Rahe Kargar
O.R.W.I
Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
سه-شنبه ۱۷ شهريور ۱۴۰۵ برابر با  ۰۸ سپتامبر ۲۰۲۶
 
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس  orwi-info@rahekargar.net  و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از;  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
 
ارزیابی هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
شش ماه پس از جنگ چهل ‌روزه؛
پس ‌لرزه‌های یک زلزله ژئوپلیتیک
بازخوانی اقتصاد سیاسی
و پیامدهای طبقاتی بحران
مقدمه: چرا جنگ چهل روزه یک زلزله ژئوپلیتیک است؟
با سپری شدن شش ماه از آغاز جنگ چهل ‌روزه - که با تهاجم نظامی آمریکا و اسرائیل در بیست ‌وهشتم فوریه آغاز شد - ابعاد و پیامدهای نظامی، امنیتی، سیاسی و اقتصادی آن به یک زلزله ژئوپلیتیک تمام‌عیار مبدل شده است. امواج و پس‌ لرزه‌های این بحران با فراتر رفتن از کانون اصلی خود در خاورمیانه، به کانون‌های حیاتی «استراتژی بزرگ» (Grand Strategy) دولت آمریکا در سراسر جهان گسترش یافته و موازنه قوا میان سه قدرت بزرگ جهانی (آمریکا، چین و روسیه) را دستخوش دگرگونی بنیادی ساخته است.
ارزیابی هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
تجدید ساختار حکومت
در زمانۀ جنگ و ترس از انفجارخشم توده ای
تجدید ساختار حاکمیت اسلامی، مردم و منطقه و جهان را با واقعیتی جدید روبرو ساخته است. تصورات گذشته در مورد روند آسان در هم شکستن جمهوری اسلامی و حتی در شرایطی تجزیه ایران و یا به قدرت رسیدن بخش هایی از اپوزیسیون گوش به فرمان قدرت های خارجی نقش بر آب شده است. جمهوری اسلامی در دوران رهبری سوم در حال تجدید آرایش و تجدید ساختار خود است. این حاکمیت اکنون در نگاه منطقه از قدرتی بیش از گذشته برخوردار شده است. متحدان منطقه ای با اعتماد به نفس بیشتری با حاکمیت اسلامی همسوئی و هم آوایی نشان می دهند. دشمنان منطقه ای به این نتیجه رسیده اند که باید با واقعیت جمهوری اسلامی قدرتمند در منطقه به گونه ای کنار بیایند. کشورها و قدرت های جهانی نیز حساب تازه ای برای ایران باز کرده اند.
«در حال تحقیق هستیم»؛
اما برای دفن حقیقت
نوید مومن زاده
نه برای آنکه تاریخ را عیناً تکرار کنیم، بلکه برای آنکه بدانیم وقتی تحریم و محاصره از یک ابزار فشار سیاسی به سیاستی فراگیر علیه یک جامعه تبدیل می‌شود، نخستین قربانیان آن الزاماً حاکمان و تصمیم‌گیران نیستند؛ مردم عادی‌اند. امروز نیز در ایران، هرگونه اختلال گسترده در ورود دارو و تجهیزات پزشکی می‌تواند زندگی انسان‌هایی را به خطر اندازد که نه در میدان جنگ حضور دارند و نه در تصمیم‌های سیاسی و نظامی نقشی داشته‌اند. بیمار سرطانی، کودک بیمار، سالمند و انسانی که برای ادامه زندگی به داروهای حیاتی نیاز دارد، چه نقشی در تصمیم‌های دولت‌ها دارد؟
رؤیای سلطنت،
بمب اتم و خطر جنگ داخلی در ایران
نوید مؤمن زاده
ایران خانه مشترک مردم ایران است؛ مردمانی با تنوع و رنگارنگی ملیت‌ها، فرهنگ‌ها، زبان‌ها و سنت‌های گوناگون که حق دارند در کنار یکدیگر، بر پایه برابری و احترام متقابل، در همزیستی دموکراتیک زندگی کنند و آزادانه درباره آینده مشترک خود تصمیم بگیرند. این آینده می‌تواند تنها زمانی پایدار باشد که آزادی، برابری، حقوق ملیت‌ها، عدالت اجتماعی و حق تعیین سرنوشت مردم در آن به رسمیت شناخته شود؛ نه آنکه کشور به میدان رقابت قدرت‌های خارجی یا پروژه‌های اقتدارگرایانه داخلی تبدیل شود.
یک پرونده، ده حکم اعدام دیگر!
ح. روشن
پیش از این نیز در یک پرونده خونین دیگر در ارتباط با بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» ۱۲ نفر از متهمان به اعدام محکوم شده بودند که علیرغم اعتراضات مردم اصفهان علیه اجرای حکم شنیع اعدام، پنج نفر از متهمان را در سه نوبت به دار آویختند**. هم اکنون جان هفت زندانی*** دیگر این پرونده همچنان در خطر جدی قتل عمد حکومتی (اعدام) است. رژیم جنایتکار که قصد داشت با اجرای حکم اعدام در ملاعام اقتدار پوشالی خود را به نمایش بگذارد و جامعه را مرعوب سازد ولی با اعتراض مردم مواجه شد. اکنون مترصد آنست که در فرصتی مناسب یا چه بسا در خفا جنایت خود را تکمیل کند. اگر حکومت اسلامی بقایش را به طناب دار و سر به دار کردن جوانان رعنای این سرزمین گره زده است، مخالفت و اقدام عملی علیه این حکم شنیع ضدانسانی وظیفه هر انسان عدالتخواه و آزادیخواهی است. اعتراضات مردم اصفهان، سنندج و بابِل در کف خیابان علیه اجرای حکم اعدام نویدبخش است.
