Rahe Kargar
O.R.W.I
Organization of Revolutionary Workers of Iran (Rahe Kargar)
به سايت سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) خوش آمديد.
سه-شنبه ۵ اسفند ۱۴۰۴ برابر با  ۲۴ فوريه ۲۰۲۶
 
 برای انتشار مطالب در سايت با آدرس  orwi-info@rahekargar.net  و در موارد ديگر برای تماس با سازمان از;  public@rahekargar.net  استفاده کنید!
 
یادآوری چند نکته آزموده شده
محمدرضا شالگونی
– به یاد داشته باشیم که در تاریخ صد و بیست سال اخیر ایران ، مبارزه علیه مداخله قدرت های خارجی و برای دفاع از استقلال کشور یکی از کلیدی ترین ستون های مبارزه ایرانیان برای آزادی های سیاسی و دموکراسی بوده است. بنابراین کسانی که برای رهایی از فاشیسم ولایی دست به دامن قدرت های خارجی می شوند ، به این سنت درخشان پیکارهای دموکراتیک مردم ایران پشت می کنند. آنها فراموش می کنند که هر مداخله خارجی حتی اگر بتواند جمهوری اسلامی را براندازد ، سرنوشت ما را به دست قدرتی می سپارد که محال است منافع خود را در آن مداخله فراموش کند. آیا قرار است ایران ما (که هرگز مستعمره نبوده) برای رهایی از چنگال جمهوری اسلامی به یک کشور شبه مستعمره تبدیل شود؟!
اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)
با همۀ توان علیه جنگ!
ما معتقدیم که باید تمامی نیروها و سازمان های سیاسی ایرانی مدافع جنگ و تجاوز خارجی را افشاء کرد و از همکاری با آنها خودداری نمود. طرفداری از جنگ و تجاوز خارجی و حمایت از سیاست های توسعه طلبانه فاشیسم اسرائیلی ـ آمریکایی به بهانۀ دشمنی با فاشیسم اسلامی، خیانتی آشکار به مبارزات دمکراتیک ، مسالمت آمیز و انقلابی مردم ایران است. این را باید با صدای بلند اعلام کرد. دست ها در دو سوی جبهه روی ماشه قرار گرفته و دوران میان دو صندلی نشستن به پایان رسیده است. باید با تمام قوا علیه همه جنگ طلبان وارد میدان شد و با صدای بلند اعتراض کرد. از دل این جنگ ویران گر، انقلاب مردمی متولد نمی شود، ویرانی، کشتار، آدمخواری و جنایات وصف ناپذیر، ایران را دهه ها به عقب باز خواهد گرداند. بر این حقیقت آشکار نباید چشم فروبست. با همه توان علیه جنگ!
اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)
به یاد آر!
پیکرهای غرقه در خون دی ماه را
در چهلمین روز فاجعه ملی
۱۸ و۱۹ دی ماه خونین۱۴۰۴، در حافظۀ جمعی ایرانیان، در حافظۀ خانواده های عزیز از دست داده، فراموش ناشدنی است. در این دو شب سیاه، گزمگان تباهی، با گلوله های جنگی، بیش از ۳ هزار جوان این وطن را به رگبار بستند، جنازه هایشان را در کیسه های پلاستیکی پیچاندند و در کامیون ها به سردخانه ها بردند. بخش بزرگی از این چند هزار شهید، نوجوانان زیر ۱۸ سال و برخی محصل بودند. طبق آمار «شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران»، در این کشتار بی همتا، ۲۳۰ دانش آموز، یعنی یک مدرسه کامل، جان خود را از دست داده اند و غمی جانگداز بر جامعه فرهنگیان ایران مستولی کرده اند.
