Rahe Kargar
O.R.W.I
Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹ برابر با ۲۸ ژانويه ۲۰۲۱
 
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس   orwi-info@rahekargar.net   و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
 
تاریخ انتشار : جمعه ۸ خرداد ۱۳۹۴  برابر با ۲۹ می ۲۰۱۵
درگذشت سهیلا بسکی،

درگذشت سهیلا بسکی،

داستان‌نویس، مترجم و بنیان‌گذار مجله صاحب‌نام معمار

 

 

سهیلا بسکی، داستان‌نویس، مترجم و بنیان‌گذار مجله صاحب‌نام معمار، روز چهارشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۴ (۲۷ می ۲۰۱۵) پس از سال‌ها مبارزه با بیماری، به وقت آخرین دیدار با عزیزانش در استانبول، دیده بر جهان فروبست. سهیلا بسکی (۱۳۳۲-۱۳۹۴) زنی شجاع، پُرکار و خلاق بود که آثاری بس ارزنده از خود به جای گذاشت. او علاوه بر مدیریت مجله معمار و بنیاد نهادن جایزه بزرگ معمار، چندین مجموعه داستان کوتاه و رمان منتشر کرده است. مجموعه داستان‌ کوتاه او به نام پاره کوچک، در سال ۱۳۸۱ برنده جایزه گلشیری شد. آخرین مجموعه داستان‌ او زیر عنوان عکس‌های فوری چند هفته پیش، به چاپ رسید. سهیلا زندگی‌نامه ویرجینیا وولف و اما گلدمن (آن‌گونه که من زیستم) را نیز از زبان انگلیسی به فارسی برگردانده است. بیرون از این عرصه‌ها، سهیلا بسکی به فعالیت‌های بشردوستانه نیز همت می‌گماشت که کمک‌‌‌رسانی به زلزه‌زدگان بم از آن جمله است.

یاد او بس گرامی است و نامش در جریده ایام به نیکی و نکویی ثبت خواهد ماند.

 

همسر، فرزند، خواهران و بستگان سهیلا بسکی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

پروین اردلان ـ سهبلا بسکی را با آثارش خواندم ، با خودش در مجله پر اعتبار معمار آشنا شدم. کار کردن با او و برای او در ابتدا دشوار اما به تدریج لذت بخش شد. خاص بود و کم یاب و سخت با زبانی که رک گویی و مستقیم گویی اش گزنده بود. از او آموختم که تن و میدان ندادن به زبان و سیاست ریا دشوار اما ناممکن نیست آن هم در روزگاری که پیچ دادن سخن، شیوه بیان است نه الزاما عادت زبان. یادش گرامی.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

تسلیت مدرسه فمینیستی

به مناسبت درگذشت سهیلا بسکی،

مترجم زندگینامه های ویرجینیا وولف و اما گلدمن

 

7 خرداد 1394

مدرسه فمینیستی: جامعه زنان ایران بار دیگر یک عضو مؤثر، آفریننده و صاحب اندیشه خود را از دست داد.

دیروز، ششم خرداد 1394 سهیلا بسکی نویسنده و مترجم باسابقه کشورمان در سن شصت و چهارسالگی، به دلیل بیماری، روی در نقاب خاک کشید و از میان ما رفت. او تا آخرین لحظات زندگی اش به رغم بیماری که سال ها با آن دست و پنجه نرم می کرد قلم را زمین نگذاشت و حاصل پشتکارش مجموعه متنوع از داستان ها و ترجمه های با ارزشی است که آخرین آنها مجموعه داستان عکس های فوری است که در اسفند 1393 در ایران منتشر شد. افزون بر خلق رمان های ماندگار از جمله: در محاق، گذشته ای هست که نمی گذرد، ذره، و در حکایت ساختن مبال در بم، وی دارای مجموعه داستان های کوتاه دیگری با نام پارهٔ کوچک و بی‌بی پیک نیز هست که مجموعه پاره کوچک در سال 1381 برنده جایزه ادبی گلشیری شد.

 

سهیلا بسکی همچنین کتاب های ارزشمندی که حاوی تجارب گرانبهایی از زنان مبارز و برجسته جهان است برای جنبش زنان به یادگار گذاشته است که از جمله می توان به ترجمه کتاب های زندگینامه ویرجینیا وولف و نیز خودزندگینامه اما گلدمن اشاره کرد که هر دو توسط انتشارات نیلوفر منتشر شده است. افزون بر این، وی سالهای متمادی مجله وزین معمار را نیز مدیریت و منتشر می کرد. او برای ارتقای فرهنگ معماری سرزمین اش جایزه بزرگ معمار را نیز تأسیس کرد.

 

اکثر قریب به اتفاق فعالان مدنی و سازمان های مردم نهاد و مستقل ایران، کوشش های بی دریغ این زن فرهیخته را پس از زلزله بم و یاری رساندن به مردم آن دیار به خاطر دارند.

 

این زن خودساخته و مستقل، که به سال 1332 چشم به جهان گشوده بود، دیروز درحالی که فقط 62 سال داشت، چشم از جهان فروبست و مرگ او را برای همیشه از فعالیت های ارزشمندش بازداشت. ما در مدرسه فمینیستی، فقدان این زن برجسته و صاحب قلم را به خانواده اش و تمامی زنان سرزمین مان تسلیت می گوییم.

 

مدرسه فمینیستی ـ تهران. هفتم خردادماه 1394

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های اجتماعی زیر که عضوآن هستید ارسال کنید:  

© 2021 Copyright: All rights reserved