«نفت ونزوئلا؛ هدیه‌ای برای مردم آمریکا!»
خرس و کندوی عسل؛ از نفت ونزوئلا تا رؤیای ناکام ایران
نوید مؤمن زاده
رؤیای طلایی ترامپ برای ونزوئلا، ظاهراً به واقعیت پیوسته است؛ اما همان رؤیا برای ایران، به خوابی آشفته و کابوسی طولانی تبدیل شد. ترامپ حالا می‌تواند با رضایت به ونزوئلا نگاه کند. نیکلاس مادورو ربوده و به آمریکا برده شد، ساختار سیاسی کشور در مسیر مورد نظر واشنگتن قرار گرفت و اکنون توافقی بر سر توسعه میدان‌های نفتی ونزوئلا شکل گرفته است؛ توافقی که بنا بر گزارش‌های منتشرشده، به یک سرمایه‌گذاری مشترک با اکثریت آمریکایی و امتیاز بهره‌برداری صدساله از این میدان‌های نفتی می‌انجامد.
درنگی کوتاه بر دو خبر؛
اجرای حکم شلاق و صدور حکم اعدام
ح. روشن
در آستانه چهارمین سالگرد خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» هستیم که با نام رمز ژینا (مهسا) امینی آغاز شد و ایران را درنوردید و جهانی را به تحسین واداشت. از آن روز تاکنون تحولات عظیمی را پشت سر گذاشته ایم که خوانندگان این مطلب قطعاً بهتر از من نگارنده بر آن‌ها واقف هستند. در اینجا فقط درنگ و تاملی کوتاه دارم بر دو خبر که در روزهای اخیر منتشر شد. شاید این دو خبر در میانه داغ و سوگ کشتار خونین معترضان در دی ماه، ویرانی و کشتار جنگ تجاوزکارانه و در میانه اخبار اعدام های وحشیانه هر روزه و همچنین فقر و فلاکت اکثریت عظیم مردم، از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار نباشد؛ ولی بی‌ربط به اوضاع دهشتناک کنونی نیست.
انگشتر ژیگس؛
وقتی ترامپ خود را فراتر از قانون می‌بیند
ترامپ؛ یا همه یا هیچ
نوید مومن زاده
قدرتی که خود را شکست‌ناپذیر می‌بیند، فقط از مجازات نمی‌ترسد؛ ممکن است کم‌کم از دیدن واقعیت اعمال خودش نیز فاصله بگیرد. هر شکست را می‌توان پیروزی نامید، هر عقب‌نشینی را یک تاکتیک، هر مقاومت را نشانه شرارت دشمن و هر ویرانی را ضرورتی برای رسیدن به هدفی بزرگ‌تر. آنگاه انگشتر ژیگس فقط انسان را از مجازات پنهان نمی‌کند؛ او را از حقیقت نیز دور می‌کند. ترامپ در سیاست خارجی خود بارها تصویری از چنین رابطه‌ای با قدرت نشان داده است؛ رابطه‌ای که در آن جهان نه مجموعه‌ای از کشورها و مردمانی با حق تعیین سرنوشت خود، بلکه عرصه‌ای برای اعمال قدرت آمریکا دیده می‌شود.
چگونه سرمایه‌داری دموکراسی را تضعیف می‌کند
گفتگو با ویوک چیبر
ترجمه و تلخیص : آزاده ارفع
دمکراسی درنظام سرمایه داری حاصل پیکارهای جنبش کارگری و عاملیت و نقش نهادهای کارگری است که دمکراسی را به نظام سرمایه داری تحمیل می کنند. برخلاف ادعای متفکران لیبرال مانند میلتون فریدمن و بخشی از نیروهای کج اندیش چپ که سرمایه‌ داری را نه‌ تنها زمینه‌ ساز پیدایش دموکراسی بلکه نظام اقتصادی ایده‌ آل برای تکوین دموکراسی می دانند طبقات حاکم درسرمایه داری همواره تلاش کرده اند با همه قدرت و درهر فرصت دمکراسی را تضعیف کنند...ویوک چیبر از چهره‌های مهم مارکسیسم معاصر، جامعه‌شناسی تاریخی و اقتصاد سیاسی توسعه است که علاوه بر تالیف کتاب های مهم در تشریح شیوه تحلیلی مارکسیستی همراه با رابرت برنر مجله تئوریک کاتالیست را بنیان گذاری کرده و همچنان سردبیر آن است....