یک گام به پیش
فرزانه ـ ر
مطالبات واقعی مردم همان‌هایی است که در جنبش «زن، زندگی، آزادی» فریاد زده شد: سکولاریسم، رفع تبعیض‌های جنسیتی، قومی و مذهبی، آزادی بیان و تشکل، حفاظت از محیط زیست، محاکمه‌ی عادلانه‌ی آمران و عاملان کشتارهای چند دهه‌ی گذشته و عدالت اقتصادی. قیام اخیر تأکید بیشتری بر عدالت اقتصادی و مسئله‌ی نان داشت. این‌ها همان مطالباتی است که سال‌ها از سوی نیروهای مترقی و مردمی تبلیغ شده است. کدام‌یک از نیروهای مدعی رهبری یا حامی مردم با این مطالبات مخالفت دارد؟ بدیهی است نیرویی که از این مطالبات حمایت نکند، یا حق رأی دیگران را نادیده بگیرد، یا ادعای رهبری بر ائتلاف داشته باشد، یا قصد مصالحه با حاکمیت کنونی را دنبال کند، جایی در این ائتلاف ندارد. تجمیع نیروهای پراکنده‌ی اپوزیسیون—که هر یک هدفی صنفی، سیاسی، مدنی، اجتماعی یا اقتصادی برای خود تعریف کرده‌اند—باعث می‌شود خواست و مطالبه‌ی هر یک از آن‌ها به مطالبه‌ی جمعی بدل شود و قدرت و عاملیت بیشتری بیابد.
مسئله دیگر سلامت روان نیست؛
جامعه برای کرامت انسانی می‌جنگد
مریم فومنی در گفت‌وگو با
ارکیده بهروزان
این زندگی آغشته به مرگ از سویی فرسایش ایجاد می‌کند اما از سوی دیگر، جرقه‌ی اعتراض و مطالبات مدنی و تظاهرات‌ خیابانی می‌شود. بستگی دارد در هر زمانی کدام نیرو غالب شود. تنها امکانِ رهایی و تنها پتانسیلْ در احیای کرامت انسانی و حق زندگی است، چون بیرون از این وضعیت چیزی وجود ندارد. یک زمانی ما از مردم می‌شنیدیم که می‌گفتند دپرس هستیم یا تروما داریم، اما الان مردم از مرگ و جنگ و کشتن و مردن می‌گویند. یعنی زبان روزمره‌ی مردم هم به نوعی میلیتاریزه و به مرگ آمیخته شده است و غایت این جنگ همان حمله به کرامت انسانی است. یعنی مردم دیگر فقط احساس نمی‌کنند که افسرده هستند، بلکه احساس می‌کنند که به کرامت انسانی و حق حیات معمولی آنها حمله شده است و این‌ دو خیلی با هم متفاوت هستند.
راه در جنگل اوهام گم است
برای داریوش آشوری،
در لحظه‌ای که کنار «جاوید شاه» ایستاد.
نوید مومن زاده
داریوش آشوری و شهلا شفیق در کنار رضا پهلوی و همسرش ایستاده‌اند و تصویر یادگاری گرفته‌اند.. یک کمونیست مشهور ایتالیایی در بستر مرگ بود. کشیشی شناخته‌شده خواست به دیدارش برود. او نپذیرفت. نه از سر دشمنی شخصی، بلکه از این بیم که در واپسین لحظه‌های زندگی‌اش، تصویری خلاف مسیر تمام عمرش در اذهان شکل بگیرد؛ مبادا چنین برداشت شود که در باورهایش تردید کرده یا راه دیگری برگزیده است. او نمی‌خواست آخرین قاب زندگی‌اش، معنای کل زندگی‌اش را دگرگون کند.
راه سومی هم هست: متشکل شویم
مصاحبه بهرام قدیمی با
اسمائیل بخشی
اگر کسی امید بسته است که مثلا نظام حاکم بخواهد چیزی را عوض بکند یا تکان بدهد، همچین چیزی نیست. یا مثلا گروه دیگری امید بسته‌اند به کشورهای امپریالیستی مثل استعمارگر آمریکا و انگلیس و اسرائیل که اینها بیایند ما را نجات بدهند. آنها گروهی هستند که نمی‌خواهم کلمه نادان را به کار ببرم، گروهی هستند که یا عامدانه دارند به مردم رویافروشی می‌کنند یا اسیر رویافروشان شده‌اند. خارج از این نیست.
اعلامیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)
با تمام قوا علیه فاشیسم ولائی و فاشیسم سلطانی!
در شرایطی که مردم ایران گرفتار فاشیسم ولایی اند، رشد و گسترش فاشیسم سلطانی، می تواند تمامی دستاوردهای مبارزات مدنی مردم ایران را نابود سازد، بویژه مبارزات شکوهمند جبنش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» که حاکمیت اسلامی را در پاره ای از عرصه های زندگی مدنی به عقب نشینی واداشته است. این وظیفه همه نیروهای چپ، دمکرات، فمینیست و آزادیخواه است که علیه هر نوع استبداد و علیه تهاجم و تجاوز خارجی اقدامات مشترکی را سازمان دهند. اکنون که نیروهای رنگارنگ اپوزیسیون راست، دست کمک به قدرت های فاشیستی ـ امپریالیستی دراز کرده اند و گاه این دعوت رذیلانه به بمباران ایران را در زرورق "بشردوستانه" می پیچند، باید با جلب حمایت نیروهای مترقی و آزادیخواه و بویژه اتحادیه های کارگری و سازمان ها و احزاب چپ و تشکل های فمینستی، یک جنبش گسترده ضد جنگ و در دفاع راستین از مبارزات مدنی و اجتماعی مردم سازمان داد.
بیانیه جمعی؛
نه به حمله نظامی و مداخله خارجی در ایران
زنده باد مبارزه
ما امضاکنندگان این بیانیه، که خود را جزو مخالفان نظام فعلی می دانیم، معتقدیم که هیچ نفرتی از جمهوری اسلامی توجیهی برای قبول یا همراهی با سناریوی امپریالیستی و ویرانگر جنگ‌طلبان نیست. ما شاهد نتایج فاجعه‌بار دخالت‌های نظامی آمریکا در افغانستان و سوریه و لیبی و عراق بوده‌ایم و هیچ وعدۀ «آزادی‌خواهانه» و «انسان‌دوستانه‌ای» نمی‌تواند کشتار مردم خاورمیانه و نابودی جنبش‌های مترقی این کشورها در اثر جنگ را از یاد ما ببرد.
یاد جان‌باختگان را با تداوم مبارزه برای آزادیو با پا فشاری بر رهایی معترضان دربند زنده نگه می‌داریم
هفته کارزار اقدام مشترک
از ۲۰ تا ۲۷ فوریه ۲۰۲۶
در شهرهای آمستردام ـ برلین ـ فرانکفورت ـ لندن ـ مونستر ـ ونیز ـ وین ـ هانوفر
ما، نهادها وکلکتیوهای چپ، دموکرات، فمینیست کوییر (ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+) امضاکننده این فراخوان، اقدام مشترکی را از ۲۰ تا ۲۷ فوریه ۲۰۲۶ علیه جمهوری اسلامی در همبستگی با مبارزات مردم ایران سازمان داده‌ایم. از همه انسان‌های آزاده می‌خواهیم هم‌صدا وهم‌گام با ما، صدای آزادی‌خواهانه وبرابری‌طلبانه مردم ایران را به گوش جهانیان برسانند.
