاسی ست.

برگرفته از کانال شورای هماهنگی

...........................................

مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های جتماعی زیر که عضوآنها هستید ارسال کنید:  

تمامی حقوق برای سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) محفوظ است. 2022 ©