از تطهیر رضاشاه تا بازسازی استبداد پهلوی؛
تاریخ‌نویسی سلطنت‌طلبان
نوید مؤمن زاده
اگر حکومت اسلامی آزادی را سرکوب می‌کند، پاسخ آن آزادی بیشتر است، نه شاه بیشتر. گاهی تاریخ را مستقیماً جعل نمی‌کنند؛ بلکه آن را چنان انتخاب و مرتب می‌کنند که دروغ، لباس حقیقت بپوشد. سخنرانی اخیر عباس میلانی در ستایش رضاشاه، نمونه‌ای قابل تأمل از این شیوه تاریخ‌سازی است. مسئله فقط این نیست که میلانی درباره رضاشاه چه می‌گوید؛ مسئله مهم‌تر، نوع نگاه او به تاریخ ایران و به‌ویژه تاریخ مشروطه و پهلوی است؛ نگاهی که می‌تواند از میان انبوه واقعیت‌های تاریخی، آن بخش‌هایی را برجسته کند که برای ساختن تصویری مطلوب از رضاشاه به کار می‌آید و بخش‌های دیگر را به حاشیه براند.اینجا دیگر فقط با یک ارزیابی تاریخی روبه‌رو نیستیم؛ با انتخابی سیاسی از میان تاریخ روبه‌رو هستیم.
افق روشن است
محمد خسروی
زیر ابر سیاه جنگ و فضای جنگی ، زندگی جریان دارد و به تبع آن مبارزه ! گرچه فلاکت اقتصادی امان مردم را بریده ، گرچه حاکمیت با دار و درفشِ بیشتر سعی دارد «خدای دهه شصت» را دوباره بکار گیرد ، اما علیرغم اینها، پایه های سلطه ، یکی پس از دیگری بدست مردم فرو میریزند . در نظامی که مردم «صغیر» انگاشته می شوند و جان و مال مردم ابزاری ست در دست ولی فقیه برای «تامین مصالح دین» ، سالهاست که «رای من» ، «حق مسلم من» و «زندکی ، آزادی» ورد زبان مردم شده است . «مبارزه با مجازات اعدام» توانسته از محدوده ی تنگ فعالان فکری به گفتمان عمومی تبدیل شود. اساسا یکی از وظایف پایه ای کنشگر اجتماعیِ مردمی ایجاد و گسترش گفتمان عمومی بر مدار تقویت عاملیت مردم است ، و در این عرصه مشخص بخشا موفق شده است .
در دفاع از حق حیات ارغوان فلاحی
و دیگر زندانیان زیر حکم اعدام
ح. روشن
حکم اعدام ارغوان فلاحی، دختر معترض ۲۴ ساله، در دیوان عالی جمهوری اعدامی تائید شد. این زندانی سیاسی محبوس زندان اوین پیش تر توسط قاضی مرگ نظام ولائی، ابوالقاسم صلواتی، به اتهام «بغی» و عضویت در گروه‌های مخالف نظام و «اقدام مسلحانه» به اعدام محکوم شده بود. ارغوان فلاحی در اوایل بهمن ۱۴۰۳ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و ماه‌ها تحت شکنجه‌های شدید جسمی و روانی قرار گرفت. او در آبان ۱۴۰۱ در جریان خیزش شکوهمند «زن، زندگی، آزادی» نیز همراه با پدرش بازداشت شده بود. ارغوان در آن پرونده توسط ایمان افشاری (یکی دیگر از قضات بیرحم و مرگ آفرین نظام) به دو سال حبس بابت اتهامات «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» و «عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران»محکوم شده بود که پس از پایان دوران محکومیت آزاد شد.
اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
مرگ،
کسب‌وکار حکومت اسلامی
در سی‌وهشتمین سالگرد قتل‌عام زندانیان سیاسی تابستان ۱۳۶۷
می‌توان انسان‌ها را کشت؛ اما نمی‌توان حقیقت را دفن کرد. سی‌وهشت سال گذشته است؛ اما بعضی جنایت‌ها هرگز کهنه و پیر نمی‌شوند و هرگز در غبار زمان گم نمی‌شوند. سال‌ها می‌گذرند، نسل‌ها عوض می‌شوند، زندان‌ها و زندانبانان تغییر می‌کنند، نام‌ها از دفترهای حکومتی پاک می‌شوند و گورهای جمعی را زیر خاک و سیمان پنهان می‌کنند؛ اما حقیقت، اگرچه برای مدتی به زنجیر کشیده شود، هرگز نمی‌میرد. تابستان ۱۳۶۷ یکی از تاریک‌ترین تابستان‌های تاریخ معاصر ایران بود؛ تابستانی که در آن هزاران زندانی سیاسی، در حالی که در زندان به سر می‌بردند، در محاکمه‌هایی کوتاه و بدون ابتدایی‌ترین موازین دادرسی، به مرگ سپرده شدند.
زاکسن-آنهالت؛ فرو ریختن سد در برابر راست افراطی
ولفگانگ هیوبنر
ترجمه : آزاده ارفع
دیگر هیچ‌ کس نمی‌تواند چشم خود را بر جابجایی‌های عمیق و بنیادین جامعه به سوی راست ببندد.کسی که دموکراسی را جدی می‌گیرد، نباید فقط درباره «دیوار آتشین» در برابر AfD سخن بگوید؛ بلکه باید دموکراسی و مبارزه با فاشیسم را واقعاً در عمل اجرا کند ــ در همه عرصه‌های سیاست، از سطح شهرداری‌ها گرفته تا اتحادیه اروپا، و از چپ تا نیروهای میانه و بورژوایی.کسی که می‌خواهد در جامعه‌ای باز و دموکراتیک زندگی کند، نباید به قدرت گرفتن راست افراطی عادت کند...