خیزش ۱۴۰۴:
نیم گام به پیش،
دو گام به پس
کمیته عمل سازمانده کارگری
چپ انقلابی در این فضایی که از هر گوشه‌اش دشمن طبقاتی مجهز به رسانه و سلاح و ارتش و منابع مادی ایستاده، اگر کوچکترین شانسی داشته باشد با کشاندن این نوع مطالبات به خیابان است؛ چون حتی اگر مردم خودانگیخته هم جذب این شعارها نشوند، اما بنا به غریزه طبقاتی حداقل در مقابلش هم قرار نمی‌گیرند؛ درحالیکه نیروهای ارتجاع (حاکم و رقیب) خیلی سریع مقابل این شعارها قرار می‌گیرند و خودشان را افشا می‌کنند و به این صورت فرصت شکستنِ هژمونی آن‌ها و جذب پایه برای برنامه انقلابی پیدا می‌شود.
وضعیت آینده مبهم است
مصاحبه اول با یکی از فعالان دانشجویی داخل ایران
بهرام قدیمی
از طرف جمع اندیشه و پیکار
نخستین چیزی که می‌توان آن را نقطه‌ی تغییر نامید، دگرگونی کلی فضای عمومی بود. پس از اعتراض‌های ۱۸ و ۱۹ دی تمام فضای عمومی، چه دانشگاه چه محیط کار و چه چهره‌‌ی شهر، پر از خشم، نفرت، سوگ و ابهام درخصوص آینده بود. تمام بحث‌ها را می‌توان در جمله‌ای روزمره خلاصه کرد :«اینا کی میرن؟» وضعیتی کنونی که با شوک و سوگ غیرقابل وصف کشتار مردم درآمیخته شده بقای فرم کنونی جمهوری اسلامی را ناممکن کرده است.
فاشیسمِ عریانِ سلطنت‌طلبان،
گام‌به‌گام خشن‌تر می‌شود
کالبدشکافی دو فاشیسم
سلطنت مطلقه، ولایت مطلقه
دو چهره، یک ریشه در تاریخ ایران
نوید مومن زاده
سلطنت‌طلبان به‌خوبی می‌دانند که از درون یک جنبش واقعیِ آزادی‌خواهی و دموکراسی‌طلبی، هرگز شانسی برای بازگشت به قدرت ندارند. آنها می‌دانند در یک فضای آزاد، در رقابت سیاسی سالم و در انتخاباتی واقعی، پروژه‌ی سلطنت نه پشتوانه‌ی اجتماعی پایدار دارد و نه آینده‌ای روشن. به همین دلیل، پیش از آن‌که به قدرت برسند، تلاش می‌کنند فضای جامعه را با زور، ارعاب و نمایش خیابانی آلوده کنند؛ تا از دلِ ترس، برای خود «قدرت» بسازند.
ترور در تبعید؛
فاشیسم پهلوی‌طلب از تهدید عبور کرد
راهِ شاه شدنِ رضا پهلوی، با جنایت مفروش است!
ساواکِ بیرحم‌تر»، کارش را آغاز کرده است
نوید مومن زاده
او پرونده‌ای جدی علیه رضا پهلوی، همسرش و تیم نزدیکش در دادگاه ونکوور باز کرده بود. گفته می‌شود این پرونده فقط در حد یک شکایت ساده نبود، بلکه اسناد مفصل داشت و حتی در برخی بخش‌ها، موفقیت‌هایی هم به دست آورده بود؛ از جمله پیروزی در دو کیس حقوقی و جریمه شدن رضا پهلوی به دلیل عدم حضور در دادگاه. این پرونده همچنان فعال بوده و هنوز بسته نشده است.
توضیح تصویر:
در این تصویر، توییتی از یک حساب سلطنت‌طلب دیده می‌شود که در آن نام چند نفر به‌طور مشخص ذکر شده و با لحنی آشکار تهدیدآمیز نوشته شده است: «به‌زودی جنازه‌ی خیلی‌ها را باید پیدا کنید…»؛ تهدیدی که امروز با پیدا شدن جنازه‌ی دکتر مسعود مسجودی، معنایی هولناک‌تر و واقعی‌تر پیدا کرده است.
اطلاعیه کانون نویسندگان ایران
نعمت میرزازاده (م. آزرم) درگذشت.
