Rahe Kargar
O.R.W.I
Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
سه-شنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۹ برابر با  ۰۸ دسامبر ۲۰۲۰
 
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس  orwi-info@rahekargar.net  و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از;  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
 
تاریخ انتشار :سه-شنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۹  برابر با ۰۸ دسامبر ۲۰۲۰
دانشگاه زنده است

دانشگاه زنده است

(به مناسبت ١۶ آذر روز دانشجو)

 

زنان آرزم

(آورد رهایی زنان مردان)

 

 

شانزده آذر نماد مبارزه‌ی دانشجویان برای رسیدن به رهایی و عدالت است: مبارزه برای آزادی، مبارزه علیه فقر، تبعیض، سرکوب، سانسور و اعدام. روزی که یادآور مبارزه‌ی مستمر و پی‌گیر دانشجویان علیه قدرت دیکتاتوری است، گرچه  نظام حاکم از روز نخست  درپی مصادره‌ی این روز و تغییر هویت اعتراضی و مبارزاتی آن بوده است اما دانشجویان همواره با اعتراض، اعتصاب و تظاهرات پرشور خود در بدترین شرایط سرکوب، دانشگاه ها را پس گرفته و از آن خود کرده‌اند.

 

جنبش دانشجویی در تاریخ مبارزاتی ایران، از پیشروترین جنبش‌های ضد سلطه، قدرت و سرمایه است. جنبشی مستقل و متکی بر تشکل‌های دانشجویی با رویکردی رادیکال و خارج از سیطره‌ی تفکر نولیبرالی. جنبشی برآمده از متن جامعه و همراه و همسو با طبقات فرودست و زحمتکش: «فرزند کارگرانیم  کنارشان می‌مانیم».

 

این جنبش در درون دانشگاه‌ها با طرح خواست‌های فراگیر صنفی و سیاسی و در بیرون  دانشگاه‌ها از طریق پیوند  با سایر جنبش‌ها، از جمله جنبش کارگری و جنبش زنان، همواره با مبارزات و مطالبات فرودستان جامعه هم‌سو بوده است: «دانشجوی گرسنه  برای آینده می‌جنگه».  نمونه‌های این هم‌سویی در جنبش‌های اخیر به‌ویژه از سال ۹۶ با حضور فعال و تاثیرگذار دانشجویان و طرح شعارهای کلیدی کاملا مشهود است: «اصلاح طلب،اصول گرا، دیگه تمومه ماجرا».

 

تهاجم لجام گسیخته‌ی سرمایه و قدرت به دانشگاه‌ها همراه است با تحمیل روند خصوصی‌سازی، عدم حمایت اقتصادی و کاهش خدمات رفاهی از جمله تامین خوابگاه و تغذیه‌ی دانشجویان.  پولی کردن و تعیین شهریه‌های گزاف برای دانشگاه‌ها، افزایش دانشگاه‌های خصوصی با هزینه‌های سرسام‌آور و تحمیل بار مالی تحصیلی به خانواده‌ها  در جهت سودجویی بیشتر، فشار فزاینده‌ای به دانشجویان و خانواده‌های آنان وارد کرده است . کنترل روزافزون و امنیتی کردن فضای دانشگاه‌ها چه به هنگام  گزینش دانشجو و چه در مورد مقررات آموزشی، تشدید تبعیض جنسیتی، تفکیک جنسیتی و محدودیت رشته‌های انتخابی زنان، ایجاد نهادهایی چون کمیته‌ی انضباطی و بسیج دانشجویی، همه در راستای سلطه بر دانشگاه‌ها و سیاست‌زدایی از آن صورت می‌گیرد. احضار و تهدید کنش‌گران صنفی از سوی نهادهای خارج از دانشگاه و موج دستگیری‌ها و زندانی کردن دانشجویان نیز درجهت فشار هرچه بیشتر بر جنبش دانشجویی است. جواب دانشجویان به این نظام کنترل و امنیت: «دانشگاه پادگان نیست»، «دست قدرت‌های سیاسی و امنیتی از دانشگاه کوتاه» و….

 

در یک سال اخیر و بحران کرونا، نظام حاکم، به رغم عدم توانایی و نداشتن اراده کافی برای کنترل و مهار همه‌گیری، اما به بهانه‌ی آن، سلطه و کنترل امنیتی برتمامی ابعاد زندگی مردم را تشدید کرده است: تعطیلی اجباری دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی در شرایطی صورت می‌گیرد که تعداد زیادی از دانشجویان و سایر معترضین زندانی در ازدحام فشرده‌ی فضای محدود زندان‌ها در معرض انواع بیماری‌ها از جمله کرونا هستند.   زندان‌هایی که کرونا در آن‌ها اپیدمی شده و فاقد امکانات اولیه‌ی زیستی و بهداشتی هستند و قطعا  با این شرایط خطرناک باید منتظر آمار بالای ابتلا و مرگ در زندان‌ها نیز باشیم.  کینه‌ی حاکمان به زندانیان سیاسی و عدم توجه به شرایط نگه‌داری و امکان ابتلای آنان به کرونا، نوعی شکنجه و آزار عمدی زندانیان بوده و در صورت مرگ بر اثر ابتلا به کرونا قتل عمد محسوب می‌شود. بنابراین آزادی بدون قید و شرط و فوری زندانیان به ویژه دانشجویان زندانی اولین خواست زندانیان و خانواده‌های آنان در این زمان است.

 

در آستانه‌ی روز دانشجو، پیوند مطالبات دانشجویان با مطالبات جنبش‌های دیگر از جمله جنبش زنان، جنبش کارگری و جنبش‌های منطقه‌ای و جهانی، و هم چنین اقدامات عملی و سازمان‌یابی حرکت‌های نوین‌ِ‌ِ حاصل از پیوند این جنبش‌ها می‌تواند راهکارهایی موثر برای پیشبرد اهداف مشترک رهایی‌طلبانه و عدالت‌جویانه تمامی مردم باشد.

 

زنان آرزم (آورد رهایی زنان مردان)

۱۶ آذر ۹۹

مطلب فوق را میتوانید مستقیم به یکی از شبکه های جتماعی زیر که عضوآنها هستید ارسال کنید:  

تمامی حقوق برای سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) محفوظ است. 2022 ©