انتخابات ایالتی در زاکسن-آنهالتمرتس، CDU را در زاکسن-آنهالت به شکست کشاند!
نیکو پوپ
ترجمه آزاده ارفع
در انتخابات ایالتی زاکسن-آنهالت که مدت‌هاست با حساسیت زیادی دنبال می‌شود، CDU به رهبری سِوِن شولسه، نخست ‌وزیر ایالت، شکست سنگینی خورد. بر اساس نخستین برآوردها، این حزب تنها حدود ۱۷٫۵ درصد آرا را به دست آورده است؛ یعنی نسبت به انتخابات سال ۲۰۲۱ بیش از نیمی از آرای خود را از دست داده است. FDP که در دولت ایالتی نیز حضور داشت، با حدود ۲٫۵ درصد آرا نتوانست از سد پنج‌ درصدی عبور کند و از پارلمان ایالتی خارج شد. سومین حزب دولت، یعنی SPD ، نیز وضع چندان بهتری نداشت. این حزب که چند هفته پیش در نظرسنجی‌ها فقط حدود پنج درصد رأی داشت، این بار توانست با حدود ۸ تا ۹ درصد خود را از خطر حذف نجات دهد. به این ترتیب، رأی‌دهندگان عملاً به دولت کنونی رأی منفی داده‌اند....
بیانیه اتحاد فراگیر چپ انقلابی
به مناسبت چهارمین سالگرد جنبش ژینا
«زن، زندگی، آزادی»؛
آتشفشانی خاموشی ناپذیر
آتشی که سرکوب نتوانست خاموش کند؛ شعله‌ای که از خیابان به ژرفای جامعه رفت
چهار سال از روزهایی می‌گذرد که مرگ ژینا امینی در بازداشت گشت ارشاد، آتشی را شعله‌ور کرد که از بیمارستان کسری تهران و آرامستان آیچی سقز به شهرها، دانشگاه‌ها و محله‌های سراسر ایران رسید. آنچه در ابتدا اعتراض به قتل یک زن جوان بود، در فاصله‌ای کوتاه به جنبشی سراسری علیه تبعیض، تحقیر، سرکوب و نظامی تبدیل شد که می‌کوشد زندگی انسان‌ها را تحت انقیاد ایدئولوژی و قدرت سیاسی خود قرار دهد.
اعلامیه اتحاد فراگیر چپ انقلابی
به مناسبت سی و هشتمین سال کشتار تابستان شصت و هفت
«هر چه تبر زدی مرا، زخم نشد جوانه شد»
زان پس، فصل‌ها یکی شدند، سال‌ها یکی، و تابستان هزارو سیصد و شصت و هفت بر تارک و قلب تاریخ حک شد؛ تابستانی که دسته‌ دسته سرو سهی تبر زدند، شقایق سرخ در خاک کردند، بی‌مزار و بی‌کفن، و جان و جهان بازمانده‌ها را سوزاندند. اما سه دهه و اندی سال پس از آن تابستان سوزان و سوزناک، جوان‌ها کف خیابان‌های ایران و جهان دم گرفتند: «هر چه تبر زدی مرا، زخم نشد جوانه شد.»
رشد شتابان خشونت عریان فیزیکی در سیستان و بلوچستان
هوشنگ نورائی (ایوب حسین بر)
قشری محدود که دست در دست تبهکاران دارند و از تداوم چنین هرج‌ومرجی منتفع می‌شوند؛ آن‌ها این وضعیت را عادی و حتی برای منافع خود سودمند می‌دانند، هرچند در ملأ عام دم برنیاورند. بعضی از ملاها و سرطایفه‌ها (نه همه) مستقیم و غیرمستقیم از این وضع سود می‌برند. سرطوایف مسلح‌شده توسط رژیم در چنین حالتی با تکیه بر استقلال و نفوذ خود — به‌ویژه هنگامی که بر اثر بحران‌های اقتصادی و تورم، کمتر از منابع دولتی برخوردار می‌شوند — مستقیماً در قالب باندهای تبهکار به کسب درآمد می‌پردازند و قاچاق و گروگان‌گیری را با اتکا به سلاح و وابستگانِ ذی‌نفعِ خود به منبع اصلی درآمد بدل می‌کنند
یاد داشت کوتاهی بر کتاب
«مرا ببین» ، شهین برهانزهی
هوشنگ نورائی ( ایوب حسین بر)
نقطه آغاز او «دیدن خویشتن» است؛ چراکه خودآگاهی، نیرو و توان لازم را برای به چالش کشیدن ساختارهای نابرابر فراهم می‌آورد. او خود را در مواجهه با روابط مرد/پدرسالارانه می‌یابد—چه در بافت مرکز و چه در سنت‌های پیرامون. برهان‌زهی جسارت شکستن تابوها را دارد؛ ازدواج او با مردی سیستانی و شیعه، نه پشت‌پا زدن به دغدغه‌های مردم بلوچستان، بلکه پافشاری شجاعانه بر استقلال فردی، کرامت خویش و رهایی از قالب‌های تحمیلی است. او تن به نقش‌های از پیش تعیین‌شده نمی‌دهد و اجازه نمی‌دهد انسانیت اش در قفسی تنگ محبوس بماند. از این منظر، او عصیانگری است که ابعاد گوناگون تبعیض را به خوبی درک کرده و در برابر آن ایستاده است.