نعمت میرزازاده، شاعر، نویسنده، مترجم، پژوهشگر، آموزگار زبان و ادبیات فارسی و از بنیان‌گذاران کانون نویسندگان ایران دوم بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در پاریس چشم از جهان فروبست. کانون نویسندگان ایران درگذشت این عضو دیرین و از موسسان خود را به تمام اعضا، خانواده، دوستان، دوستداران و نیز به جامعه‌ی ادبی مستقل ایران تسلیت می‌گوید و یاد و نام او را در حافظه‌ی جمعی نویسندگان و آزادی‌خواهان زنده نگاه می‌دارد.
سیکل اعتراضات
در ایران به پایان نرسیده است
هوشنگ نورائی (ایوب حسین بر)
مردم ممکن است برای مدت کوتاهی برای مرهم گذاشتن بر درد های بیکران خود اندکی عقب بنشینند و بیندیشند، ولی کنار نخواهند رفت. این رژیم از حل مسائلی که در ایران وحود داشته و اکنون به مرحله بسیار حساس تر و بحرانی تر رسیده است (منجمله شرایط اقتصادی) ناتوان است و با تداوم ساختار کنونی آن که خامنه ای در راس آن است، هیچ جائی برای ترمیم مشروعیت محدودی هم وجود ندارد. از این زاویه این سیکل تا پایان کار این رژیم (حد اقل از نظر سیاسی) بسته نخواهد شد.
اعلامیه مشترک
هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران
سکوت در برابر نسل‌کشی و پاکسازی قومی در غزه، خیانت به وجدان انسانی است!
اعلامیه مشترک
حزب کمونیست ایران
هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران(راه کارگر)
ضد حمله جدید رژیم علیه زنان را با نیروی متحد زنان و مردان آزاده درهم بشکنیم
در ستایش پنجاه‌وهفتی‌ها
علی دینی ترکمانی
چند سالی است که ارکستری هم‌آوا، با برخورداری از تریبون‌های مختلف رسانه‌ای در داخل و خارج، در پیوند مستقیم یا غیرمستقیم با هم، در حال اجرای آهنگ ناهنجاری در نقد انقلاب ۵۷ و نیروهای دخیل در آن به‌ویژه جریان چپ هستند، با این هدف که مسیر قطار پرشتاب تحولات اجتماعی را به سوی گذشته‌ای هدایت کنند که بنا بر ضرورت‌های زمانه، از‌جمله تعمیق موج دموکراسی‌خواهی و مساوات‌گرایی در اشکال مختلف آن، در حکم باد به غربال دادن است. با وجود این، برای مخاطبان به‌ویژه نسل جوانی که درگیر مسأله‌ی پنجاه‌وهفت است، ذکر نکاتی اجمالی، از زاویه‌ی روشنگری در این‌باره، ضروری است.
پاتولوژی فترت
نادر سپهری
تاریخ نشان می‌دهد که هژمونی کمونیستی از طریق پیوند ارگانیک با مبارزات واقعی و ارائه‌ی افق ملموس ساخته می‌شود. این امر مستلزم کار طولانی‌مدت در سطح سازمان‌دهی، تولید گفتمان و مداخله‌ی مداوم در بحران‌هاست. از این منظر دی ۱۴۰۴ را می‌توان به‌عنوان یک هشدار تاریخی خواند. هشداری که نشان می‌دهد بدون پراتیک مشخص و سازمان‌یافته، حتی رادیکال‌ترین لحظات نیز می‌توانند به ضد خود بدل شوند. بحران به‌خودی‌خود، حامل رهایی نیست؛ حامل امکان است. این امکان می‌تواند به‌سوی رهایی یا به‌سوی بازتولید سلطه حرکت کند. تعیین جهت این حرکت، به کنش نیروهای سیاسی بستگی دارد.
مداخله خارجی،
نقدا سرکوب را تشدید کرده است!