نقش مادران و زنان در مبارزه برای لغو مجازات اعدام و دادخواهی در ایران، پس از کشتار فعالان سیاسی در دهه شصت و قتل‌عام زندانیان سیاسی در تابستان شصت‌وهفت!
منصوره بهکیش
این روزها حال دلم سخت خراب است، برای رفتن خواهر، برادر، پدر و مادر چند تن از عزیزانم در ایران، برای نگرانی از ادامه‌ی جنگ و کشتار از بیرون و درون و اعدام‌های پیاپی زندانیان، برای خاطرات تلخ این روزها و کشته شدن عزیزانم و زندانیان سیاسی در دهه شصت و تابستان ۶۷ و برای چهارمین سالگرد کشته شدن ژینا در شهریور ۱۴۰۱ و مبارزان جوانی که در قیام «زن، زندگی، آزادی» شجاعانه به خیابان آمدند و بسیاری از آن‌ها و دیگر جوان‌های آزادی‌خواه در خیزش‌ دی‌ماه ۱۴۰۴، بی‌رحمانه کشته یا زندانی و اعدام شده‌ا‌ند و این اعدام‌ها هم‌چنان بی‌رحمانه ادامه دارد. دلم می‌خواهد ادامه‌ی مطلب قبلی با عنوان «قطره‌ای از فعالیت جنبش‌های مترقی و فمینیستی در لبنان برای لغو مجازات اعدام»، را به نقش برجسته‌ی مادران و زنان در مبارزه برای لغو مجازات اعدام و جنبش دادخواهی در ایران اختصاص دهم، اما ابتدا با یاد عزیزانم شروع می‌کنم.
قطره‌ای از فعالیت جنبش‌های مترقی و فمینیستی در لبنان برای لغو مجازات اعدام
منصوره بهکیش
مجازات اعدام در تاریخ یازدهم آگوست ۲۰۲۶ در لبنان لغو شد. این خبر برای جنبش دادخواهی ایران، برای جنبش فمینیستی و چپ ایران، برای ما خانواده‌های دادخواه خاوران و مادران پارک لاله ایران و برای تمام جنبش‌های مدنی و مترقی ایران که سال‌ها برای لغو مجازات اعدام در ایران و خارج از کشور تلاش کرده‌ایم، خبر بسیار مهمی است. لغو مجازات اعدام در لبنان، حاصل تلاش چند دهه مبارزه از «توقف اجرای اعدام» تا «لغو قانونی مجازات اعدام» بوده تا به نتیجه رسیده است.
همبستگی جنبش چپ با مبارزات مردم
فرامرز دادور
در مقابل جنبش چپ، با توجه به افزایش در تعرضات سیاسی، نظامی و اقتصادی امپریالیستی، شدت یابی در سرکوبها و چپاول از سوی حاکمان محلی و از طرف دیگر وجود شکستها و تجربیات نارسا و حتی در مقاطعی منفی در عملکرد های تاریخی جنبش چپ و رهائی بخش، مسائل زیادی مطرح میگردند و مهمتر از همه اینکه در میان اهداف سوسیالیستها، منظور از یک فرماسیون نوین انسانی، فرا گیرنده موازین دمکراتیک، مساوات گرانه و حکومتی متعهد به منافع کارگران و توده ها چیست؟ بنظر میرسد در وحله اول رجوع به ایده های اساسی طرح شده از سوی بنیانگذاران جنبش سوسیالیستی، بویژه مارکس و انگلس یاری رساند.
انقلاب در حرکت است
«La Révolution marche»
فرانسوا ملیس
ترجمه و تلخیص آزاده ارفع
مقالهٔ فرانسوا ملیس در نشریه " دنیای جوان" دردهم اوت با عنوان «La Révolution marche» دربارهٔ انتشار سه جلد مربوط به انقلاب‌های ۱۸۴۸–۱۸۴۹ در مجموعهٔ انتقادی و تاریخی مارکس–انگلس (MEGA) است. محور اصلی مقاله نه ارائهٔ یک تفسیر تازه از خود انقلاب‌های ۱۸۴۸، بلکه توضیح چهار دهه پژوهش و فعالیت برای مستندسازی و ویراستاری است که سرانجام به انتشار این سه جلد انجامیده است...ملیس نشان می‌دهد که انقلاب‌های ۱۸۴۸–۱۸۴۹ برای مارکس و انگلس صرفاً یک رویداد تاریخی نبودند؛ آنها این انقلاب‌ها را از نزدیک دنبال می‌کردند و در روزنامهٔ Neue Rheinische Zeitung به تحلیل و گزارش آن می‌پرداختند. این روزنامه، که مارکس سردبیر آن بود، یکی از مهم‌ترین منابع برای شناخت دیدگاه سیاسی مارکس و انگلس در جریان انقلاب است....
اعلامیه مشترک
هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران
سکوت در برابر نسل‌کشی و پاکسازی قومی در غزه، خیانت به وجدان انسانی است!
دیریست که دروغ حقیقت را بلعیده است
فضیلت سلطنت‌طلبان، همان رذالت سلطنت‌طلبان است
نوید مومن زاده
هفتاد وسه سال از کودتایی می‌گذرد که در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ دولت قانونی دکتر محمد مصدق را سرنگون کرد؛ کودتایی که نه‌تنها یک دولت را برانداخت، بلکه یکی از مهم‌ترین امکان‌های تاریخی ایران برای پیوند استقلال و حاکمیت دموکراتیک مردم را نیز به عقب راند.هفتادوسه سال گذشته است، اما هنوز درباره آن دروغ می‌گویند؛ هنوز کسانی می‌کوشند کودتا را «قیام ملی» بنامند، دخالت قدرت‌های خارجی را انکار کنند و نقش دربار، سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا و نیروهای سازمان‌یافته داخلی را از تاریخ حذف کنند...
زندگی با وسایل خراب؛
مردم ایران زیر چتر فقر، سرکوب و جنگ
چشم‌ها رو به بهشت بود؛ پاها، اما، رو به جهنم می‌رفت
نوید مومن زاده
در ایران، فاجعه‌ای خاموش در حال گسترش است؛ فقری جانکاه که هر روز انسان‌های بیشتری را به درون خود می‌بلعد.
برای دیدن این فقر، همیشه لازم نیست به آمارهای اقتصادی نگاه کنیم. کافی است به زندگی روزمره مردم نگاه کنیم؛ به خانواده‌ای که وسیله‌ای در خانه‌اش خراب می‌شود، اما توان تعمیر یا خرید وسیله‌ای تازه را ندارد؛ به انسانی که میان هزینهٔ غذا، اجاره، دارو و دیگر نیازهای ضروری زندگی، ناچار است یکی را انتخاب کند.
«زندگی با وسایل خراب» فقط داستان یک یخچال، کولر یا ماشین لباسشویی نیست؛ تصویری کوچک از زندگی بزرگی است که دارد فرسوده می‌شود.
صنعت رؤیافروشی و الهیات ویرانی:
تحلیل نشانه‌شناختی پروپاگاندای «ایران‌اینترنشنال»
معین کاظمی
شبکه‌ی «ایران‌اینترنشنال» از دایره‌ی یک رسانه‌ی خبری خارج شده و به‌مثابه یک اکوسیستم رسانه‌ایِ تمام‌قد با تمام خبرنگارانش تا ارتش سایبری و بخشی از دیاسپورا، در مرکزیت تولید ماشین رضایتِ جنگی و دست‌کاری افکار عمومی قرار گرفته است. این شبکه با تکیه بر پروپاگاندا و رؤیافروشی توانسته است روایتی حماسی و اسطوره‌ای از تحولات سیاسی ارائه دهد و آن را به بخش قابل‌توجهی از مخاطبان درون و بیرون از کشور بفروشد.
۲۸ مرداد؛ کودتایی که نطفه‌های دموکراسی را خفه کرد
۲۸ مرداد؛ روزی که حاکمیت مردم قربانی شد
نوید مومن زاده
۲۸ مرداد ۱۳۳۲ فقط یک تاریخ در تقویم سیاسی ایران نیست؛ زخمی است که هنوز در حافظه تاریخی ما زنده است.کودتایی که با دخالت آمریکا و بریتانیا و با همراهی نیروهای سلطنت‌طلب و بخشی از نیروهای سیاسی و روحانیون مخالف دولت مصدق، از جمله آیت‌الله کاشانی، شکل گرفت؛ نقشی که در روزهای منتهی به کودتا، در بسیج مخالفان مصدق، کارساز و تعیین‌کننده بود. این کودتا تنها یک دولت را سرنگون نکرد؛ بلکه یکی از مهم‌ترین دوره‌های تنفس سیاسی و امید به حاکمیت مردم در تاریخ معاصر ایران را درهم شکست. پرسش اساسی این بود که آیا مردم ایران می‌توانند بدون دخالت قدرت‌های خارجی و بدون فرمان سلطنت و نیروهای سنتی قدرت، درباره آینده کشور خود تصمیم بگیرند یا نه.