جمشید مهر
هر نیروی مداخله گر، خواه نا خواه منافع خود را پی می گیرد و سعی می کند که حکومت دلخواه خود را شکل دهد. به ویژه در کشوری مانند ایران که امکانات عظیمی برای توسعه و پیشرفت دارد چنین موضوعی یک امرقطعی است. ایران، بالقوه ، هم از لحاظ امکانات و منابع طبیعی و ژئوپلیتیک وهم از نظر نیروی انسانی، کشوری بسیار مهم است. کشور هائی مانند ایران در سطح جهانی کم شمارند. به عبارتی، کمتر کشوری در وضعیت ایران وجود دارد.
خشم مقدس سوگواران
و ضرورت پیوند دادخواهان
یاشار جاوید
هنگامی که هزاران خانواده داغدار این جنایت فجیع از خاک و خون و خاکستر دوباره قد راست کنند، بی تردید یک جنبش دادخواهی عظیم برای این بیداد بزرگ به راه خواهد افتاد. داغداران دادخواه فاجعه دی ماه در پیوند با دادخواهان خاوران، قتل های سیاسی زنجیره ای، مادران پارک لاله، شهدای خیزش دی ۹۶ و آبان ۹۸، هواپیمای اوکراینی، شهدای جنبش شکوهمند «زن، زندگی، آزادی» می توانند آن رودخانه خروشانی باشند که بنیاد خلافت خونریز ولائی را در هم بروبند.
ارزیابی هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
خیزش انقلابی دی ماه،
در چنگال فاشیسم دینی و سلطنتی به خون نشست!
گزارشات مردمی در پی این جنایات هولناک، پس از باز شدن قطره چکانی اینترنت، نشان از جامعه ای می دهد که در زیر دود باروت و بوی خون زندگی می کند. تلاش های جگرسوز برای یافتن اجساد عزیزان در سردخانه ها، مرزهای انسانی تحمل را جابجا کرده است. در بسیاری از مراسم های خاکسپاری، غم از دست دادن عزیزان به مراسم رقص و پایکوبی تبدیل شده و به بیانی روشن تر ، غم به مقاومت و اعتراض مبدل شده و در عمل به حاکمان خواهد فهماند که این انقلاب سر باز ایستادن ندارد. خشم متراکمی در جامعه موج می زند که امروز یا فردا با شدتی بیشتر منفجر خواهد شد. نکته اساسی آن است که از مجموعه نوشته ها ، یادداشت ها ، گزیده نویسی های توئیتری و اینستاگرامی می توان به خوبی دریافت که این کشتار بیرحمانه بیش از آن که ترس را بر جامعه حاکم سازد، بر خشم بیکران مردم افزوده و ترس مرگ، رخت بربسته است.
دو رویکرد و یک پیش‌فرض
حاشیه‌ای انتقادی بر یادداشت‌های پرویز صداقت و یوسف کهن
روزبه آقاجری
در آخر باید بگویم که بر لبه‌ی دورانی ایستاده‌ایم که بیش از هر زمان دیگر، به‌رغم فقدان هر نشانه‌ی روشن، صورت‌بندی نظری‌گفتمانی بدیلی سوسیالیستی برای آینده‌ی ایران ضرورت یافته است. هر چه بتوانیم چنین صورت‌بندی‌ای را دقیق‌تر، منسجم‌تر و علم‌بنیادتر بنا کنیم، بیشتر می‌توانیم امید داشته باشیم که جای خود را در میان مردمان پیدا کند و به نیرویی مادی بدل شود.
بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
در محکومیت قتل‌عام مردم معترض
حاکمیت بار دیگر نشان داد که هیچ ارزشی برای جان مردم و فرزندان ما قائل نیست. چگونه می‌توان چنین کشتار جمعی‌ای را مرتکب شد و سپس با رفتاری بی‌رحمانه و ضدانسانی، پیکر جان‌باختگان را در برابر دیدگان عموم به نمایش گذاشت؟ آیا چنین حکومتی می‌تواند کوچک‌ترین مشروعیتی در ذهن مردم داشته باشد؟ سندیکا ضمن محکومیت قاطع کشتار جمعی مردم محروم کشور، صمیمانه به خانواده‌ها و عزیزان جان‌باختگان خیزش دی‌ماه تسلیت می‌گوید و خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط تمامی بازداشت‌شدگان است.
دفتر یاد بود چانباختگان راه کارگر
آرشیو از دیگر تلویزیون ها
مطالب این ستون لزوما ديدگاههای راه کارگر را بازتاب نميدهند!
آرشیو گزیدۀ مقالات رسیده ،
از دیگر رسانه ها
مطالب این ستون لزوما ديدگاههای راه کارگر را بازتاب نميدهند!
دن‌کیشوت، آسیاب بادی و منطق تمدنیِ جنگ در سیاست بین المللی قرن۲۱ بخش اول
احمد پوری(هلند)
جهان پسادمکراسی
۳ ـ نئولیبرالییسم
منوچهر صالحی لاهیجی
گزارش امنیت ملی آمریکا
ارزیابی سالانه تهدیدات جامعه اطلاعاتی آمریکا
وقتی نظریه بدام‌افتاده و از زندگی جدا می‌گردد!
تقی روزبه
درباره انقلاب زودرس
منوچهر صالحی لاهیجی
جهان پسادمکراسی ـ ۲
لابیگری ابزار سلطه سیاسی الیگارش‌های فراملی
منوچهر صالحی لاهیجی
من هم ۲۵ بهمن هستم!
بیانیه‌ جمعی از ایثارگران، خانواده‌های شهدا و دلسوزان کشور
دیالکتیک طبیعت
تقدیم به فرهاد فرهادی(حیدر)
بازنویسی از مریم پایدار و رحمان دینخواه
فردریش انگلس
ترجمه ف ـ نسیم
آیا بیانیه ۱۲ ماده‌ای تشکل های مدنی، حلقه مفقوده برای آغاز شکل‌گیری آلترناتیو کارگری در ایران است؟
هادی میتروی
چگونه موافقان رفراندوم فروردین ۵٨ امروز مدعی دوآتشه شده اند؟
عبدالستار دوشوکی
راه کارگر در توئیتر
روابط عمومی راه کارگر در فیسبوک
تلویزیون راه کارگر در فیسبوک
آرشیو تلویزیون اینترنتی راه کارگر
سایت خبری راه کارگر
وبلاگ کارگری راه کارگر
اتحاد داوطلبانه
آرشیو رادیو راه کارگر
آرشیو وبلاگِ رادیو راه کارگر
آرشیو نشریه
اطلاعیه هیئت اجرائی سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر)
یادآوری ضروری
سازمان کارگران انقلابی ایران (راه کارگر) هیچ مجرای رسمی و پوششی برای تماس فردی با فعالان داخل کشور ندارد ، زیرا به اعتقاد ما ، چنین تماس هایی (از هر طرف که باشند) می توانند فرصت و بهانه ای برای پرونده سازی های رذیلانه دستگاه های سرکوب جمهوری اسلامی فراهم آورند و زندگی و مبارزات شجاعانه فعالان (صنفی و سیاسی) داخل کشور را به مخاطره بیندازند. بدین وسیله اعلام می کنیم که سازمان ما هیچ کانال تلگرامی و اینستاگرامی عمومی و رسمی یا پوششی ندارد، و مواضع سازمان و ارتباطات آن از طریق رسانه ها و ارگان های رسمی سازمان اعلام می شود.
اسناد بحران و انشعاب دز "راه کارگر"
در سایت خبری راه کارگر

تمامی حقوق برای سازمان کارگران انقلابی ايران (راه کارگر) محفوظ است. 2026 ©