فمینیسم ایرانی میان جنگ و جمهوری اسلامی
گفتگو با فیروزه فروردین
ترجمه آزاده ارفع
در سپتامبر ۲۰۲۲، کشته‌شدن مهسا ژینا امینی، زن ۲۲ ساله کُرد ایرانی که در تهران به اتهام نقض مقررات اجباری حجاب توسط گشت موسوم به «گشت ارشاد» بازداشت شده بود، یکی از بزرگ‌ترین خیزش‌های ایران از زمان تأسیس جمهوری اسلامی را به دنبال داشت. اعتراضات با شعار کُردی «ژن، ژیان، ئازادی» ــ «زن، زندگی، آزادی» ــ آغاز شد، اما به‌سرعت از اعتراض به کنترل دولتی بر بدن زنان فراتر رفت و به چالشی گسترده‌تر علیه جمهوری اسلامی، دستگاه سرکوب آن و اشکال مختلف نابرابری اجتماعی و سیاسی در جامعه ایران تبدیل شد.نزدیک به چهار سال بعد، شرایط به‌ طور چشمگیری تغییر کرده است. سرکوب دولتی شبکه‌های فعالان را از هم پاشیده، بسیاری از کنشگران را زندانی و شمار زیادی را مجبور به ترک کشور کرده است. هم‌زمان، حملات نظامی اسرائیل و آمریکا فضای سیاسی را تغییر داده است: این حملات به جمهوری اسلامی امکان داده تا خود را مدافع حاکمیت ملی معرفی کند
جوانان ایران:
نسل امید در سایه‌ی نومیدی‌ها
سولماز خرسند
تصویر جوانان ایران تنها تصویر یک نسل آسیب‌دیده نیست. این نسل در سال‌های اخیر بارها نشان داده است که از ظرفیت بالایی برای نوآوری، مشارکت اجتماعی، تولید دانش، فعالیت فرهنگی و مطالبه‌گری مدنی برخوردار است. حضور گسترده‌ی جوانان، به‌ویژه زنان جوان، در جنبش ۱۴۰۱ نیز نشان داد که بخش مهمی از جامعه‌ی ایران خواهان آینده‌ای مبتنی بر آزادی، برابری، کرامت انسانی و حاکمیت قانون است. بزرگ‌ترین دستاورد این جنبش را باید در تحول فرهنگ سیاسی و اجتماعی جامعه جست‌وجو کرد. امروز برابری جنسیتی، احترام به حقوق شهروندی، پذیرش تنوع و مخالفت با تبعیض، بیش از هر زمان دیگری به بخشی از گفتمان عمومی جامعه‌ی ایران تبدیل شده است. تجربه‌ی بسیاری از کشورها نیز نشان می‌دهد که تغییرات فرهنگی، اگرچه به‌آرامی شکل می‌گیرند، اما ماندگارتر از تغییرات مقطعی سیاسی هستند
جامعه پیش از سیاست تغییر کرد؛
درباره انقلابی که هرگز اعلام نشد
مهرداد خامنه‌ای
جامعه ایرانی طی سه دهه گذشته، بی‌آنکه انقلاب سیاسی تازه‌ای را تجربه کند، درک خود از آموزش، کار، خانواده، آینده، ارتباطات و زندگی را بازسازی کرده است. این دگرگونی نه محصول یک ایدئولوژی واحد است و نه به یک نسل یا یک طبقه اجتماعی محدود می‌شود. آنچه تغییر کرده، منطق زیستن است. از همین رو، بسیاری از تحلیل‌های سیاسی، با وجود دقتشان، در توضیح وضعیت کنونی ناتوان می‌مانند؛ زیرا همچنان از دولت آغاز می‌کنند، در حالی که بخش مهمی از تحول در خود جامعه رخ داده است.
نه به اعدام، نه به جنگ
نه به جمهوری اسلامی
شنبه ۲۲ آگوست ساعت۱۲:۳۰
جنب Landtag
platz der Göttinger Sieben
کانون کنشگران دموکرات و سوسیالیست هانوفر
شبح شوم جنگ همچنان مردم ایران و منطقه را درحالت ترس و ناامنی قرار داده است. تشدید فضای امنیتی نظامی در کنار گرانی افسارگسیخته، زندگی و زیست جامعه را مختل کرده است. فضای جنگی همه مسائل و مشکلات جامعه را تحت‌الشعاع قرار داده است. شرایط بی‌آبی، بی برقی و تحریم‌های حداکثری دولت متجاوز آمریکا، فضای خفقان‌آور سیاسی... شرایط را هر دم تحمل‌ناپذیرتر کرده است.
«نه به اعدام، نه به جنگ؛ نه به جمهوری اسلامی از پراکندگی به همبستگی و اقدام مشترک»
گفتگوی تلویزیونی اتحاد فراگیر چپ انقلابی
به مناسبت کارزار یک هفته ای علیه اعدام و جنگ!
گفتگوی میترامحمودی با
الهه صدر و منصوره بهکیش
میترا محمودی : درود به شما مخاطبان گرامی در هرکجای جهان که هستی.میترا محمودی هستم و این اولین برنامه ای است که از طرف اتحاد فراگیر چپ انقلابی تقدیم حضورتون میکنیم.در برنامه امروز میخوایم درباره یک هفته اقدام مشترک و اعتراضی علیه جنگ علیه اعدام و جمهوری اسلامی صحبت کنیم.حرکتی که با همکاری چهارده نهاد و کلکتیو چپ، فمنیست، دمکرات و کوییر در هر شهر اروپا سازماندهی شده.به همین منظور از دوستان عزیزمون خانم منصوره بهکیش و خانم الهه صدر دعوت کردیم تا هم درباره شکل‌گیری و اهداف این حرکت مشترک با ما صحبت کنن هم از تجربه ی سه سال همکاری این مجموعه بگم و ببینیم کار در عرصه ی خیابون امروزش در حال حاضر چطور داره پیش میره.
قطب منطقه‌ای قدرت؛ پیمان مکه میان ترکیه، پاکستان و عربستان
نیک براونز
ترجمه: آزاده ارفع
این ائتلاف از نظر ساختاری یادآور «پیمان بغداد» (سنتو) است که در دهه ۱۹۵۰ به ابتکار واشنگتن، کشورهای ترکیه، پاکستان و شاهِ ایران را در چارچوب ائتلاف طرفدار غرب گرد هم آورد. اما برخلاف آن زمان، به نظر می‌رسد ابتکار عمل امروز از سوی خودِ قدرتهای منطقه‌ای شکل گرفته است. از این رو، «پیمان مکه» بازتابی از یک نظم جدید و چندقطبی است که در آن، قدرت‌های منطقه‌ای به طور فزاینده‌ای ائتلاف‌های مستقل خود را تشکیل می‌دهند
آخرین انفجار،
پایان جنگ نیست؛
میراث محیط‌ زیستی حملات آمریکا و اسرائیل به ایران
روزبه اسکندری
پژوهشگر محیط زیست
جنگ تنها با شمار کشته‌ها و ویرانی ساختمان‌ها سنجیده نمی‌شود؛ بخشی از خسارت‌های آن سال‌ها بعد، در آلودگی آب و خاک، تخریب زیست‌بوم‌ها و تهدید سلامت عمومی آشکار می‌شود. حمله به زیرساخت‌های نفتی، صنعتی و آبی می‌تواند بحران‌های زیست‌محیطی موجود ایران را عمیق‌تر کند و امنیت غذایی و آبی را به خطر اندازد. تجربه عراق، سوریه و لبنان نیز نشان می‌دهد که پیامدهای محیط‌ زیستی جنگ، بسیار فراتر از پایان درگیری‌های نظامی ادامه می‌یابد. بازسازی واقعی تنها با احیای آب، خاک، هوا و زیست‌بوم‌های آسیب‌دیده ممکن خواهد بود.
بیانیه‌ی کانون نویسندگان ایران
به مناسبت
بیست و ششمین سالروز درگذشت
احمد شاملو
بامداد شاعر، یار دیرینه‌ی کانون نویسندگان ایران، آزادی را آرزویی دوردست و زینتی برای کلام نمی‌دانست؛ آزادی برای او، حق بنیادین و شرطِ ناگزیرِ زیستن انسان بود. از این‌رو در سراسر زندگی، سر بر آستان هیچ قدرتی نسود و قلم‌اش را به فرمان هیچ سلطه‌ای نسپرد؛ نه در برابر استبداد سلطنت سر فرود آورد و نه در برابر استبداد جمهوری اسلامی گردن نهاد و تا پایان عمر خویش، در جانب آزادی بی‌قیدوشرطِ اندیشه و بیان ایستاد. شعرش زبان خاموشان بود، پناه فرودستان و انکار تمام خودکامگان.
دفتر یاد بود چانباختگان راه کارگر
آرشیو از دیگر تلویزیون ها
مطالب این ستون لزوما ديدگاههای راه کارگر را بازتاب نميدهند!
آرشیو گزیدۀ مقالات رسیده ،
از دیگر رسانه ها
مطالب این ستون لزوما ديدگاههای راه کارگر را بازتاب نميدهند!
از ژئوپلیتیکِ مقاومت تا ژئواکونومیِ کریدورها:
بازخوانی جایگاه ایران در رقابت بین آمریکا و اروپا در نظم جدید اوراسیا
ڕۆژیار قربانی
دن‌کیشوت، آسیاب بادی و منطق تمدنیِ جنگ در سیاست بین المللی قرن۲۱ بخش اول
احمد پوری(هلند)
جهان پسادمکراسی
۳ ـ نئولیبرالییسم
منوچهر صالحی لاهیجی
گزارش امنیت ملی آمریکا
ارزیابی سالانه تهدیدات جامعه اطلاعاتی آمریکا
وقتی نظریه بدام‌افتاده و از زندگی جدا می‌گردد!
تقی روزبه
درباره انقلاب زودرس
منوچهر صالحی لاهیجی
جهان پسادمکراسی ـ ۲
لابیگری ابزار سلطه سیاسی الیگارش‌های فراملی
منوچهر صالحی لاهیجی
من هم ۲۵ بهمن هستم!
بیانیه‌ جمعی از ایثارگران، خانواده‌های شهدا و دلسوزان کشور
دیالکتیک طبیعت
تقدیم به فرهاد فرهادی(حیدر)
بازنویسی از مریم پایدار و رحمان دینخواه
فردریش انگلس
ترجمه ف ـ نسیم
آیا بیانیه ۱۲ ماده‌ای تشکل های مدنی، حلقه مفقوده برای آغاز شکل‌گیری آلترناتیو کارگری در ایران است؟
هادی میتروی
راه کارگر در توئیتر
روابط عمومی راه کارگر در فیسبوک
تلویزیون راه کارگر در فیسبوک
آرشیو تلویزیون اینترنتی راه کارگر
سایت خبری راه کارگر
وبلاگ کارگری راه کارگر
اتحاد داوطلبانه
آرشیو رادیو راه کارگر
آرشیو وبلاگِ رادیو راه کارگر
آرشیو نشریه
اطلاعیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
یادآوری ضروری
سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) هیچ مجرای رسمی و پوششی برای تماس فردی با فعالان داخل کشور ندارد ، زیرا به اعتقاد ما ، چنین تماس هایی (از هر طرف که باشند) می توانند فرصت و بهانه ای برای پرونده سازی های رذیلانه دستگاه های سرکوب جمهوری اسلامی فراهم آورند و زندگی و مبارزات شجاعانه فعالان (صنفی و سیاسی) داخل کشور را به مخاطره بیندازند. بدین وسیله اعلام می کنیم که سازمان ما هیچ کانال تلگرامی و اینستاگرامی عمومی و رسمی یا پوششی ندارد، و مواضع سازمان و ارتباطات آن از طریق رسانه ها و ارگان های رسمی سازمان اعلام می شود.
اسناد بحران و انشعاب دز "راه کارگر"
در سایت خبری راه کارگر

تمامی حقوق برای سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) محفوظ است. 2026 ©